Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαγειρέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαγειρέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

Καυγάς περί ίππου σκιάς


Τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει "διατροφικό σκάνδαλο" με το κρεάς των αλόγων.
Η Εκκλησία του Μέγα Σουβλακέα δε μπορεί παρά να τοποθετηθεί πάνω στο θέμα για να διαλύσει πολλές και διάφορες απορίες.

Πρώτη και καλύτερη το θέμα ΔΕΝ είναι το κρέας αλόγου που βρέθηκε οπουδήποτε.
Το θέμα είναι το ότι ο καταναλωτής δεν ενημερώθηκε για αυτό. Τίποτα άλλο.
Ο αγαπημένος σας προφήτης (εγώ ρε κοθώνια) σας ενημερώνει και σας διαβεβαιώνει για τα παρακάτω δύο αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
α. Το άλογο τρώγεται μια χαρά και πωλείται κανονικότατα σε διάφορες χώρες
β. Είναι νοστιμότατο και ταιριάζει μια χαρά με Pils, μια ωραία καλοκαιρινή μέρα αφού έχεις φάει τα ποδάρια σου να περιδιαβαίνεις στη Fränkische Schweiz, μια πανέμορφη περιοχή της Βαυαρίας.

Βόδι-Γουρούνι-Άλογο όλα τα σφάζω,όλα τα μαχαιρώνω

'Εχει μια χαρά γεύση, είναι μια χαρά μαλακό και δεν έχει λίπια.
Στη Γερμανία (και σε πάμπολλες άλλες χώρες - έχει αλογοεστιατόριο στο Παρίσι, λίγο πιο πίσω από το Πάνθεον) φυσικά πωλείται κανονικότατα από χασάπικα καθώς και εξειδικευμένα καταστήματα και φυσικά δε θεωρείται ούτε ταμπού,ούτε βρώμικο ούτε τίποτα. ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.
Roti de cheval - Έλα γαλλομαθείς μου...

Πάρε και link αν θες να παραγγείλεις κανα λουκάνικο και κανα σαλαμακι


Εδώ μας έπιασε η κλασσική υστερία, ειδικά στο Twitter.
Το τι παπάτζα έχει ειπωθεί εκεί μέσα, άλλο πράμα.
Λυσσάξαν και με το Γερμανό βουλευτή που είπε "γιατί να το πετάξουμε ρε παιδιά; δώστε το σε αυτούς που έχουν ανάγκη".
Και είχε δίκιο. Οι παρτίδες με το κρέας αλόγου ΔΕΝ είναι προβληματικές, δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία, δεν , δεν ,δεν,δεν, (εξαιρουμένης της υπαρκτής πιθανότητας για "ανεξελεγκτο" κρέας όσον αφορά ορμόνες,αντιβιωτικά κλπ κλπ κλπ) το θέμα είναι καθαρά ΤΥΠΙΚΟ, του στυλ "αν έχεις μέσα κρέας αλόγου ΠΡΕΠΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ". Και φυσικά είναι σωστό αυτό και φυσικά καλά κάναν και το αποσύραν, αλλά δεν είναι το "κρέας αλόγου" το πρόβλημα, είναι ξεκάθαρα η ενημέρωση. Οπότε γιατί να πετάξουμε μια χαρά φαϊ όταν υπάρχει κόσμος που το χει ανάγκη;; ε;

Και είναι διπλά παράλογο να γκρινιάζει ο έλλην καταναλωτής (ξαναλέμε, για το "κρέας αλόγου",όχι για την ενημέρωση) για τους εξής τέσσερεις απλούς λόγους:
1. Σπληνάντερο
2. Κοκορέτσι
3. Αμελέτητα
4. Πατσάς

4 επικοί, μερακλίδικοι και αντρίκιοι μεζέδες που καταναλώνουμε μετά μανίας εδώ πέρα, οι οποίοι αποτελούνται από τα εντελώς σιχαμερά (για πολλές κουλτούρες) εντόσθια,που αποτελούν επίσης και τα έξτρα ούλτρα επικίνδυνα μέρη του ζώου για μολύνσεις,δηλητηριάσεις κλπ και με ακόμα ένα έξτρα μπόνους ότι τα χαϊβάνια που σοκάρονται με το άλογο, πάνε και τα τρώνε όπου να ναι, σε εστιατόρια με "μεγάλη κίνηση" στα οποία -μεταξύ μας- ο μάγειρας σιγά μην κάτσει να πλύνει το αντεράκι 12 φορές μέσα έξω με ξύδι -όπως κάνουμε στο σπίτι-.

Για να μην πούμε για τα αμέτρητα γατια και σκυλιά που έχετε μασαμπουκώσει σε βρωμικάδικα και σουβλατζίδικα (ναι οκ εν αγνοία σας και αυτά -αλλά δεν έγινε ποτέ ΤΟΣΟΣ ντόρος όταν αποκαλυπτόντουσαν τέτοιες ειδήσεις για δικούς μας, και έχουν αποκαλυφθεί ΠΟΛΛΕΣ φορές). Και όχι τίποτα άλλο, ΣΑΣ ΑΡΕΣΑΝ ΚΙΟΛΑΣ.
Ακόμα ένα έξτρα μπόνους, πάτε στις Ταϋλάνδες ή σε ταυλανδέζικα ή σε γιαπωνέζικα ή και δενξερωκαιγωτι άλλα, τρώτε ωμά μαλάκια (κατσαρίδες της θάλασσας), τρώτε φίδια, τρώτε θαλάσσιες ανεμώνες και άλλα (καλές είναι δε λέω) τρώτε ένα κάρο γκουρμεδιές περίεργες, αλλά το άλογο σας σόκαρε;
Και ναι, ακόμα και η γαρίδα, μια θαλάσσια κατσαρίδα είναι (φέρτε μου 1 κιλάκι, 2 μπουκάλια ούζο και τα λέμε).

Ξαναλέμε
Το άλογο είναι νο-στι-μό-τα-το.
Τρώγεται κα-νο-νι-κό-τα-τα.

Το μόνο -ουσιαστικότατο φυσικά- θέμα ήταν Η ΜΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ.
Κοινώς, άμα σε κανα ταξίδι σας το βρείτε, τσακίστε το αλύπητα, θα σας αρέσει.
Εγγυώμεθα.

Δεχόμεθα μόνο να έχετε διαφορές αισθητικής όπως "αχ τι κρίμα τόσο όμορφο και να το τρώνε,οχι 'οχι δε μπορώ", στις οποίες απαντάμε "ναι,το στιφάδο της γιαγιάς σου που τσακάς 2 καζάνια στην καθησιά σου, φτιάχνεται αποκλειστικά από κουνελάκια-ορκ, υποκριτή του κερατά".

Y.Γ: Οι κεφτέδες του ΙΚΕΑ δεν τρώγονται όχι γιατί περιέχουν άλογο, αλλά γιατί έχουν γεύση κάλτσας χωροφύλακα, καρμπυρατέρ, βαρβολίνης και σιδηρόστοκου.

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Καλημέρα και καλή όρεξη

Kαλημέρα πιστόνια μου.
Είπα να σας φτιάξω τη μέρα με μια φωτογραφία από το πλάσμα που στριφογυρνάει κολασμένα τώρα
στην ψησταριά μου. (Αρνί-χεράκι κοντοσούβλι, παραδοσιακόν. Μόνο αλατοπιπερορίγανη)


Ευτυχείτε και μην σας παίρνει από κάτω


Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Επανάσταση ή Αλλαγή Συνήθειας; Μια φιλοσοφική κουβέντα

Αγαπητά μου πιστόνια, σεπτοί μου φίλοι, πότνιοι χρηματοδότες της επιχ.. πίστης μας.

Όλοι μας.

