Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Φτιάξτο μόνος σου στο σπίτι

Αγαπητοί πισθοί, σεβαστά τέκνα, εκλεκτές κιουρίες, γκομενάκια
Άκουσα τα μέτρα που μας πήρε ο Τζέφρι το πρωί και εφρύαξα. Απεφάσισα λοιπόν πως ως σοβαρός ηγέτης θρησκείας, οφείλω, όχι!! ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΙΕΡΟ, να προσπαθήσω να βοηθήσω και εγώ όσο μπορώ, ώστε και να προωθήσω τα της θρησκείας μας, αλλά και έμπρακτα να οδηγήσω το κοινόν εις νέας ατραπούς. Πιο μαγγιόρικας. Πιο μεζεκλίδικας. Πιο κοντά εις το πραγματικό εύ ζειν, το οποίο πρέπει σιγά σιγά να αποσυνδέσομεν εκ των μπουζουκίων, των πλατινέ σκυλούδων και του καφέος με 6 ευρά. Πρέπει να αποσυνδέσουμε το ζειν μας από την τριάδα «φράγκα-μούρη-μαγκιατουκωλου». Η ομορφιά και ο πλούτος είναι στα απλά, αυτά που ζεσταίνουν την καρδιά και το μυαλό. Είναι στην καλή παρέα, το καλό ποτό, το καλό φαϊ και το καλό σαικς. Τα υπόλοιπα είναι σάλτσες και μάλιστα κατεψυγμένες και ζεσταμένες σε φούρνο μικροκυμάτων. Μια Κυριακή μεσημεράκι σπίτι με φίλους, μπυρίτσες και μεζέδια, δεν ξεπερνάει κανένα κακοσυντηρημένο«σαλέ»-πρώην κοτέτσι με 380 ευρώ το δευτερόλεπτο, που κάποιος καούνος έφτιαξε με κλεμμένη επιδότηση και τώρα την είδε Υβ Σεν Λοράν των Τζουμέρκων. Οι σπιτικοί μεζέδες που θα δώσω συνταγές παρακάτω είναι κλάσης ανώτεροι από μερικά γκουρμεδιάρικα πιάτα-δαχτυλίθρες σε εστιατόρια της αντίληψης «είμαι ακριβός άρα είμαι καλός». Και μπόνους, φυσικά οδηγίες παρασκευής μπύρας από το beer.gr, στο οποίο έχω γνωρίσει εξαιρετικά άτομα, με μεράκι και όρεξη για παρέα, γκουρμεδοαναζήτηση και μπυροκατάνυξη. Οι συνταγές παρακάτω προέρχονται από το forum και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία –στο μέτρο της λογικής του «μου ανήκει μια συνταγή». Καμία δεν ανήκει σε κανέναν. Το κείμενο όμως είνια άλλο πράγμα..- των συγγραφέων τους, το ίδιο και οι οδηγίες παρασκευής μπύρας. Κοινώς, απαγορεύεται το copy/paste, η αναδημοσίευση σε ηλεκτρονικά ή έντυπα μέσα χωρίς πρότερη ειδοποίηση του συγγραφέος καθώς και η οικειοποίηση των παρακάτω κειμένων. Πιο απλά : ΔΕ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΒΑΛΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΜΕΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΝΑ Η ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΤΙΚΟ LINK.
Θα ακολουθήσουν και άλλες συνταγές, γιατί μέγιστο μέλημα του Μέγα Σουβλακέα είναι να χορταίνει ο κόσμος με πράγματα απλά, ποιοτικά και νόστιμα.
Βουρ επί του πατσέος δηλαδή

Παραδοσιακή Βορειοελλαδίτικη συνταγή. Τα υλικά προσαρμόστε τα ανάλογα με την ποσότητα που θέλετε να φτιάξετε. Είναι ένας μεζές για όλα τα γούστα, τσίπουρο, μπύρα, ούζο, ρακί, κρασί. Αλλά είναι και φαγητό, με αυγά ομελέτα, σαγανάκι ανατολίτικο, φλογέρες, μπουρέκια, πίτες, κροκέτες, καναπεδάκια, σάλτσα για μακαρόνια και ρύζι, κλπ.
Υλικά
1.5 κιλό χοιρινό κρέας (σπάλα, στήθος, πλευρά χωρίς κόκκαλα)
3.5 κιλά μοσχάρι (ποντίκι) αφαιρούμε τα νεύρα όπου υπάρχουν. (εάν μπορείτε να βρείτε βοδινό ή ακόμα καλύτερα βουβαλίσιο κρέας – για ακριβά γούστα)
αλάτι, πιπέρι, κίμινο -μπόλικοοοοο-, ρίγανη ανάλογα με τα γούστα μας.
για όσους θέλουν ρίχνουν μέσα να βράσουν μαζί πράσα και κρεμύδια ξερά ή πράσινα.
(Σημ. Του Estarian : Δε χρειάζεται να φτιάξεις 5 κιλά κρέας. Κοστίζει. Η αναλογία όπως βλέπεις είναι περίπου 1 χοιρινό με ~2.5 μοσχάρι – ναι ξέρω ρε τριμ.. 2.333333 βγαίνει οκ..) .

 
Κόβουμε τα κρέατα σε μερίδες τα ξεπλένουμε με χλιαρό νερό και τα βράζουμε με τα μπαχαρικά αλλά χωρίς αλάτι για 6- 6 1/2 ώρες. Μετά ρίχνουμε το αλάτι και ζυμώνουμε (ανακατεύουμε πολύ καλά) και είναι έτοιμος για ψυγείο ή όταν κρυώσει το κάνουμε ρολό σε λαδόκολα και στην κατάψυξη ή σε μερίδες.

 
 
Παστουρμάς – Εκτέλεση Estarian

 
1 κιλό μοσχαρίσιο κυλότο (ή νουά) – ο πρώτος μου παστουρμάς έγινε με κυλότο
2-3 κιλά αλάτι χοντρό (μην το λυπάστε, σχεδόν τσάμπα είναι)
200 γραμμάρια μοσχοσίταρο (στα μπαχαράδικα) ή 400-500 έτοιμο τσιμένι (στα μπαχαράδικα επίσης)
2-3 κουταλιές αλάτι ψιλό
200-250 γρ. Πάπρικα γλυκιά
1 κουταλάκι του γλυκού μπούκοβο (άμα γουστάρεις καυτερό πολύ, βάλε και 2 και 3)
2-3 σκελιδες σκόρδο
1 σφηνάκι κονιάκ
Τριμμένο πάγο
Αρχικά καθαρίζουμε το κομμάτι το κρέας από πετσούλες, λιπάκια κλπ. Φροντίζουμε να είναι όσο καθαρό γίνεται.
Παίρνουμε ένα μεγάλο μπολ και στρώνουμε στον πάτο αλάτι. Βάζουμε το κρέας μέσα και το καλύπτουμε καλά από όλες τις μεριές. Το αφήνουμε στο μπολ 7-8 μέρες. Κάθε βραδάκι το κοιτάμε αν έχει βγάλει υγρά το κρέας (βγάζει στάνταρ), τα πετάμε και συμπληρώνουμε αλάτι. Εναλλακτικά, αν έχετε κανα σουρωτήρι-μπολ, βάζετε το κρέας μέσα εκεί, από κάτω άλλο μπολ ίδιου μεγέθους και απλά σηκώνετε το ένα και χύνετε τα υγρά. Πιο εύκολο. Μετά από μια βδομάδα ή και κανα δυό μέρες περισσότερο αν θέλετε να «ψηθεί» καλά το κρέας στο αλάτι, το βγάζετε και το ξεπλένετε ΚΑΛΑ. Μιλάμε για αρκετό νερό, γιατί μπορεί να βγει λύσσα ο παστουρμάς και να μην τρώγεται. Παίρνετε που λέτε μια σακοράφα ή βελόνα ή κάτι ρε αδερφέ, περνάτε λίγο σπάγγο κουζίνας και τρυπάτε το κρέας στη μια άκρη, να μπορεί να κρεμαστεί. Βάζετε σε ένα τάπερ το κρέας στο ψυγείο 1-2 μέρες, να σφίξει. Το κρέας δεν παθαίνει τίποτα έτσι, είναι ήδη παστό.
2 μέρες μετά ήρθε η ώρα της τελικής προετοιμασίας. Παίρνουμε τον πολυκόφτη μας και ρίχνουμε μέσα αρχικά μερικά παγάκια. Τα τρίβουμε καλά. Μετά προσθέτουμε το μοσχοσίταρο, την πάπρικα, το αλάτι, τα σκόρδα, το μπούκοβο και το κονιάκ και του δίνουμε να καταλάβει. Σκοπός είναι να βγει μια πάστα αρκετά λασποειδής αλλά όχι σούπα. Προφανώς άμα βγει πιο σφιχτή-πιο αραιή, συμπληρώνουμε ή νερό ή πάπρικα αναλόγως μέχρι να στρώσει. Και τώρα αρχίζει το μακιγιάζ. Σκοπός μας είναι να καλύψουμε το κομμάτι το κρέας με την πάστα αυτή καλά και ΤΕΛΕΙΩΣ. Να μην υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ η παραμικρή τρύπα ή αμυχή γιατί αλλιώς το κρέας θα χαλάσει. Μην ανησυχείτε γιατί το μοσχοσίταρο φουσκώνει κιόλας και καλύπτει καλά. Σε περίπτωση που έχετε πάρει έτοιμο το μείγμα για το τσιμένι από το μπαχαράδικο, απλά το κάνετε λάσπη με τον τριμμένο πάγο και είστε κομπλέ. Αφού το καλύψετε το κρεατάκι καλά, είναι έτοιμο για κρέμασμα. Το κρεμάτε σε ένα δροσερό και σκιερό μέρος, το καλύπτετε με ένα τούλι μην πηγαίνουν και μύγες και το αφήνετε μια βδομαδούλα να γίνει. Προσωπικά το άφησα 2 βδομάδες για να μου στεγνώσει καλά, αλλά αυτό είναι θέμα γούστου. Όταν γίνει, κόβετε και απολαμβάνετε.

 

 

 

(...) Οι λούτζες απαντώνται στις Κυκλάδες. Κάθε νησί έχει και το δικό του τρόπο και δυστυχώς δεν έχουν κατωχυρώσει την ονομασία και τον τρόπο παρασκευής. Επίσης δυστυχώς, χρόνο με το χρόνο η τέχνη εγκαταλείπεται και τα τοπικά χασάπικα δεν παρασκευάζουν λούτζες πια.
(Σημ. Του Estarian : Έχουμε και καπνιστή και απλή. Άμα είστε ούλτρα μερακλήδες, και έχετε τρόπο για κάπνισμα, δοκιμάστε το)
Υλικά

1 ψαρονέφρι χοιρινό (11/2 με 2 κιλά)
Αλάτι
Μαύρο
 ξηρό κρασί ,2 κτσ Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2 κτσ θρούμπι (αν δεν έχετε βάλτε ρίγανη ή ματζουράνα)
3 κόκκοι μπαχάρι κοπανισμένο
2 τριμένα γαρύφαλλα
1 αιματιά (παχύ έντερο χοίρου) καλά πλυμένη – βρίσκετε άνετα σε χασάπικα
πριονίδι απο φρύγανα, θυμάρι και ότι μυρωδικό κλαδί για κάπνισμα (από δρυ θα βρειτε πιο εύκολα)
 

Αλατίστε το ψαρονέφρι και αφήστε το στο ψυγείο ένα 24ωρο. Αλλές 24 ώρες μαρινάρετε το στο κρασί. Στεγνώστε και κάνετε κοψιές στο κρέας, ανακατώστε τα μυρωδικά και βάλτε τα στις κοψιές. Περάστε το ψαρονέφρι στο έντερο. Καπνίστε για 3-4 μέρες σε ψυχρό καπνό. Στεγνώστε για 20 μέρες.

Αν δεν έχετε τρόπο να καπνίσετε το κρέας, τότε αφήστε το ψαρονέφρι στο αλάτι για 4 ημέρες και ακολουθήστε τη συνταγή χωρίς το κάπνισμα.
3-4 μέρες στο αλάτι και μετά τα σκεπάζεις με μαυροδάφνη, κόλιανδρο, πράσινο πιπέρι και λίγο αστεροειδή γλυκάνισο, για τουλάχιστον 1 εβδομάδα....

 
Λούντζα νούμερο δύο. Εδώ θα δούμε μια παραλλαγή της παραδοσιακής συνταγής της Τήνου.

Θα χρειαστούμε
 

1,5 κιλό χοιρινό κόντρα φιλέτο (ξεκοκαλισμένο)
1 κιλό περίπου χοντρό αλάτι
200 γρ μαραθόσπορο
100 γρ πράσινο πιπέρι σε κόκκους
1 λίτρο κρασί βισάντο (γλυκό) (εγώ έβαλα μαυροδαύφνη -απο το
Lidl-)

Σε ένα πλαστικό τάπερ στρώνουμε τον πάτο με το χοντρό αλάτι, ακουμπάμε το κρέας και το σκεπάζουμε όλο με το αλάτι. Το αφήνουμε στο ψυγείο για τρεις μέρες γυρνώντας το τακτικά και προσθέτοντας αλάτι αν χρειάζεται
Ξεπλένουμε το κρέας από το αλάτι, στρώνουμε μια λαδόκολλα, βάζουμε τον μαραθόσπορο και το πιπέρι και ρολάρουμε το κρέας για να κολλήσουν πάνω.
Το βάζουμε πάλι στο ταπερ αλλά τώρα σκεπάζουμε με το βισαντο ή μαυροδαύφνη. Αφήνουμε στο ψυγείο για μια εβδομάδα. Βγάζουμε το κρέας από το κρασί, στεγνώνουμε και το τυλίγουμε με ένα τούλι. Το κρεμάμε σε δροσερό μέρος που αερίζεται καλά για τέσσερις ήμερες για να στεγνώσει
Το συντηρούμε στο ψυγείο για αρκετό καιρό