Όλοι μας λέγω - σκούπισμα παγωμένου δακρύου στη γωνία του σμιλεμένου λες από πέτρα προσώπου μας- συγκινηθήκαμε!
Αναστατωθήκαμε!
Ανατσουτσουρωθήκαμε!
Συμπουρμπουλιαστήκαμε!
Εξηνέστημεν!
(εχέσθημεν μπάρμπα)
Όταν μάθαμε τα θλιβερά νέα της ανόδου του ΦΠΑ στα σουβλάκια. Και σε κάτι άλλες σκουπιδοπαπαριές που είναι αλλωνών χωράφια.

Από σήμερα, η ολοένα και λιγότερο δημοφιλής μας κυβέρνηση, μας ανεβάζει κατά 10% το ΦΠΑ στα σουβλάκια.Δε θα μπω εις πολιτικά χωράφια και σχολιαζμούς τέκνα μου. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου κακοχρονονάχουν οι παλιομπαταχτσήδες. Οι πολιτικοί σχολιασμοί και επεμβάσεις είναι ίδιον άλλων, πιο επηρμένων ηγετών και όχι ημών.
Οπότε ξεπερνώντας τις πολιτικές παραινέσεις και ηρωικές κραυγές, ερωτώ :

Ξεσηκωνόμαστε να τους σπάσουμε τα παϊδια ή όχι;
(τι; αυτό είναι πολιτικό σχόλιο; τι πολιτικό ρε μπαγλαμά; να τους σπάσουμε τα παϊδια είπα, όχι να συζητήσουμε μαζί τους τις επιδράσεις της ρεαλπολιτίκ στην τιμή των σέσκουλων..! τι; α ναι ε; και η βία με πολιτικά κίνητρα πολιτική κίνηση είναι; α.. δηλαδή άμα πάω και πλακώσω τον άλλον στις μάπες χύμα είμαι καννίβαλος, αλλά άμα ταυτόχρονα κραυγάζω κάποιο σύνθημα κάνω πολιτική δήλωση; και θα φάω λιγότερη φυλάκα έτσι; τι; άμα πω ότι είμαι αγωνιστής του τάδε θα έρθουν τα άλλα απόξω και θα χειροκροτάνε; καλά και τι τους έχω τους πιστούς; ναι καλα. Θα τα πούμε μετά. Ναι θα φέρω κιμά το βράδυ. Ναι . Όχι δε θα αργήσω. Μα.. καλά . Ναι θα περάσω και από τη μάνα σου. Πιο μετά.)

ΟΧΙ ΑΔΕΡΦΙΑ. 


Δεν ξεσηκωνόμαστε. Δεν καταφεύγουμε στην εύκολη λύση της βίας και του αδερφοκτόνου πολέμου για 10% στα σουβλάκια. Το 10% πάνω είναι μια ευκαιρία.
Ναι είναι μια ευκαιρία για τους ευκαιριακούς ευκαιροσκόπους να βγάλουν ευκαιριακά λεφτά ανεβάζοντας την τιμή στο αγαπημένο μας έδεσμα κατά 15% ή και 20%. Αυτοί είναι άξιοι της αδιαφορίας μας. Της ιεράς οργής μας. Αλλά και του οίκτου μας.
Το 10% πάνω είναι και μια ευκαιρία για μας. Για σας. Για όλους μας. Να επιστρέψουμε στις ρίζες. Να ξαναενωθούμε με την ιερά τσίκνα. Να τιμήσουμε τους προγόνους μας και να ευχαριστηθούμε κοψίδια με την ψυχάρα μας.
Η λύση είναι απλή και εφαρμόσιμη σαν το Κεμπάπ του Κολόμβου (ποιο αυγό και μαλακίες, αυτά τα λένε κάτι ανιστόρητοι κερχελέδες που δεν ξέραν να μαγειρεύουν).
Θα ψήνουμε σπίτια μας αδέρφια.
Κάθε σπίτι και θράκα.
Κάθε γωνιά και ψησταριά.
Κάθε προεξοχή και σούβλα.
Σε όλη την Ελλάδα. Από το Τριεθνές στη Γαύδο και από την Κεφαλλονιά στη Σάμο.
Η ιερή σπίθα του Σουβλακέα να φουντώσει σε κάθε σπίτι.
Να γίνει φλόγα.
Να γίνει φωτιά.
Να γίνει πύρινη γλώσσα που θα γλείφει ηδονικά τα λιπάκα των καθαγιασμένων κοψιδίων, πασαλειμμένων με λάδια, λεμόνια, ρίγανες, πάπρικες, μπούκοβα, κρομμύδια, ντομάτες και λοιπά.
Να μυρίζει όλη η γειτονιά κοντοσούβλι και προβατίνα.
Και κρασί. Και μπύρα. Και τσίπουρο. Και τηγανητά συκωτάκια. Και κοκορέτσια. Και κεμπάπ.
Και σουβλάκια και πανσέτες και μπιφτέκια.

Ανάφτε τις φλόγες πρώτα στις καρδιές σας και μετά ανάφτε και τις ψησταριές σας.
Με λίγη οργάνωση, μετά το κίνημα των αγανακτισμένων, θα οργανώσουμε το κίνημα των καψαλισμένων και θα πλημμυρίσουμε τη χώρα με την ιερή τσίκνα των καλοψημένων κρεατικών.
Καλέστε τους φίλους σας στο σπίτι και τσακιστείτε στη μασαμπούκα και το λαδομπούκι στα λεμονολάδια της πιατέλας με τα ψητά. Πιείτε και τους κράσους και τις μπύρες σας και στείλτε στον αγύριστο τα 10% του κρυφοχορτοφάγου Ζορζ.

Ολοι μαζί για μια Ελλάδα νέα, τσικνιστή και χαρούμενη.

Και εγώ μαζί σας.
+Σουβλόγησον+



Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Γκιούλμπασι το Πελοποννησιακόν