Υλικά (για ένα κιλό κρέατος)

700 γρ. Χοιρινό κρέας (μπούτι)
300 γρ Χοιρινό λίπος (από την πλάτη του χοίρου, κατά προτίμηση)
12 γρ αλάτι
7-10 γρ μπαχαρικά για τρικαλινό.
1 μέτρο έντερο χοιρινό παστωμένο.
Δεν μπαίνω στη διαδικασία να γράψω αναλυτικά τα είδη μπαχαρικών που χρειάζονται για την παρασκευή τρικαλινού διότι στην Αθηνάς θα βρείτε έτοιμα μείγματα γι'αυτό το είδος λουκάνικου με τη σωστή αναλογία. Ήτοι νοστιμότατα.
Αν χρησιμοποιήσετε έτοιμο μείγμα βάλτε 12 γρ αλάτι. Αν φτιάξετε δικό σας μείγμα αυξήστε την ποσότητα αλατιού σε 15 γρ.
Αν έχετε μηχανή του κιμά και δίσκο κοπής με οπές 12
mm είστε τυχεροί. Το μυστικό στα λουκανικάκια αυτά είναι το χοντροκομμένο κρέας και λίπος. Αν δεν έχετε δίσκους τέτοιους, αλλά έχετε κέφι λιανίστε το κρέας με μαχαίρια.
Κόψτε στο ίδιο μέγεθος και το λίπος (έχει σημασία).
Σε μία λεκάνη ανακατέψτε όλα τα υλικά, ζυμώστε 5 λεπτά και αφήστε στο ψυγείο όλη νύχτα.
Την επομένη μουλιάστε σε κρύο νερό το έντερο 10 λεπτά για να μαλακώσει και να φύγει το αλάτι.
Περάστε το στη μηχανή γεμίσματος και γεμίστε τα λουκάνικά σας.
Κρεμάστε τα έξω να στεγνώσουν για 24 ώρες προτού καταναλώσετε.

Τρόπος μαγειρέματος.
Στο γκριλ σε σιγανή ένταση και στη μέση του φούρνου σας η σχάρα ώστε να λιώσει το λίπος και να μείνει μισό στο μέγεθος. Δε χρειάζεται να προθερμάνετε το γκριλ.

 

 

 (Σημ. Του Estarian : Δυστυχώς για τα αλλαντικά που είναι αλεσμένα, χρειαζόμαστε κουζινομηχανή, το οποίο σημαίνει μια κάποια «επένδυση». Αν ψάξεις όμως μπορείς να βρεις πολύ οικονομικές λύσεις, άσε που οι περισσότεροι σπίτι όλο και κάποιο μίξερ θα έχουν..)
Οι ποσότητες που θα δώσω είναι για ένα κιλό κρεατομάζας. Εσείς φτιάχνετε όσο θέλετε δια της απλής μεθόδου των τριών.

Υλικά για τον κρεατοπολτό

120 γρ. βοδινό άπαχο κρέας (επειδή μάλλον δε θα βρείτε βοδινό πάρετε μοσχάρι)
120 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
110 γρ λίπος χοίρου (από την πλάτη κατά προτίμηση)
110 γρ μάγουλο χοιρινό (αν δεν έχει ο χασάπης αντικαταστήστε το με κοιλιά)
80 γρ τριμμένος πάγος (στο μουλινέξ)
10 γρ κρεμμύδι πολτοποιημένο

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα τα παραπάνω υλικά στην κρεατομηχανή χρησιμοποιώντας δίσκο 2 ή 3
mm. Τοποθετήστε το κρέας στο ψυγείο για να ξαναπέσει η θερμοκρασία του.

Υλικά για το πρόσθετο κρέας

350 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
100 γρ χοιρινή κοιλιά άπαχη.

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα αυτά τα υλικά στην κρεατομηχανή με δίσκο 8 ή 10
mm. Τοποθετήστε στο ψυγείο.

Καρυκεύματα

15 γρ αλάτι
3 γρ μείγμα Νιτρώδους Νατρίου (6,25% ΝαΝΟ2 με αλάτι
). Αν δε θέλετε να βάλετε νιτρικά αντικαταστήστε την παραπάνω ποσότητα με καθαρό αλάτι. (Σημ του Estarian : Eγώ δε θέλω ! )
2,3 γρ άσπρο πιπέρι τριμμένο.
0,5 γρ μοσχοκάρυδο.
0,5 γρ κορίανδρο.
0,5 γλυκιά πάπρικα.
0,3 γρ πιπερόριζα.
0,3 γρ καρδάμωμο
0,7 γρ γλουταμινικό μονονάτριο (προαιρετικό)
10 γρ φιστίκια Αιγίνης ανάλατα.

Στην κουζινομηχανή, με το γάντζο ζυμώματος, ζυμώστε πρώτα για 6 με 7 λεπτά την λεπτοαλεσμένη κρεατομάζα μαζί με τα καρυκεύματα (χωρίς τα φιστίκια)και τη μισή ποσότητα αλατιού κατόπιν προσθέστε το χοντροκομμένο κρέας και την υπόλοιπη ποσότητα αλατιού και τα φιστίκια. Ζυμώστε για άλλα 2 με 3 λεπτά. Αφήστε τη ζυμωμένη κρεατομάζα όλη τη νύχτα στο ψυγείο.
Την επομένη γεμίστε το περίβλημα και ζεματίστε το σαλάμι στους 75 βαθμούς.
Αν έχετε διάμετρο περιβλήματος 7 εκ ζεματίστε για 1 1/2 ώρες. Αν η διάμετρος είναι 90 εκ για 2 ώρες. Στη συνέχεια ψύξτε σιγά σιγά το σαλάμι σε μπάνιο δροσερού νερού.

TIPS
1. Τα καρυκεύματα για να κατανεμηθούν ομοιόμορφα στην κρεατομάζα μπορείτε να τα διαλύστε σε λίγο νερό.
2. Το περίβλημα ενδέχεται να είναι μεγάλο και να μη χωράει στην κατσαρόλα σας. Αν συμβαίνει αυτό κόψτε το στα δύο.
3. Συνθετικό περίβλημα είναι απίθανο να βρείτε.Όμως για φυσικό μπορείτε να πάτε στου ΜΕΣΣΗΝΕΖΗ (Αρμοδίου 18 Αθήνα απέναντι από την κρεαταγορά) και να ζητήσετε μια κάλτσα για αλλαντικά. Αυτός έχει επίσης και φυσικά αντεράκια για λουκάνικα.

Σημείωση
 
Η συνταγή αυτή, όπως και κάθε άλλη συνταγή αλλαντικών θερμικής επεξεργασίας, απαιτεί τη χρήση θερμόμετρου. Το θερμόμετρο είναι απαραίτητο για την συνεχή παρακολούθηση της θερμοκρασίας γιατί αν ανέβει η θερμοκρασία πάνω από κάποια όρια τότε όλοι οι χυμοί των αλλαντικών θα χαθούν και τα αλλαντικά θα στεγνώσουν.

Καλή επιτυχία

 
Σπιτικό «Ταμπάσκο» - «Επικοινωνήστε με το Σουβλακέα» - του Προφήτη
Στον κηπάκο με τα αρωματικά μου, έχω και 2 ρίζες καυτερές πιπεριές. Είναι ένα είδος που μου φερε ο κουμπάρος μου από την Αίγυπτο. Κοντές και με πολύ λεπτή σάρκα.
Οπότε μια μέρα είπα να πειραματιστώ, καθότι τα ρημάδια τα φυτά βγάζουν ΠΟΛΥ πράμα. Σκέφτηκα να φτιάξω κάτι που να μοιάζει με ταμπάσκο, και πέτυχε.
 
Υλικά

20 πιπερίτσες φρέσκες μικρές
1 κουταλιά χοντρό αλάτι
1 κλωνάρι θυμάρι
Μισή σκελίδα σκόρδο
1 μπουκάλι άσπρο ξύδι

Πήρα καμιά 20αριά πιπερίτσες και τις έβαλα μια βδομάδα ανάμεσα σε δυό στρώματα χοντρό αλάτι.
Να πω την αλήθεια, δεν ειδα και καμιά σπουδαία διαφορά στην όψη τους μετά το πέρας της εβδομάδας, αλλά τέλος πάντων.
Πήρα ένα μπουκάλι λευκό ξύδι και μιση σκελίδα σκόρδο. Τα έβαλα να βράσουν μαζί με τις πιπεριές, κανά 10λεπτο.
Το πράμα που βγήκε το έριξα στο μούλτι και του δωσα να καταλάβει μέχρι να λιώσουν τελείως οι πιπεριές. Παράλληλα κατά τη διάρκεια του κοψίματος, έριχνα μέσα και αλάτι.
 
Ε αυτό ήταν, το έβαλα μέσα σε ένα βαζάκι, έριξα μέσα και 2 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι και το άφησα 2 βδομάδες.
Το αποτέλεσμα ήταν ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ.. Ανοίγεις το βαζάκι και κλαίνε οι γείτονες!

 
Παραλλαγή Ταμπάσκο του Diver
3-4 καυτερές πιπεριές τύπου «κέρατο» - οι μεγάλες
1 μπουκάλι μπαλσάμικο καλαμάτας
Λίγο αλάτι – 1 ή 2 κουταλιές φτάνουν
1 κουταλιά καπνιστή πάπρικα
Χοντροκόβουμε τις πιπεριές και τις βάζουμε σε κατσαρολάκι να βράσουν με το ξύδ, μισό ποτήρι νερό , την πάπρικα και το αλάτι. Τις βράζουμε καλά και μετά πολτοποιούμε με το μούλτι και αποθηκεύουμε στο ψυγείο.

 


1 Κομμάτι Σολωμό φρέσκο
Αλάτι
Καλαμποκέλαιο
Η συνταγή αυτή αποτελεί πατεντάρισμα της κλασικής λακέρδας που πέρνουμε από τα σούπερ μάρκετ και βγαίνει αναπάντεχα καλή!
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε φέτα σολομού, είτε φιλέτο. Εάν χρησιμοποιήσουμε φέτα, καλό είναι να αφαιρέσουμε το κεντρικό κόκκαλο γιατί μετά από καιρό θα δώσει βαριά μυρωδιά και γεύση. Εγώ χρησιμοποίησα φιλέτο.
Τοποθετούμε σε ένα δοχείο αλάτι ώστε να σκεπαστεί ο πάτος, τοποθετούμε το σολομό και στη συνέχεια σκεπάζουμε με αλάτι.
Αφήνουμε στο ψυγείο 3-5 ημέρες ανάλογα με το πάχος της φέτας και το πόσο αρμυρό-λιπαρό θέλουμε να είναι.
 
Στη συνέχεια φτιάχνουμε άρμη 10-12 βαθμούς (100-120
gr άλας για κάθε 1000ml νερό) και το αφήνουμε άλλες 3-5 ημέρες.
Τέλος το βάζουμε σε ένα δοχείο με καλαμποκέλαιο (ΟΧΙ ελαιόλαδο). Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο τουλάχιστον 6 μήνες.
Κόβουμε όσο θέλουμε να φάμε, το βάζουμε σε ένα πιάτο, ρίχνουμε ελαιόλαδο και λεμόνι και........ γίνεται το έλα να δεις!!!! Το τσίπουρο κατεβαίνει αέρα!!

 
Μπύρα Μπύρα Μπύρα Μπύρα

 
Και τώρα αγαπητοί μου πιστοί, περνάμε στη μπύρααααα..... Ε πως, μεζές άνευ μπύρας πάει; Δεν πάει.. Ειδικά τώρα το καλοκαιράκι.
Θα σας πω τα βασικά περί των υλικών, και ακολουθεί το άρθρο του συνιδιοκτήτη του Beer.gr , γνωστού στους κύκλους των αλκοολικών ως Beerallica. Οι οδηγίες παρασκευής αφορούν μόνο την πρώτη φάση, όχι την εμφιάλωση, αλλά κάντε λίγη υπομονή και όλα θα γίνουν.
Τα βασικά:
Η μπύρα από τι αποτελείται; Από βύνη (κριθάρι που έχε υποστεί κάποια επεξεργασία δηλαδή), λυκίσκο, μαγιά και νερό. Κατά βάση δηλαδή, αλλά ας μείνουμε εδώ προς το παρόν.
Πως ξεκινάμε; Απλό. Κυκλοφορούν στην αγορά τα λεγόμενα «κιτ». Αφορούν τον αρχάριο στην Παρασκευή μπύρας και με αυτά φτιάχνετε μια μπύρα με το λιγότερο δυνατό κόπο – αλλά προφανώς και με τη λιγότερη δυνατή «παρεμβολή» στη συνταγή και στο αποτέλεσμα. Το κιτ αποτελείται από μια μεγάλη κονσέρβα που περιέχει μια ποσότητα (1.5 ή 1.8 λίτρα συνήθως ) εκχυλίσματος βύνης με λυκίσκο, σε μορφή ενός παχύρρευστου πράγματος, σα μελάσσα και ένα φακελλάκι μαγιά. Με ένα κιτ μπορείτε να φτιάξετε από 17 έως 23 λίτρα μπύρα, ανάλογα με την αρχική ποσότητα βύνης στο κιτ.
Το κόστος.. Ίσως φανεί λίγο πολύ για τον αρχικό εξοπλισμό, που κοστίζει γύρω στα 80 ευρώ, αλλά αυτά τα δίνεις μια φορά, όχι 100. Η πρώτη μου μπύρα, 23 λίτρα μιας καλούτσικης lager (45 μπουκάλια λέμε τώρα) μου κόστισε 20 ευρώ.
Από κει και πέρα, το προχωράς όπως θες εσύ και αν γουστάρεις να το πας πολύ παραπέρα. Αν την ακούσεις και περάσεις στη λεγόμενη all grain μέθοδο παρασκευής (στην οποία φτιάχνεις τη μπύρα τελείως μόνος, από το επίπεδο της βύνης σε σπόρους), ε ναι θα σκάσεις κάτι παραπάνω για εξοπλισμούς. Και πάλι αξίζει.
Μια εξαιρετική Weiss που έφτιαξε ένα φιλαράκι –πλέον- από κει μέσα, του κόστισε 25 ευρώ τα 23 λίτρα. Άντε πήγαινε να πιείς weiss έξω, η φθηνότερη έχει τάλλαρο το μπουκάλι.
Το σπορ αξίζει, έχει πλάκα, σου γλυτώνει φράγκα και έχεις τη χαρά να πίνεις κάτι που ξέρεις ακριβώς τι είναι και δεν έχει χημικούρες για γεύση μέσα. Μόνο απλή βύνη, λυκίσκο και σάκχαρα. (Τις μαγκιές με καφέδες, βανίλιες, ουϊσκια κλπ αφού ανέβετε level πρώτα και ξεκινήσετε να φτιάχνετε stouts ή porters).
Προχωράμε λοιπόν στις οδηγίες παρασκευής απο κιτ, άρθρο του Beerallica όπως είπαμε, τον οποίο ίσως τον έχετε πετύχει σε κάποια εκπομπή πάνω από μια μαρμίτα ως άλλο Πανοραμίξ. Είναι και το μοντέλο στις φωτογραφίες. Πιστές μην λυσσάτε, είναι παντρεμένος. :P