Πιστοί μου, αδέρφια μου, γκομενάκια
Σας έλειψα, το ξέρω, αλλά ένεκα αι καταστάσεις και οι συγκυρίες, να κάτι έκτακτα σουβλέλαια που έπρεπε να κάνω, να κάτι πιστές πολύ ζουμερές που θέλαν την πνευματική μου καθοδήγηση, ε άνθρωψ είμαι, που να τα προλάβω όλα. Γύρισα όμως δριμύτερος και να ετοιμάζεστε για το χειμώνα που φέτος προβλέπω ότι θα είναι πολύ καλοκαιρινός. (Αν πέσω μέσα θα είμαι και γαμώ τους προφήτες, αν πέσω έξω, θα βρω κάποια χαζή δικαιολογία που θα καταπιείτε αμάσητη)
Σήμερα σας φέρνω μια συνταγή νόστιμη, εξόχως κρασο- και μπυρό-τραβηχτική. (να θυμηθώ να σας βγάλω και τη συνταγή της καπνιστής weiss που έφτιαξα. Βασικά, να πάτε στο www.beer.gr να τη δείτε.)
Γκιούλμπασι λοιπόν, ή γιούλμπασι :
Πρόκειται για μια συνταγή που απαντάται κυρίως στην Πελοπόννησο. Οι ρίζες της συνταγής και της ονομασίας χάνονται βαθιά στις ομίχλες της ιστορίας, όταν ο Γοδεφρείδος Βιλλαρδουϊνος με το Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν (τι διάλο, τα ίδια ονόματα είχαν όλοι), έκαναν ένα τουρ της Πελοποννήσου, από τον οποίο μάλιστα προέκυψαν αρκετοί ιστορικοί νεολογισμοί. Όπως π.χ η ονομασία "Βατικανό" η οποία είναι ελληνικής προελεύσεως - Ήταν ο Βιλλαρδουϊνος με τον Γκοφρουά κάπου έξω από το Γύθειο και ήθελαν να πάνε να πάρουν κρεμμύδια βατικιώτικα, αλλά είχαν ψιλοχαθεί. Οπότε ρώτησαν έναν ντόπιο, δείχνοντας προς τα δεξά "Βάτικα;;" και ο ντόπιος απάντησε "Βάτικα, νο. Δις γουέι". Ε κει πολύ τους άρεσκε που χάθηκαν και από τότε όλο Βάτικα-νο Βάτικα-νο λέγαν μεταξύ τους και έμεινε και το πρότειναν και στον Πάπα και πολύ του έκανε κέφι και τουτουνού.
Το Γκιούλμπασι λοιπόν αρχικά δεν είχε όνομα ή είχε κάποιο φλώρικο φράγκικο όνομα όπως "Ζεμπλιμπλι λεφλέρ Φού". Λα ξεράσω δηλαδή. 
Ήταν ένα μεσημέρι που λέτε, που ο Βιλλαρδουίνος και ο Γκοφρουά το χαν ρίξει στο τάβλι, αφού είχαν ρίξει κάτι μανή-κια σε μερικά έξτρα λαρτζ γκομενάκια στη Μάνη (εξ'ού και το "μανή-κια" και ουχί μανίκια). Είχαν παίξει φεύγα και πλακωτό που λέτε ο Βιλλαρδουίνος και ο Γκοφρουά ντε Μπουγιόν και περίμεναν το Μανωλάκη το χαζό μάγερα να τους φέρει το φαϊ, να φαρμακώσουν κανα τρίκιλο στις γαστέρες τους, να πάνε για τούφες μετά. Ε ήταν το σκορ 5-4 και είχαν παίξει και πλακωτό και φεύγα.
Οπότε λέει ο Βιλλαρδουϊνος στο Γκοφρουά
"Γκιούλ;" (εννούσε το παιχνίδι, αμόρφωτοι)
Απαντά ο Γκοφρουάς
"Μπα"
Εκείνη την ώρα σκάει ο μάγειρας ο Μανωλάκης ο χαζός με την ταψάρα το φαϊ, και επειδή ο Βιλλαρδουϊνος πολύ τον έκανε κέφι, σκέφτηκε μπας και παίξει μαζί του.Οπότε τον ρωτάει
"Συ;"
Οπότε και ο Μανωλάκης που δεν ήταν και το πιο λαμπρό αστέρι, τους κοιτάει με απορία, φαντάζεται ότι κάτι είπαν στα γαλλικά για το φαϊ, τους δείχνει το ταψί και λέει : "Ουϊ. Ουϊ. Γκιουλ-Μπα-Συ". 
Ο Βιλλαρντουάν και ο Γκοφρουά λέρωσαν τα βρακάκια τους από τα γέλια, αλλά μια χαρά το τσάκισαν το φαϊ και το κρασί και τα λοιπά και μετά πήγαν και ψοφοντάρεψαν και α στο διάτανο κιόλας πολύ μας ταλαιπώρησαν.


Και από τότε έμεινε το "Γκιούλμπασι". 
Έτσι για να ξεστραβώνεστε κιόλας. Όλο φαϊ-ποτό-φαϊ, θα σκάσετε και θα πλαντάξετε. Μούσκαροι.

Πάμε τώρα για μια κλασσική γιουλμπασοσυνταγή. Γίνεται με οποιοδήποτε συνδυασμό των κρεάτων που βλέπουτε, αλλά εγώ προτιμώ χοιρινό-πρόβατο (αλλά έχω φάει και χοιρινό-πρόβατο-κοτόπουλο και ήτο λουκούμι)

2 κιλά χοιρινό μπούτι
1 κιλό μοσχαράκι ψαχνό (κυλότο καλύτερα)
1 κιλό προβατάκι μπούτι
Σκόρδο όσο γουστάρεις (3-4 σκελίδες, μη σου πω και 5)
Ένα μιξ αλατοπίπερου -μπόλικο
Κανα μισόκιλο κεφαλογραβιέρα
2 ντομάτες κομμένες φέτες
1 μπύρα του συρμού, παγωμένη μέχρι αηδίας
1 τσιγάρο
λαδόκολλες 
σπάγκο

Πλένουμε καλά τα κρέατα και τα στεγνώνουμε. Άλλοι δεν τα κόβουν, εγώ όμως τα κόβω σε χοντρά κομμάτια και τα αναμειγνύω. Κόβουμε το σκόρδο σε χοντρά κομματάκια επίσης. Αν δεν έχετε κόψει τα κρέατα, τους κάνετε τρυπούλες με μαχαιράκι, βάζετε σε κάθε τρύπα αλατοπίπερο και σκόρδο. Αν τα κόψετε, δε χρειάζεται να κοπιάσετε. Βάζετε τα κρέατα σε λεκάνη, ρίχνετε το σκόρδο και το αλατοπίπερο και αναδεύετε να πάει παντού. Σε περίπτωση που υπάρχει και χρόνος, τα αφήνετε και όλο το βράδυ να τραβήξουν.
Κόβετε το τυρί σε κομματάκια και το ρίχνετε στο μπολ, κρατάτε και μια ποσότητα για να πέσει από πάνω πριν το τύλιγμα.
Απλώνετε δύο λαδόκολλες στον πάγκο και μπουρδάρετε από πάνω τα κρέατα. Προσέχτε όσο το δυνατόν περισσότερο να είναι "ομοιόμορφα" κατανεμημένα όλα τα υλικά. Ανοίγετε τη μπύρα και ανάβετε το τσιγάρο. Πίνετε τη μισή με μια κατεβασιά και τραβάτε μια τζούρα. Πάτε στο σαλόνι και βάζετε μουσική να παίζει, κατά προτίμηση Motorhead ή AC/DC ή αν ακούτε σκυλάδικα, U2.
Τελειώνετε το τσιγάρο και τη μπύρα και συνεχίζετε. Ομοιομορφοαπλώνετε το κρέας πάνω στη λαδόκολλα και από πάνω βάζετε το υπόλοιπο τυρί. Από πάνω πάνω βάζετε τις ντομάτες κομμένες σε φέτες. (Όποιος θέλει μπορεί και να τις βάλει ψιλοκομμένες μέσα στο κρέας). Τυλίγετε σφιχτά και δένετε με το σπάγγο.
Εγώ το ψήνω ένα 6ωρο γύρω στους 180-200. Προ 3 εβδομάδων το φαγα ψημμένο σε φούρνο επαγγελματικό, 9 ώρες. Ήταν λουκούμι, δε μπορούσες να το πιάσεις με το πηρούνι.
Καλή όρεξη και Σουβλόγησον