Συγχαρητήρια, έχετε αγοράσει τον βασικό εξοπλισμό, ένα beer kit και την απαραίτητη δεξτρόζη. Τα αγγλικά σας όμως είναι σκουριασμένα και χρειάζεστε βοήθεια με τα πρώτα σας βήματα. Το άρθρο αυτό είναι για σας, ανοίξτε μια μπυρίτσα και αρχίστε το διάβασμα.
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να φτιάξει κανείς μπύρα στο σπίτι, όμως για το συγκεκριμένο παράδειγμα θα σας περιγράψω τη μέθοδο που ακολουθώ εγώ. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα, όπως πάντα.
Θα χρειαστούμε:
  • 1 κιτ εξοπλισμού Deluxe
  • 1 beer kit (για το παράδειγμά μας, η lager της Munton's)
  • 1 κιλό δεξτρόζη
  • 1 βραστήρα
  • Περίπου 20 λίτρα καθαρό νερό
  • Ένα λεκανάκι για την αποστείρωση
  • Ένα κατσαρολάκι για μπεν μαρί (να χωράει την κονσέρβα)
  • Μια κατσαρόλα για το μίγμα (να χωράει 5-6 λίτρα νερό)
  • Ένα γυάλινο ποτήρι, κατά προτίμηση λείο
  • Λίγη μεμβράνη κουζίνας
  • Μικρή ποσότητα vodka για την αεροπαγίδα
  • Ανοιχτήρι για κονσέρβες

 

 
Ξεκινάμε πλένοντας προσεκτικά και με επιμέλεια τα πάντα. Δεν έχει σημασία αν το κατσαρολάκι το πήρατε από το ντουλάπι καθαρό, ρίξτε του ένα φρέσκο πλύσιμο για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Θεωρώ ότι έχετε πλύνει τα πάντα, οπότε δεν αναφέρω πλυσίματα παρακάτω στη διαδικασία, έτσι; Επίσης θεωρώ ότι έχετε πλύνει καλά και τα χέρια σας ως τον αγκώνα.
Γεμίζουμε το λεκανάκι με καυτό νερό από τη βρύση. Εκεί διαλύουμε την κατάλληλη ποσότητα απολυμαντικού μέσου (πχ. chemipro oxi που περιέχεται στο Deluxe). Στο διάλυμμα αυτό βυθίζουμε τον αναδευτήρα μας, το ποτήρι και την αεροπαγίδα.
Αφαιρούμε το πλαστικό καπάκι από την κονσέρβα και απομακρύνουμε το φυλλάδιο με τις οδηγίες και το φακελάκι με την μαγιά.
Βράζουμε μια ποσότητα νερού στο βραστήρα.
Βγάζουμε το ποτήρι από το διάλυμμα αποστείρωσης και το ξεπλένουμε με λίγο καθαρό νερό. Το γεμίζουμε μέχρι τη μέση με κρύο νερό. Προσθέτουμε ελάχιστο από το βραστό νερό που ετοιμάσαμε, ίσα-ίσα για να φτάσει το περιεχόμενο του ποτηριού σε χλιαρή θερμοκρασία. Ανοίγουμε το φακελάκι της μαγιάς και το ρίχνουμε στο χλιαρό νερό χωρίς να το ανακατέψουμε. Σκεπάζουμε το ποτήρι με τη μεμβράνη και το αφήνουμε στην άκρη, για να ενυδατωθεί η μαγιά ενόσω εμείς ετοιμάζουμε το υπόλοιπο μίγμα.



Αδειάζουμε το υπόλοιπο βραστό νερό στο κατσαρολάκι και βυθίζουμε μέσα την κλειστή ακόμα κονσέρβα, για να μαλακώσει η βύνη στο εσωτερικό και να ρέει εύκολα όταν ανοίξουμε την κονσέρβα. Η βύνη στο εσωτερικό της κονσέρβας είναι σαν μέλι, ίσως και λίγο πιο πυκνόρρευστη.
Εικόνα 1 : Ρίχνουμε ζεστό νερό γύρω απο την κονσέρβα να μαλακώσει η βύνη

 
Αποστειρώνουμε τον πρώτο κάδο (αυτόν με τα αυτοκόλλητα) ρίχνοντας λίγο από το αποστειρωτικό διάλυμμα μέσα και απλώνοντάς το παντού με το χέρι μας. Αδειάζουμε το διάλυμμα στο νεροχύτη και ξεπλένουμε με καθαρό νερό. Παρομοίως, αποστειρώνουμε και το καπάκι του, αυτό με την τρύπα και την τσιμούχα.
Ρίχνουμε στον κάδο περίπου 18 λίτρα κρύο νερό. Εγώ χρησιμοποιώ το εμφιαλωμένο από τη μεγάλη φιάλη των 19 λίτρων, εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε από μπουκάλι ή τη βρύση του σπιτιού σας. Τον κλείνουμε χαλαρά με το καπάκι του και τον αφήνουμε κι αυτόν να περιμένει.
Βράζουμε άλλο 1,5 λίτρο νερό στον βραστήρα μας.
Αφού έχει ζεσταθεί καλά το περιεχόμενο της κονσέρβας, την ανοίγουμε με το ανοιχτήρι και αδειάζουμε το περιεχόμενό της στην κατσαρόλα.


Εικόνα 2 : Μπουρδάρουμε τη βύνη στο κατσαρόλι

 
Ρίχνουμε το βραστό νερό στην κονσέρβα (προσέξτε μην καείτε!) για να λιώσουν τα υπολείμματα στα τοιχώματα και ανακατεύουμε κουνώντας την κονσέρβα κυκλικά, κρατώντας την με ένα γάντι ή πετσέτα κουζίνας. Αδειάζουμε και αυτό το περιεχόμενο στην κατσαρόλα.
Ξεπλένουμε τον αναδευτήρα με φρέσκο νερό και ανακατεύουμε το μίγμα.
Ανοίγουμε μια συσκευασία δεξτρόζης (1 κιλό) και την ρίχνουμε ολόκληρη στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε καλά με τον αναδευτήρα μας για να διαλυθεί εντελώς. Έχουμε λοιπόν τώρα μέσα στην κατσαρόλα περίπου 4 λίτρα μίγμα (1,5 η βύνη, 1,5 το βραστό νερό και 1 η δεξτρόζη).
Εικόνα 3 : Βουρ και η δεξτρόζη στο κατσαρόλι
Στη συνέχεια, ανοίγουμε το καπάκι του κάδου και ρίχνουμε μέσα το μίγμα. Ο κάδος μας τώρα περιέχει περίπου 22 λίτρα (18 το νερό και 4 το μίγμα). Συμπληρώνουμε κρύο νερό ως τα 23 λίτρα. Το κρύο νερό με το ζεστό μίγμα πρέπει να έχουν έρθει σε μια θερμοκρασία χλιαρή, παρόμοια με αυτή στο ποτήρι της μαγιάς.
Η μαγιά στο ποτήρι πρέπει θεωρητικά να έχει ήδη ενυδατωθεί και η μεμβράνη έχει φουσκώσει ελαφρώς. Ανακατεύουμε το περιεχόμενο κουνώντας το ποτήρι με κυκλικές κινήσεις (όχι με κουτάλι), αφαιρούμε τη μεμβράνη και το ρίχνουμε κι αυτό στον κάδο.
Εικόνα 4 : Το γλεύκος στον κουβά ζύμωσης
Κλείνουμε τον κάδο με το καπάκι και το πατάμε γύρω-γύρω μέχρι να κουμπώσει καλά.
Τώρα θα πρέπει να "αερίσουμε" το μίγμα, που τώρα πια λέγεται γλεύκος (συντομία του "ζυθογλεύκος", είναι το αντίστοιχο του μούστου για το κρασί). Είναι η μοναδική φορά σε ολόκληρη τη διαδικασία που θέλουμε να έλθει σε επαφή το οξυγόνο με το γλεύκος. Κλείνουμε με τον αντίχειρα του ενός χεριού την τρύπα στο καπάκι, με το άλλο χέρι πιάνουμε τον κάδο από το χείλος, τον τραβάμε προς το μέρος μας μέχρι να σηκωθεί διαγώνια και να πατάει κάτω μόνο στη μια γωνία, και τον κουνάμε δυνατά μπρος πίσω για να αφρίσει το γλεύκος.
Ξεπλένουμε την αεροπαγίδα και το καπάκι της με φρέσκο νερό. Βάζουμε την αεροπαγίδα στο καπάκι του κάδου και τη γεμίζουμε με vodka ως τις γραμμούλες. Την κλείνουμε με το κόκκινο καπάκι. Σε αυτό το σημείο, μπορούμε αν θέλουμε να πάρουμε κι ένα δείγμα από το βρυσάκι του κάδου ώστε να μετρήσουμε την αρχική πυκνότητα του γλεύκους με το ωραίο μας πυκνόμετρο. Σημειώνουμε την θερμοκρασία, την ημερομηνία/ώρα, τον τύπο της μπύρας που παρασκευάσαμε, την αρχική πυκνότητα και οποιαδήποτε σχόλια σε ένα σημειωματάριο.
Είμαστε έτοιμοι!
Το γλεύκος θα ξεκινήσει να ζυμώνεται σύντομα και θα το καταλάβουμε από τις φυσαλίδες στην αεροπαγίδα. Διατηρούμε τον κάδο στην κατάλληλη σταθερή θερμοκρασία (που διαφέρει ανάλογα με τον τύπο της μπύρας). Μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία θα προκαλέσουν σοκ στη μαγιά και η ζύμωση θα σταματήσει - προφανώς δεν το θέλουμε αυτό.
Δεν ξεχνάμε να αποκαταστήσουμε την τάξη και την καθαριότητα στην κουζίνα (διαφορετικά το έτερον ήμισυ δεν θα δει με καλό μάτι την διαδικασία και θα έχουμε γκρίνιες!).
Σε επόμενο αρθράκι θα σας περιγράψω πώς παίρνουμε μετρήσεις στον δοκιμαστικό σωλήνα, πώς ξέρουμε ότι η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί, και ολόκληρη τη διαδικασία εμφιάλωση





Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Πολιτικό Μανιφέστο Σ.Ε.Κ.Σ.

Ελληνίδες, Έλληνες.
Απανταχού σουβλακισταί.

Το δημοκρατικό μας πολίτευμα όπως το ξεκίνησαν και μας το κληροδώτησαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι διέρχεται διαχρονική κρίση. Η χοληστερίνη χτυπάει ύπουλα την πλειοψηφία των πολίτες του ευαγούς μας έθνους, ωθώντας τους στην αποχή από τα ιερά σφαγιά και τους στρέφει εις την μιαράν χορτοφαγίαν. Τα σουβλατζήδικα έχουν ρίξει την πχιότητα των ιερών κοψιδίων, και όλα αυτά εν μέσω μιας συγνής οικονομικής κρίσης μέσω της οποίας κάποιοι ευελπιστούν να μας πάρουν έως και το ξίγκι.

Μετά από ώριμη σκέψη και αλλεπάληλες διαβουλεύσεις, αφουγκραζόμενοι την απαίτηση των δισεκατομμυρίων οπαδοί μας ανά το σύμπαν για αλλαγή του πολιτικογαστρονομικού σκηνικού, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η εδραίωση του Συνασπισμού Ελλήνων Κρεατοφάγων Σουβλακιστών (Σ.Ε.Κ.Σ.) στο πολιτικό σκηνικό του τόπου είναι πλέον επιτακτική και δεν επιδέχεται περαιτέρω καθυστερήσεων.

Η χώρα μας διέρχεται μεγάλη κρίση. Ομοίως και η κενωνία. Προπάντων πρόκειται για κρίση αξιών και ιδανικών, τα οποία δύναται να αναπληρώσει ο Μέγας Σουβλακέας -μεγάλη η χάρη του. Ως Έλληναι Σουβλακισταί, δεν μπορούμε να μένουμε πλέον απαθείς στις διεθνείς εξελίξας. Δεν δυνάμεθα να εθελοτυφλούμε άλλο στην παρακμή του πολιτικού στίβου. Ως εδώ. Οι γαστρονομικές παρεμβάσεις των σαλατανικών δυνάμεων που αποστρέφωσι τους πιστοί μας σε κάθε τομέα της καθημερινότητάς μας προς άσχετες συνήθειες δρούν ανεξέλεγκτες. Δεν είναι δυνατόν να μην μπορούμε να απολαύσουμε το ιερόν κοκορέτσιον δίχως αυτό να αποτελείται από πιπεριές και ντομάτες. Δεν είναι δυνατόν το καθαγιασμένον πιττόγυρον να αποτελείται ως επί τω πλείστο από πατάται συν ένα λευκό ρευστό με γεύση γιαούρτι που θέλει να ονομάζεται τζατζίκιον. ποιοι είμαστε επιτέλους; Που πάμε; Τι θα φάμε;
Το ιερόν τζατζίχωρ μέσα μας δεν μπορεί να υποβαθμιστεί περαιτέρω. Γι'αυτό είμεθα πλέον υποχρεωμένοι να αναλάβουμε δράση. Τέρμα τα λόγια.