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Φτιάξτο μόνος σου στο σπίτι

Αγαπητοί πισθοί, σεβαστά τέκνα, εκλεκτές κιουρίες, γκομενάκια
Άκουσα τα μέτρα που μας πήρε ο Τζέφρι το πρωί και εφρύαξα. Απεφάσισα λοιπόν πως ως σοβαρός ηγέτης θρησκείας, οφείλω, όχι!! ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΙΕΡΟ, να προσπαθήσω να βοηθήσω και εγώ όσο μπορώ, ώστε και να προωθήσω τα της θρησκείας μας, αλλά και έμπρακτα να οδηγήσω το κοινόν εις νέας ατραπούς. Πιο μαγγιόρικας. Πιο μεζεκλίδικας. Πιο κοντά εις το πραγματικό εύ ζειν, το οποίο πρέπει σιγά σιγά να αποσυνδέσομεν εκ των μπουζουκίων, των πλατινέ σκυλούδων και του καφέος με 6 ευρά. Πρέπει να αποσυνδέσουμε το ζειν μας από την τριάδα «φράγκα-μούρη-μαγκιατουκωλου». Η ομορφιά και ο πλούτος είναι στα απλά, αυτά που ζεσταίνουν την καρδιά και το μυαλό. Είναι στην καλή παρέα, το καλό ποτό, το καλό φαϊ και το καλό σαικς. Τα υπόλοιπα είναι σάλτσες και μάλιστα κατεψυγμένες και ζεσταμένες σε φούρνο μικροκυμάτων. Μια Κυριακή μεσημεράκι σπίτι με φίλους, μπυρίτσες και μεζέδια, δεν ξεπερνάει κανένα κακοσυντηρημένο«σαλέ»-πρώην κοτέτσι με 380 ευρώ το δευτερόλεπτο, που κάποιος καούνος έφτιαξε με κλεμμένη επιδότηση και τώρα την είδε Υβ Σεν Λοράν των Τζουμέρκων. Οι σπιτικοί μεζέδες που θα δώσω συνταγές παρακάτω είναι κλάσης ανώτεροι από μερικά γκουρμεδιάρικα πιάτα-δαχτυλίθρες σε εστιατόρια της αντίληψης «είμαι ακριβός άρα είμαι καλός». Και μπόνους, φυσικά οδηγίες παρασκευής μπύρας από το beer.gr, στο οποίο έχω γνωρίσει εξαιρετικά άτομα, με μεράκι και όρεξη για παρέα, γκουρμεδοαναζήτηση και μπυροκατάνυξη. Οι συνταγές παρακάτω προέρχονται από το forum και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία –στο μέτρο της λογικής του «μου ανήκει μια συνταγή». Καμία δεν ανήκει σε κανέναν. Το κείμενο όμως είνια άλλο πράγμα..- των συγγραφέων τους, το ίδιο και οι οδηγίες παρασκευής μπύρας. Κοινώς, απαγορεύεται το copy/paste, η αναδημοσίευση σε ηλεκτρονικά ή έντυπα μέσα χωρίς πρότερη ειδοποίηση του συγγραφέος καθώς και η οικειοποίηση των παρακάτω κειμένων. Πιο απλά : ΔΕ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΒΑΛΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΜΕΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΝΑ Η ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΤΙΚΟ LINK.
Θα ακολουθήσουν και άλλες συνταγές, γιατί μέγιστο μέλημα του Μέγα Σουβλακέα είναι να χορταίνει ο κόσμος με πράγματα απλά, ποιοτικά και νόστιμα.
Βουρ επί του πατσέος δηλαδή

Παραδοσιακή Βορειοελλαδίτικη συνταγή. Τα υλικά προσαρμόστε τα ανάλογα με την ποσότητα που θέλετε να φτιάξετε. Είναι ένας μεζές για όλα τα γούστα, τσίπουρο, μπύρα, ούζο, ρακί, κρασί. Αλλά είναι και φαγητό, με αυγά ομελέτα, σαγανάκι ανατολίτικο, φλογέρες, μπουρέκια, πίτες, κροκέτες, καναπεδάκια, σάλτσα για μακαρόνια και ρύζι, κλπ.
Υλικά
1.5 κιλό χοιρινό κρέας (σπάλα, στήθος, πλευρά χωρίς κόκκαλα)
3.5 κιλά μοσχάρι (ποντίκι) αφαιρούμε τα νεύρα όπου υπάρχουν. (εάν μπορείτε να βρείτε βοδινό ή ακόμα καλύτερα βουβαλίσιο κρέας – για ακριβά γούστα)
αλάτι, πιπέρι, κίμινο -μπόλικοοοοο-, ρίγανη ανάλογα με τα γούστα μας.
για όσους θέλουν ρίχνουν μέσα να βράσουν μαζί πράσα και κρεμύδια ξερά ή πράσινα.
(Σημ. Του Estarian : Δε χρειάζεται να φτιάξεις 5 κιλά κρέας. Κοστίζει. Η αναλογία όπως βλέπεις είναι περίπου 1 χοιρινό με ~2.5 μοσχάρι – ναι ξέρω ρε τριμ.. 2.333333 βγαίνει οκ..) .

 
Κόβουμε τα κρέατα σε μερίδες τα ξεπλένουμε με χλιαρό νερό και τα βράζουμε με τα μπαχαρικά αλλά χωρίς αλάτι για 6- 6 1/2 ώρες. Μετά ρίχνουμε το αλάτι και ζυμώνουμε (ανακατεύουμε πολύ καλά) και είναι έτοιμος για ψυγείο ή όταν κρυώσει το κάνουμε ρολό σε λαδόκολα και στην κατάψυξη ή σε μερίδες.

 
 
Παστουρμάς – Εκτέλεση Estarian

 
1 κιλό μοσχαρίσιο κυλότο (ή νουά) – ο πρώτος μου παστουρμάς έγινε με κυλότο
2-3 κιλά αλάτι χοντρό (μην το λυπάστε, σχεδόν τσάμπα είναι)
200 γραμμάρια μοσχοσίταρο (στα μπαχαράδικα) ή 400-500 έτοιμο τσιμένι (στα μπαχαράδικα επίσης)
2-3 κουταλιές αλάτι ψιλό
200-250 γρ. Πάπρικα γλυκιά
1 κουταλάκι του γλυκού μπούκοβο (άμα γουστάρεις καυτερό πολύ, βάλε και 2 και 3)
2-3 σκελιδες σκόρδο
1 σφηνάκι κονιάκ
Τριμμένο πάγο
Αρχικά καθαρίζουμε το κομμάτι το κρέας από πετσούλες, λιπάκια κλπ. Φροντίζουμε να είναι όσο καθαρό γίνεται.
Παίρνουμε ένα μεγάλο μπολ και στρώνουμε στον πάτο αλάτι. Βάζουμε το κρέας μέσα και το καλύπτουμε καλά από όλες τις μεριές. Το αφήνουμε στο μπολ 7-8 μέρες. Κάθε βραδάκι το κοιτάμε αν έχει βγάλει υγρά το κρέας (βγάζει στάνταρ), τα πετάμε και συμπληρώνουμε αλάτι. Εναλλακτικά, αν έχετε κανα σουρωτήρι-μπολ, βάζετε το κρέας μέσα εκεί, από κάτω άλλο μπολ ίδιου μεγέθους και απλά σηκώνετε το ένα και χύνετε τα υγρά. Πιο εύκολο. Μετά από μια βδομάδα ή και κανα δυό μέρες περισσότερο αν θέλετε να «ψηθεί» καλά το κρέας στο αλάτι, το βγάζετε και το ξεπλένετε ΚΑΛΑ. Μιλάμε για αρκετό νερό, γιατί μπορεί να βγει λύσσα ο παστουρμάς και να μην τρώγεται. Παίρνετε που λέτε μια σακοράφα ή βελόνα ή κάτι ρε αδερφέ, περνάτε λίγο σπάγγο κουζίνας και τρυπάτε το κρέας στη μια άκρη, να μπορεί να κρεμαστεί. Βάζετε σε ένα τάπερ το κρέας στο ψυγείο 1-2 μέρες, να σφίξει. Το κρέας δεν παθαίνει τίποτα έτσι, είναι ήδη παστό.
2 μέρες μετά ήρθε η ώρα της τελικής προετοιμασίας. Παίρνουμε τον πολυκόφτη μας και ρίχνουμε μέσα αρχικά μερικά παγάκια. Τα τρίβουμε καλά. Μετά προσθέτουμε το μοσχοσίταρο, την πάπρικα, το αλάτι, τα σκόρδα, το μπούκοβο και το κονιάκ και του δίνουμε να καταλάβει. Σκοπός είναι να βγει μια πάστα αρκετά λασποειδής αλλά όχι σούπα. Προφανώς άμα βγει πιο σφιχτή-πιο αραιή, συμπληρώνουμε ή νερό ή πάπρικα αναλόγως μέχρι να στρώσει. Και τώρα αρχίζει το μακιγιάζ. Σκοπός μας είναι να καλύψουμε το κομμάτι το κρέας με την πάστα αυτή καλά και ΤΕΛΕΙΩΣ. Να μην υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ η παραμικρή τρύπα ή αμυχή γιατί αλλιώς το κρέας θα χαλάσει. Μην ανησυχείτε γιατί το μοσχοσίταρο φουσκώνει κιόλας και καλύπτει καλά. Σε περίπτωση που έχετε πάρει έτοιμο το μείγμα για το τσιμένι από το μπαχαράδικο, απλά το κάνετε λάσπη με τον τριμμένο πάγο και είστε κομπλέ. Αφού το καλύψετε το κρεατάκι καλά, είναι έτοιμο για κρέμασμα. Το κρεμάτε σε ένα δροσερό και σκιερό μέρος, το καλύπτετε με ένα τούλι μην πηγαίνουν και μύγες και το αφήνετε μια βδομαδούλα να γίνει. Προσωπικά το άφησα 2 βδομάδες για να μου στεγνώσει καλά, αλλά αυτό είναι θέμα γούστου. Όταν γίνει, κόβετε και απολαμβάνετε.

 

 

 

(...) Οι λούτζες απαντώνται στις Κυκλάδες. Κάθε νησί έχει και το δικό του τρόπο και δυστυχώς δεν έχουν κατωχυρώσει την ονομασία και τον τρόπο παρασκευής. Επίσης δυστυχώς, χρόνο με το χρόνο η τέχνη εγκαταλείπεται και τα τοπικά χασάπικα δεν παρασκευάζουν λούτζες πια.
(Σημ. Του Estarian : Έχουμε και καπνιστή και απλή. Άμα είστε ούλτρα μερακλήδες, και έχετε τρόπο για κάπνισμα, δοκιμάστε το)
Υλικά

1 ψαρονέφρι χοιρινό (11/2 με 2 κιλά)
Αλάτι
Μαύρο
 ξηρό κρασί ,2 κτσ Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2 κτσ θρούμπι (αν δεν έχετε βάλτε ρίγανη ή ματζουράνα)
3 κόκκοι μπαχάρι κοπανισμένο
2 τριμένα γαρύφαλλα
1 αιματιά (παχύ έντερο χοίρου) καλά πλυμένη – βρίσκετε άνετα σε χασάπικα
πριονίδι απο φρύγανα, θυμάρι και ότι μυρωδικό κλαδί για κάπνισμα (από δρυ θα βρειτε πιο εύκολα)
 

Αλατίστε το ψαρονέφρι και αφήστε το στο ψυγείο ένα 24ωρο. Αλλές 24 ώρες μαρινάρετε το στο κρασί. Στεγνώστε και κάνετε κοψιές στο κρέας, ανακατώστε τα μυρωδικά και βάλτε τα στις κοψιές. Περάστε το ψαρονέφρι στο έντερο. Καπνίστε για 3-4 μέρες σε ψυχρό καπνό. Στεγνώστε για 20 μέρες.

Αν δεν έχετε τρόπο να καπνίσετε το κρέας, τότε αφήστε το ψαρονέφρι στο αλάτι για 4 ημέρες και ακολουθήστε τη συνταγή χωρίς το κάπνισμα.
3-4 μέρες στο αλάτι και μετά τα σκεπάζεις με μαυροδάφνη, κόλιανδρο, πράσινο πιπέρι και λίγο αστεροειδή γλυκάνισο, για τουλάχιστον 1 εβδομάδα....

 
Λούντζα νούμερο δύο. Εδώ θα δούμε μια παραλλαγή της παραδοσιακής συνταγής της Τήνου.

Θα χρειαστούμε
 

1,5 κιλό χοιρινό κόντρα φιλέτο (ξεκοκαλισμένο)
1 κιλό περίπου χοντρό αλάτι
200 γρ μαραθόσπορο
100 γρ πράσινο πιπέρι σε κόκκους
1 λίτρο κρασί βισάντο (γλυκό) (εγώ έβαλα μαυροδαύφνη -απο το
Lidl-)

Σε ένα πλαστικό τάπερ στρώνουμε τον πάτο με το χοντρό αλάτι, ακουμπάμε το κρέας και το σκεπάζουμε όλο με το αλάτι. Το αφήνουμε στο ψυγείο για τρεις μέρες γυρνώντας το τακτικά και προσθέτοντας αλάτι αν χρειάζεται
Ξεπλένουμε το κρέας από το αλάτι, στρώνουμε μια λαδόκολλα, βάζουμε τον μαραθόσπορο και το πιπέρι και ρολάρουμε το κρέας για να κολλήσουν πάνω.
Το βάζουμε πάλι στο ταπερ αλλά τώρα σκεπάζουμε με το βισαντο ή μαυροδαύφνη. Αφήνουμε στο ψυγείο για μια εβδομάδα. Βγάζουμε το κρέας από το κρασί, στεγνώνουμε και το τυλίγουμε με ένα τούλι. Το κρεμάμε σε δροσερό μέρος που αερίζεται καλά για τέσσερις ήμερες για να στεγνώσει
Το συντηρούμε στο ψυγείο για αρκετό καιρό



Υλικά (για ένα κιλό κρέατος)

700 γρ. Χοιρινό κρέας (μπούτι)
300 γρ Χοιρινό λίπος (από την πλάτη του χοίρου, κατά προτίμηση)
12 γρ αλάτι
7-10 γρ μπαχαρικά για τρικαλινό.
1 μέτρο έντερο χοιρινό παστωμένο.
Δεν μπαίνω στη διαδικασία να γράψω αναλυτικά τα είδη μπαχαρικών που χρειάζονται για την παρασκευή τρικαλινού διότι στην Αθηνάς θα βρείτε έτοιμα μείγματα γι'αυτό το είδος λουκάνικου με τη σωστή αναλογία. Ήτοι νοστιμότατα.
Αν χρησιμοποιήσετε έτοιμο μείγμα βάλτε 12 γρ αλάτι. Αν φτιάξετε δικό σας μείγμα αυξήστε την ποσότητα αλατιού σε 15 γρ.
Αν έχετε μηχανή του κιμά και δίσκο κοπής με οπές 12
mm είστε τυχεροί. Το μυστικό στα λουκανικάκια αυτά είναι το χοντροκομμένο κρέας και λίπος. Αν δεν έχετε δίσκους τέτοιους, αλλά έχετε κέφι λιανίστε το κρέας με μαχαίρια.
Κόψτε στο ίδιο μέγεθος και το λίπος (έχει σημασία).
Σε μία λεκάνη ανακατέψτε όλα τα υλικά, ζυμώστε 5 λεπτά και αφήστε στο ψυγείο όλη νύχτα.
Την επομένη μουλιάστε σε κρύο νερό το έντερο 10 λεπτά για να μαλακώσει και να φύγει το αλάτι.
Περάστε το στη μηχανή γεμίσματος και γεμίστε τα λουκάνικά σας.
Κρεμάστε τα έξω να στεγνώσουν για 24 ώρες προτού καταναλώσετε.

Τρόπος μαγειρέματος.
Στο γκριλ σε σιγανή ένταση και στη μέση του φούρνου σας η σχάρα ώστε να λιώσει το λίπος και να μείνει μισό στο μέγεθος. Δε χρειάζεται να προθερμάνετε το γκριλ.