Κάτωθι θα αναπτύξουμε τις αρχές του Σ.Ε.Κ.Σ., αι οποίαι βρίσκονται σε πλήρη αρμονία τόσο με τα ιδεώδη μας, όσο και με τις επιταγές των καιροί. Όχι άλλη απαξίωση, όχι άλλη παρακμή, όχι άλλη δίαιτα, όχι άλλη χορτοφαγία.

Ιδρυτικές διατάξεις Σ.Ε.Κ.Σ.
1. Η πολιτική ενωτική κίνηση Σ.Ε.Κ.Σ. δεν αποτελεί κόμμα αρχηγικού τύπου. Η ηγεσία της κινήσεως βασίζεται στις δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες περιορίζονται αυστηρά στους:
-Prophet Estarian (ο Αρχηγός/εμπνευστής/οραματιστής/προφήτης - αν και δεν έχουμε αρχηγό)
-Zaphod (Pontifex Maximus)
-Hades (Ύπατος Εφαρμοστής Επικείμενου Σουβλακκεδώνος)
-Humma Kavula (Θαυματολόγος και θαυμάσιος, ερμηνευτής των λόγων του προφήτη, παιδί για όλες τις δουλειες -κι αν τον βρείτε αυτόν εδώ, σφυρίχτε μου - έχει πάει για κουρτίνες)
Κοινώς, πρόκειται διά θεοκρατική τετραρχία.
Χρέη γενικού γραμματέως αναλαμβάνει αυτοδικαίως ο ισαπόστολος Carulus Polsemannen.

2. Η οικονομική διαχείριση του κόμματος απαγορεύεται να αναληφθεί υπό του Zaphod και του Estarian.

3. Το Σ.Ε.Κ.Σ. υποστηρίζει πλήρως τον διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας, καθώς εβρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την Εκκλησία του Μέγα Σουβλακέα καθ'όσον από εκεί πηγάζουν οι αρχές του.

4. Ανένδοτοι αγώνες του Σ.Ε.Κ.Σ. αποτελούν:
α) η επαναδραστηριοποίηση των Έλληνες πολίτες σε θέματα καταπολέμησης της μιαρής χοληστερίνης μέσω σουβλακοφαγίας
β) η αναζωογόνηση του πολιτικού σκηνικού διά σφοδροτάτου αντιπολιτεύσεως προς άπαντα τα κόμματα και τα εστιατόρια που φέρνουν τεράστια πιάτα με μερίδες πείνας
γ) η καθιέρωση της μεγάλης εθνικής εορτής της Τσικνοπέμπτης και εορτασμός αυτής επισήμως σε ετήσια βάση
δ) η διδασκαλία εις τας σχολικάς αιθούσας των Αρχαί του Σουβλακισμού ισοτίμως με όλες τις λοιπαί θρησκείαι
ε) η ύπαρξη φαγητού για όλους χωρίς διακρίσεις, μία σχάρα γεμάτη και μία ψησταριά αναμμένη σε κάθε Ελληνικό νοικοκυριό
στ) η καταπολέμηση της σύγχρονης μάστιγας των κερδοσκόπων που «βαπτίζουν» κρέατα εισαγωγής ως ντόπια, γι’αυτό το λόγο απαιτούμε την κατάργηση του Μυστηρίου της Βαπτίσεως
ζ) η κατάργηση της νηστείας και της εγκράτειας που επιβάλλεται από όλες τις θρησκείες πλην του Σουβλακισμού με την υπόσχεση πως θα έχουν αφθονία αγαθών στη μετά θάνατο ζωή (τι να την κάνεις την αφθονία μετά, αν δεν έχεις τιγκάρει στην τσίκνα εδώ;)
η) η δημιουργία του Ελληνικού Μουσείου Ψητών Σχάρας
θ) η προστασία και της χλωρίδος και της πανίδος της χώρας αφού η μεν πανίδα τρώει την χλωρίδα προκειμένου να θεριέψει και να θρέψει ημάς εν συνεχεία
ι) η πολιτιστική αναβάθμιση των συνοικιακών ταβερνείων και η ανάδειξή τους ως χώροι αναψυχής και πνευματικής ολοκλήρωσης
ια) η ισότητα όλων των Ελλήνων απέναντι στο συνταγματικό δικαίωμά τους για ελεύθερη πρόσβαση στο σουβλάκι.
Για τους λόγους αυτούς δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε λυσσαλέα ενάντια στις δυνάμεις που μας ωθούν στην εξαθλίωση. Δεν μπορούμε να τρώμε χόρτα. Χόρτα τρώνε τα πρόβατα. Εμείς τρώμε τα πρόβατα. Εμάς προσπαθούν να μας φάνε οι πολιτικοί.

Ελληνίδες, Έλληνες.
Απανταχού Σουβλακισταί.

Το σκεφτήκαμε πάρα πολύ και πάρα πολύ σοβαρά. Μετά από ώριμη κλήρωση αποφασίσαμε ότι όχι μόνο πρέπει αλλά είναι επιτακτική ανάγκη να μας εμπιστευτείτε. Ο λόγος για τον οποίον πρέπει να μας εμπιστευτείτε το μέλλον σας και τις τύχες της χώρας, είναι πιο απλός και από τα θέματα των πανελληνίων, τα οποία τα λύνει ανήλικος λεμούριος χωρίς καν να πιάσει στυλό :
Δεν είμαστε οι χειρότεροι (και αποκλείεται να γίνουμε).

Ο πολιτικός μας σχηματισμός-αν και αποτελούμε καθαρά πνευματική εξουσία- αποσκοπεί στην αποκατάσταση των ισορροπιών, γαστρονομικών τε και μη. Μπορεί να σας φαίνεται οξύμωρο μια θρησκεία να μπλέκεται στην πολιτική, ίσως επιζητώντας την προφανή φθορά στα μάτια του κόζμου από αυτό το μπλέξιμο ΑΛΛΑ εμείς δεν έχουμε φράγκο. Για αυτό μπαίνουμε καθαροί και θα βγούμε πεντακάθαροι. Μην μασάτε από τις προεκλογικές δεσμεύσεις των άλλοι, κι εμείς έχουμε πολλές, τις οποίες ούτε εμείς θα είμαστε ποτέ σε θέση να υλοποιήσουμε, αλλά τουλάχιστον σε σχέση με τους υπολοίπους που μόνο παπαριές λέγουν, εμείς έχομεν χούμορ. Κι άμα λάχει, ΘΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ να'ούμε. (κυρίως όπου ήδη υπάρχει)

Ως εκ τούτου σας καλούμε σε συστράτευση. Ρίχτε τα κοψίδια στη θράκα, ανοίχτε τις μπύρες, πέστε με τα μούτρα στο σουβλάκι και ακολουθήστε μας στον δρόμο προς τη δόξα και την επανάκαμψη του Έθνους.
Αγαπητές κι αγαπητοί συσσουβλακισταί, η συμμετοχή μας στις Ευροεκλογές 2009 ήταν μόνο η αρχή. Τα καλύτερα έρχονται θα καθηλώσουν τους πάντες, ωσάν πρώτης τάξεως τζατζίκι.