 

 

 (Σημ. Του Estarian : Δυστυχώς για τα αλλαντικά που είναι αλεσμένα, χρειαζόμαστε κουζινομηχανή, το οποίο σημαίνει μια κάποια «επένδυση». Αν ψάξεις όμως μπορείς να βρεις πολύ οικονομικές λύσεις, άσε που οι περισσότεροι σπίτι όλο και κάποιο μίξερ θα έχουν..)
Οι ποσότητες που θα δώσω είναι για ένα κιλό κρεατομάζας. Εσείς φτιάχνετε όσο θέλετε δια της απλής μεθόδου των τριών.

Υλικά για τον κρεατοπολτό

120 γρ. βοδινό άπαχο κρέας (επειδή μάλλον δε θα βρείτε βοδινό πάρετε μοσχάρι)
120 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
110 γρ λίπος χοίρου (από την πλάτη κατά προτίμηση)
110 γρ μάγουλο χοιρινό (αν δεν έχει ο χασάπης αντικαταστήστε το με κοιλιά)
80 γρ τριμμένος πάγος (στο μουλινέξ)
10 γρ κρεμμύδι πολτοποιημένο

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα τα παραπάνω υλικά στην κρεατομηχανή χρησιμοποιώντας δίσκο 2 ή 3
mm. Τοποθετήστε το κρέας στο ψυγείο για να ξαναπέσει η θερμοκρασία του.

Υλικά για το πρόσθετο κρέας

350 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
100 γρ χοιρινή κοιλιά άπαχη.

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα αυτά τα υλικά στην κρεατομηχανή με δίσκο 8 ή 10
mm. Τοποθετήστε στο ψυγείο.

Καρυκεύματα

15 γρ αλάτι
3 γρ μείγμα Νιτρώδους Νατρίου (6,25% ΝαΝΟ2 με αλάτι
). Αν δε θέλετε να βάλετε νιτρικά αντικαταστήστε την παραπάνω ποσότητα με καθαρό αλάτι. (Σημ του Estarian : Eγώ δε θέλω ! )
2,3 γρ άσπρο πιπέρι τριμμένο.
0,5 γρ μοσχοκάρυδο.
0,5 γρ κορίανδρο.
0,5 γλυκιά πάπρικα.
0,3 γρ πιπερόριζα.
0,3 γρ καρδάμωμο
0,7 γρ γλουταμινικό μονονάτριο (προαιρετικό)
10 γρ φιστίκια Αιγίνης ανάλατα.

Στην κουζινομηχανή, με το γάντζο ζυμώματος, ζυμώστε πρώτα για 6 με 7 λεπτά την λεπτοαλεσμένη κρεατομάζα μαζί με τα καρυκεύματα (χωρίς τα φιστίκια)και τη μισή ποσότητα αλατιού κατόπιν προσθέστε το χοντροκομμένο κρέας και την υπόλοιπη ποσότητα αλατιού και τα φιστίκια. Ζυμώστε για άλλα 2 με 3 λεπτά. Αφήστε τη ζυμωμένη κρεατομάζα όλη τη νύχτα στο ψυγείο.
Την επομένη γεμίστε το περίβλημα και ζεματίστε το σαλάμι στους 75 βαθμούς.
Αν έχετε διάμετρο περιβλήματος 7 εκ ζεματίστε για 1 1/2 ώρες. Αν η διάμετρος είναι 90 εκ για 2 ώρες. Στη συνέχεια ψύξτε σιγά σιγά το σαλάμι σε μπάνιο δροσερού νερού.

TIPS
1. Τα καρυκεύματα για να κατανεμηθούν ομοιόμορφα στην κρεατομάζα μπορείτε να τα διαλύστε σε λίγο νερό.
2. Το περίβλημα ενδέχεται να είναι μεγάλο και να μη χωράει στην κατσαρόλα σας. Αν συμβαίνει αυτό κόψτε το στα δύο.
3. Συνθετικό περίβλημα είναι απίθανο να βρείτε.Όμως για φυσικό μπορείτε να πάτε στου ΜΕΣΣΗΝΕΖΗ (Αρμοδίου 18 Αθήνα απέναντι από την κρεαταγορά) και να ζητήσετε μια κάλτσα για αλλαντικά. Αυτός έχει επίσης και φυσικά αντεράκια για λουκάνικα.

Σημείωση
 
Η συνταγή αυτή, όπως και κάθε άλλη συνταγή αλλαντικών θερμικής επεξεργασίας, απαιτεί τη χρήση θερμόμετρου. Το θερμόμετρο είναι απαραίτητο για την συνεχή παρακολούθηση της θερμοκρασίας γιατί αν ανέβει η θερμοκρασία πάνω από κάποια όρια τότε όλοι οι χυμοί των αλλαντικών θα χαθούν και τα αλλαντικά θα στεγνώσουν.

Καλή επιτυχία

 
Σπιτικό «Ταμπάσκο» - «Επικοινωνήστε με το Σουβλακέα» - του Προφήτη
Στον κηπάκο με τα αρωματικά μου, έχω και 2 ρίζες καυτερές πιπεριές. Είναι ένα είδος που μου φερε ο κουμπάρος μου από την Αίγυπτο. Κοντές και με πολύ λεπτή σάρκα.
Οπότε μια μέρα είπα να πειραματιστώ, καθότι τα ρημάδια τα φυτά βγάζουν ΠΟΛΥ πράμα. Σκέφτηκα να φτιάξω κάτι που να μοιάζει με ταμπάσκο, και πέτυχε.
 
Υλικά

20 πιπερίτσες φρέσκες μικρές
1 κουταλιά χοντρό αλάτι
1 κλωνάρι θυμάρι
Μισή σκελίδα σκόρδο
1 μπουκάλι άσπρο ξύδι

Πήρα καμιά 20αριά πιπερίτσες και τις έβαλα μια βδομάδα ανάμεσα σε δυό στρώματα χοντρό αλάτι.
Να πω την αλήθεια, δεν ειδα και καμιά σπουδαία διαφορά στην όψη τους μετά το πέρας της εβδομάδας, αλλά τέλος πάντων.
Πήρα ένα μπουκάλι λευκό ξύδι και μιση σκελίδα σκόρδο. Τα έβαλα να βράσουν μαζί με τις πιπεριές, κανά 10λεπτο.
Το πράμα που βγήκε το έριξα στο μούλτι και του δωσα να καταλάβει μέχρι να λιώσουν τελείως οι πιπεριές. Παράλληλα κατά τη διάρκεια του κοψίματος, έριχνα μέσα και αλάτι.
 
Ε αυτό ήταν, το έβαλα μέσα σε ένα βαζάκι, έριξα μέσα και 2 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι και το άφησα 2 βδομάδες.
Το αποτέλεσμα ήταν ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ.. Ανοίγεις το βαζάκι και κλαίνε οι γείτονες!

 
Παραλλαγή Ταμπάσκο του Diver
3-4 καυτερές πιπεριές τύπου «κέρατο» - οι μεγάλες
1 μπουκάλι μπαλσάμικο καλαμάτας
Λίγο αλάτι – 1 ή 2 κουταλιές φτάνουν
1 κουταλιά καπνιστή πάπρικα
Χοντροκόβουμε τις πιπεριές και τις βάζουμε σε κατσαρολάκι να βράσουν με το ξύδ, μισό ποτήρι νερό , την πάπρικα και το αλάτι. Τις βράζουμε καλά και μετά πολτοποιούμε με το μούλτι και αποθηκεύουμε στο ψυγείο.

 


1 Κομμάτι Σολωμό φρέσκο
Αλάτι
Καλαμποκέλαιο
Η συνταγή αυτή αποτελεί πατεντάρισμα της κλασικής λακέρδας που πέρνουμε από τα σούπερ μάρκετ και βγαίνει αναπάντεχα καλή!
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε φέτα σολομού, είτε φιλέτο. Εάν χρησιμοποιήσουμε φέτα, καλό είναι να αφαιρέσουμε το κεντρικό κόκκαλο γιατί μετά από καιρό θα δώσει βαριά μυρωδιά και γεύση. Εγώ χρησιμοποίησα φιλέτο.
Τοποθετούμε σε ένα δοχείο αλάτι ώστε να σκεπαστεί ο πάτος, τοποθετούμε το σολομό και στη συνέχεια σκεπάζουμε με αλάτι.
Αφήνουμε στο ψυγείο 3-5 ημέρες ανάλογα με το πάχος της φέτας και το πόσο αρμυρό-λιπαρό θέλουμε να είναι.
 
Στη συνέχεια φτιάχνουμε άρμη 10-12 βαθμούς (100-120
gr άλας για κάθε 1000ml νερό) και το αφήνουμε άλλες 3-5 ημέρες.
Τέλος το βάζουμε σε ένα δοχείο με καλαμποκέλαιο (ΟΧΙ ελαιόλαδο). Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο τουλάχιστον 6 μήνες.
Κόβουμε όσο θέλουμε να φάμε, το βάζουμε σε ένα πιάτο, ρίχνουμε ελαιόλαδο και λεμόνι και........ γίνεται το έλα να δεις!!!! Το τσίπουρο κατεβαίνει αέρα!!

 
Μπύρα Μπύρα Μπύρα Μπύρα

 
Και τώρα αγαπητοί μου πιστοί, περνάμε στη μπύρααααα..... Ε πως, μεζές άνευ μπύρας πάει; Δεν πάει.. Ειδικά τώρα το καλοκαιράκι.
Θα σας πω τα βασικά περί των υλικών, και ακολουθεί το άρθρο του συνιδιοκτήτη του Beer.gr , γνωστού στους κύκλους των αλκοολικών ως Beerallica. Οι οδηγίες παρασκευής αφορούν μόνο την πρώτη φάση, όχι την εμφιάλωση, αλλά κάντε λίγη υπομονή και όλα θα γίνουν.
Τα βασικά:
Η μπύρα από τι αποτελείται; Από βύνη (κριθάρι που έχε υποστεί κάποια επεξεργασία δηλαδή), λυκίσκο, μαγιά και νερό. Κατά βάση δηλαδή, αλλά ας μείνουμε εδώ προς το παρόν.
Πως ξεκινάμε; Απλό. Κυκλοφορούν στην αγορά τα λεγόμενα «κιτ». Αφορούν τον αρχάριο στην Παρασκευή μπύρας και με αυτά φτιάχνετε μια μπύρα με το λιγότερο δυνατό κόπο – αλλά προφανώς και με τη λιγότερη δυνατή «παρεμβολή» στη συνταγή και στο αποτέλεσμα. Το κιτ αποτελείται από μια μεγάλη κονσέρβα που περιέχει μια ποσότητα (1.5 ή 1.8 λίτρα συνήθως ) εκχυλίσματος βύνης με λυκίσκο, σε μορφή ενός παχύρρευστου πράγματος, σα μελάσσα και ένα φακελλάκι μαγιά. Με ένα κιτ μπορείτε να φτιάξετε από 17 έως 23 λίτρα μπύρα, ανάλογα με την αρχική ποσότητα βύνης στο κιτ.
Το κόστος.. Ίσως φανεί λίγο πολύ για τον αρχικό εξοπλισμό, που κοστίζει γύρω στα 80 ευρώ, αλλά αυτά τα δίνεις μια φορά, όχι 100. Η πρώτη μου μπύρα, 23 λίτρα μιας καλούτσικης lager (45 μπουκάλια λέμε τώρα) μου κόστισε 20 ευρώ.
Από κει και πέρα, το προχωράς όπως θες εσύ και αν γουστάρεις να το πας πολύ παραπέρα. Αν την ακούσεις και περάσεις στη λεγόμενη all grain μέθοδο παρασκευής (στην οποία φτιάχνεις τη μπύρα τελείως μόνος, από το επίπεδο της βύνης σε σπόρους), ε ναι θα σκάσεις κάτι παραπάνω για εξοπλισμούς. Και πάλι αξίζει.
Μια εξαιρετική Weiss που έφτιαξε ένα φιλαράκι –πλέον- από κει μέσα, του κόστισε 25 ευρώ τα 23 λίτρα. Άντε πήγαινε να πιείς weiss έξω, η φθηνότερη έχει τάλλαρο το μπουκάλι.
Το σπορ αξίζει, έχει πλάκα, σου γλυτώνει φράγκα και έχεις τη χαρά να πίνεις κάτι που ξέρεις ακριβώς τι είναι και δεν έχει χημικούρες για γεύση μέσα. Μόνο απλή βύνη, λυκίσκο και σάκχαρα. (Τις μαγκιές με καφέδες, βανίλιες, ουϊσκια κλπ αφού ανέβετε level πρώτα και ξεκινήσετε να φτιάχνετε stouts ή porters).
Προχωράμε λοιπόν στις οδηγίες παρασκευής απο κιτ, άρθρο του Beerallica όπως είπαμε, τον οποίο ίσως τον έχετε πετύχει σε κάποια εκπομπή πάνω από μια μαρμίτα ως άλλο Πανοραμίξ. Είναι και το μοντέλο στις φωτογραφίες. Πιστές μην λυσσάτε, είναι παντρεμένος. :P

Συγχαρητήρια, έχετε αγοράσει τον βασικό εξοπλισμό, ένα beer kit και την απαραίτητη δεξτρόζη. Τα αγγλικά σας όμως είναι σκουριασμένα και χρειάζεστε βοήθεια με τα πρώτα σας βήματα. Το άρθρο αυτό είναι για σας, ανοίξτε μια μπυρίτσα και αρχίστε το διάβασμα.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να φτιάξει κανείς μπύρα στο σπίτι, όμως για το συγκεκριμένο παράδειγμα θα σας περιγράψω τη μέθοδο που ακολουθώ εγώ. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα, όπως πάντα.
Θα χρειαστούμε:
  • 1 κιτ εξοπλισμού Deluxe
  • 1 beer kit (για το παράδειγμά μας, η lager της Munton's)
  • 1 κιλό δεξτρόζη
  • 1 βραστήρα
  • Περίπου 20 λίτρα καθαρό νερό
  • Ένα λεκανάκι για την αποστείρωση
  • Ένα κατσαρολάκι για μπεν μαρί (να χωράει την κονσέρβα)
  • Μια κατσαρόλα για το μίγμα (να χωράει 5-6 λίτρα νερό)
  • Ένα γυάλινο ποτήρι, κατά προτίμηση λείο
  • Λίγη μεμβράνη κουζίνας
  • Μικρή ποσότητα vodka για την αεροπαγίδα
  • Ανοιχτήρι για κονσέρβες

 

 
Ξεκινάμε πλένοντας προσεκτικά και με επιμέλεια τα πάντα. Δεν έχει σημασία αν το κατσαρολάκι το πήρατε από το ντουλάπι καθαρό, ρίξτε του ένα φρέσκο πλύσιμο για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Θεωρώ ότι έχετε πλύνει τα πάντα, οπότε δεν αναφέρω πλυσίματα παρακάτω στη διαδικασία, έτσι; Επίσης θεωρώ ότι έχετε πλύνει καλά και τα χέρια σας ως τον αγκώνα.
Γεμίζουμε το λεκανάκι με καυτό νερό από τη βρύση. Εκεί διαλύουμε την κατάλληλη ποσότητα απολυμαντικού μέσου (πχ. chemipro oxi που περιέχεται στο Deluxe). Στο διάλυμμα αυτό βυθίζουμε τον αναδευτήρα μας, το ποτήρι και την αεροπαγίδα.
Αφαιρούμε το πλαστικό καπάκι από την κονσέρβα και απομακρύνουμε το φυλλάδιο με τις οδηγίες και το φακελάκι με την μαγιά.
Βράζουμε μια ποσότητα νερού στο βραστήρα.
Βγάζουμε το ποτήρι από το διάλυμμα αποστείρωσης και το ξεπλένουμε με λίγο καθαρό νερό. Το γεμίζουμε μέχρι τη μέση με κρύο νερό. Προσθέτουμε ελάχιστο από το βραστό νερό που ετοιμάσαμε, ίσα-ίσα για να φτάσει το περιεχόμενο του ποτηριού σε χλιαρή θερμοκρασία. Ανοίγουμε το φακελάκι της μαγιάς και το ρίχνουμε στο χλιαρό νερό χωρίς να το ανακατέψουμε. Σκεπάζουμε το ποτήρι με τη μεμβράνη και το αφήνουμε στην άκρη, για να ενυδατωθεί η μαγιά ενόσω εμείς ετοιμάζουμε το υπόλοιπο μίγμα.



Αδειάζουμε το υπόλοιπο βραστό νερό στο κατσαρολάκι και βυθίζουμε μέσα την κλειστή ακόμα κονσέρβα, για να μαλακώσει η βύνη στο εσωτερικό και να ρέει εύκολα όταν ανοίξουμε την κονσέρβα. Η βύνη στο εσωτερικό της κονσέρβας είναι σαν μέλι, ίσως και λίγο πιο πυκνόρρευστη.
Εικόνα 1 : Ρίχνουμε ζεστό νερό γύρω απο την κονσέρβα να μαλακώσει η βύνη

 
Αποστειρώνουμε τον πρώτο κάδο (αυτόν με τα αυτοκόλλητα) ρίχνοντας λίγο από το αποστειρωτικό διάλυμμα μέσα και απλώνοντάς το παντού με το χέρι μας. Αδειάζουμε το διάλυμμα στο νεροχύτη και ξεπλένουμε με καθαρό νερό. Παρομοίως, αποστειρώνουμε και το καπάκι του, αυτό με την τρύπα και την τσιμούχα.
Ρίχνουμε στον κάδο περίπου 18 λίτρα κρύο νερό. Εγώ χρησιμοποιώ το εμφιαλωμένο από τη μεγάλη φιάλη των 19 λίτρων, εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε από μπουκάλι ή τη βρύση του σπιτιού σας. Τον κλείνουμε χαλαρά με το καπάκι του και τον αφήνουμε κι αυτόν να περιμένει.
Βράζουμε άλλο 1,5 λίτρο νερό στον βραστήρα μας.
Αφού έχει ζεσταθεί καλά το περιεχόμενο της κονσέρβας, την ανοίγουμε με το ανοιχτήρι και αδειάζουμε το περιεχόμενό της στην κατσαρόλα.


Εικόνα 2 : Μπουρδάρουμε τη βύνη στο κατσαρόλι

 
Ρίχνουμε το βραστό νερό στην κονσέρβα (προσέξτε μην καείτε!) για να λιώσουν τα υπολείμματα στα τοιχώματα και ανακατεύουμε κουνώντας την κονσέρβα κυκλικά, κρατώντας την με ένα γάντι ή πετσέτα κουζίνας. Αδειάζουμε και αυτό το περιεχόμενο στην κατσαρόλα.
Ξεπλένουμε τον αναδευτήρα με φρέσκο νερό και ανακατεύουμε το μίγμα.
Ανοίγουμε μια συσκευασία δεξτρόζης (1 κιλό) και την ρίχνουμε ολόκληρη στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε καλά με τον αναδευτήρα μας για να διαλυθεί εντελώς. Έχουμε λοιπόν τώρα μέσα στην κατσαρόλα περίπου 4 λίτρα μίγμα (1,5 η βύνη, 1,5 το βραστό νερό και 1 η δεξτρόζη).
Εικόνα 3 : Βουρ και η δεξτρόζη στο κατσαρόλι
Στη συνέχεια, ανοίγουμε το καπάκι του κάδου και ρίχνουμε μέσα το μίγμα. Ο κάδος μας τώρα περιέχει περίπου 22 λίτρα (18 το νερό και 4 το μίγμα). Συμπληρώνουμε κρύο νερό ως τα 23 λίτρα. Το κρύο νερό με το ζεστό μίγμα πρέπει να έχουν έρθει σε μια θερμοκρασία χλιαρή, παρόμοια με αυτή στο ποτήρι της μαγιάς.
Η μαγιά στο ποτήρι πρέπει θεωρητικά να έχει ήδη ενυδατωθεί και η μεμβράνη έχει φουσκώσει ελαφρώς. Ανακατεύουμε το περιεχόμενο κουνώντας το ποτήρι με κυκλικές κινήσεις (όχι με κουτάλι), αφαιρούμε τη μεμβράνη και το ρίχνουμε κι αυτό στον κάδο.
Εικόνα 4 : Το γλεύκος στον κουβά ζύμωσης
Κλείνουμε τον κάδο με το καπάκι και το πατάμε γύρω-γύρω μέχρι να κουμπώσει καλά.
Τώρα θα πρέπει να "αερίσουμε" το μίγμα, που τώρα πια λέγεται γλεύκος (συντομία του "ζυθογλεύκος", είναι το αντίστοιχο του μούστου για το κρασί). Είναι η μοναδική φορά σε ολόκληρη τη διαδικασία που θέλουμε να έλθει σε επαφή το οξυγόνο με το γλεύκος. Κλείνουμε με τον αντίχειρα του ενός χεριού την τρύπα στο καπάκι, με το άλλο χέρι πιάνουμε τον κάδο από το χείλος, τον τραβάμε προς το μέρος μας μέχρι να σηκωθεί διαγώνια και να πατάει κάτω μόνο στη μια γωνία, και τον κουνάμε δυνατά μπρος πίσω για να αφρίσει το γλεύκος.
Ξεπλένουμε την αεροπαγίδα και το καπάκι της με φρέσκο νερό. Βάζουμε την αεροπαγίδα στο καπάκι του κάδου και τη γεμίζουμε με vodka ως τις γραμμούλες. Την κλείνουμε με το κόκκινο καπάκι. Σε αυτό το σημείο, μπορούμε αν θέλουμε να πάρουμε κι ένα δείγμα από το βρυσάκι του κάδου ώστε να μετρήσουμε την αρχική πυκνότητα του γλεύκους με το ωραίο μας πυκνόμετρο. Σημειώνουμε την θερμοκρασία, την ημερομηνία/ώρα, τον τύπο της μπύρας που παρασκευάσαμε, την αρχική πυκνότητα και οποιαδήποτε σχόλια σε ένα σημειωματάριο.
Είμαστε έτοιμοι!
Το γλεύκος θα ξεκινήσει να ζυμώνεται σύντομα και θα το καταλάβουμε από τις φυσαλίδες στην αεροπαγίδα. Διατηρούμε τον κάδο στην κατάλληλη σταθερή θερμοκρασία (που διαφέρει ανάλογα με τον τύπο της μπύρας). Μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία θα προκαλέσουν σοκ στη μαγιά και η ζύμωση θα σταματήσει - προφανώς δεν το θέλουμε αυτό.
Δεν ξεχνάμε να αποκαταστήσουμε την τάξη και την καθαριότητα στην κουζίνα (διαφορετικά το έτερον ήμισυ δεν θα δει με καλό μάτι την διαδικασία και θα έχουμε γκρίνιες!).
Σε επόμενο αρθράκι θα σας περιγράψω πώς παίρνουμε μετρήσεις στον δοκιμαστικό σωλήνα, πώς ξέρουμε ότι η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί, και ολόκληρη τη διαδικασία εμφιάλωση