Τσίκνησον
Τζατζίκησον
Σουβλόγησον

Νυν υπέρ πάντων ο Φαγών



Ὣς ἔφατ᾿ εὐχόμενος, τοῦ δ᾿ ἔκλυε Φοῖϐος Ἀπόλλων.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ᾿ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προϐάλοντο,
αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
μηρούς τ᾿ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ᾿ αὐτῶν δ᾿ ὠμοθέτησαν·
καῖε δ᾿ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δ᾿ αἴθοπα οἶνον
λεῖϐε· νέοι δὲ παρ᾿ αὐτὸν ἔχον πεμπώϐολα χερσίν.
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
μίστυλλόν τ᾿ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ᾿ ὀϐελοῖσιν ἔπειραν,
ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.
αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα
δαίνυντ᾿, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
νώμησαν δ᾿ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·
(Ομήρου Ιλιάς, Α457-471)

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Οικιακή Οικονομία οσονούπω

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ ΑΡΩΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΕΜΕΙΣ ΟΝΤΩΣ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ, ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΦΤΗΝΟ ΦΑΙ

Αγαπητοί πιστοί, φίλτατα τέκνα και τα λοιπά.
Συντάσσεται υπό εμού, λίστα με σπιτικές συνταγές για αλλαντικά και διάφορα μεζέδια, και προφανώς οδηγίες παρασκευής μπύρας (μας λείπει το φωτογραφικό υλικό προς το παρόν), για να σας βοηθήσουμε να κάνετε οικονομία τώρα που θα μας μπει το αγγούρι στα οπίσθια.
Οσονούπω θα σκάσει μύτη άρθρο-μαμούθ με αναλυτικές οδηγίες, συνταγές, πηγές κλπ.
Ετοιμαστείτε για σπιτικό παστουρμά, λούτζα, μπέϊκον, λουκάνικα, ζαμπά τύπου πάριζας, μέχρι και προσούτο (αυτό ακριβό, αλλά και πάλι στην τελική, βγαίνει στη μισή τιμή/κιλό). Και φυσικά, μπύρες, Όλων των ειδών. Με κόστος από 30 λεπτά/μπουκάλι μέχρι προφανώς όσο γουστάρεις.
Αναμείνατε

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

H Εβδομάδα των Παστών

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, πιστοί και μη, ενήλικες και παιδιά,
Μέγα το Όνομα του Σουβλακέος, ιερή και πυκνή η τσίκνα του, ευωδιάζει καπνιστό κρέας, θυμάρι και δενδρολίβανο, ρίγανη και θρούμπι, πάπρικα και μπούκοβο.
Υπό την σκέπην της Σούβλας του πορευόμεθα εις την ζωήν μας, μασαμπουκώνουμε μεζέδια και πίνουμε σπιτικά μπυρόνια και τσίπουρα, και ελπίζουμε να περάσουμε καλά, να γελάμε, να διασκεδάζουμε, να χουφτώνουμε κανά τρυφερούδι και να μη δίνουμε σημασία στους παπάρες που μας ζαλίζουν τα τσιμπιρδόνια.
Από εχθές ξεκίνησε όμως μια ιερή περίοδος για τη θρησκεία μας, μια περίοδος της οποίας η παράδοση χάνεται στις άφατες τσίκνες του χωροχρονικού συνεχούς (διαβάστε και καμιά φυσική ρε κνώδαλα να ξεστραβωθείτε).
Πρόκειται για την Εβδομάδα των Παστών, μια περίοδο κατά την οποία παραδοσιακά, θα προτιμούσαμε να τρώτε μόνο παστό κρέας και παγωμένη μπύρα. Απαγορεύσεις δεν κάνουμε εδώ πέρα, απλά προτείνουμε.
Η Εβδομάδα των Παστών έχεις τις ρίζες της βαθιά μέσα στο χωροχρονικό συνεχές όπως προείπαμε, και συμβολίζει/υπενθυμίζει την πορεία του Σουβλάμ και της Γυρεύας από τη Σουβλαντάθ στη Γή.
Όπως ξέρετε όσοι ξέρετε, ο Σουβλάμ και η Γυρεύα τσάντισαν το Μέγα Σουβλακέα όταν αποφάσισαν να κάνουν δίαιτα και να κόψουν τα κρεατικά, μετά από μια συντονισμένη και ύπουλη επιχείρηση του Σαλατανά, ο οποίος έπαιξε με τις εγγενείς (built-in error / hard-coded flaw) ανασφάλειες της Γυρεύας, σχετικά με μεγάλους κώλους, ψωμάκια, περιφέρειες και κυτταρίτιδες και τους έβαλε στο τριπάκι να τρώνε βραστά μπρόκολα και μαρούλια αντί μοσχομυριστά παϊδάκια από αρνάκι, φιλέτα μπουτάκι προβατίνας και ευληγομένη πανσέτα με καπνιστή πάπρικα-λαδολέμονο μουστάρδα και πράσινο πιπέρι.
Για αυτό και εκδιώχθησαν -με αγάπη πάντα- από τη Σουβλαντάθ, με σκοπό να μάθουν άλλη φορά να μην ακούν μαλακίες του κάθε τυχάρπαστου και να εμπιστεύονται το Μέγα, που ποτέ δε θα άφηνε τον κώλο της Γυρεύας να παχύνει και να γίνει κώλος-αεροδρόμιο με λακούβες κυτταρίτιδας. Γιατί ως γνωστόν, εμείς ηγαπώμεν τας γυναίκας και τους κώλους τους τους καλοσχηματισμένους, τους τροφαντούς και σφριγηλούς και κοτζάμ Θεότητα να ουμ δηλαδή και λοιπά και λοιπά, δε θα άφηνε τέτοιο κωλί να γίνει χάλια.
Εκδιώχθησαν το λοιπό εκ της Σουβλαντάθ, και πήραν τα μπογαλάκια τους να πάνε προς Γή μεργιά, να μοχθήσουν, να ιδρώσουν, να βγάλουν το σουβλάκι το επιούσιο με τον ιδρώτα τσι αμασκάλης τους. Και ο Σουβλάμ να δουλεύει σαν τον πούστη όλη μέρα να δει πόσα απίδια βάζει ο σάκος μέχρι να μαζέψει γκαφρά να αγοράσει το αρνί που χει γίνει πλέον ακριβότερο και από αυγό Φαμπερζέ, τίγκα στο φίλντισι και το ασήμι. Να μάθουν πως για να φτιάξεις κεμπάπ πρέπει να ιδρώσει ο κώλος τους, που τώρα πλέον, μακριά από την Ευλογημένη Ιεροκαπνιστή Γή της Σουβλαντάθ, δεν ήτο προστατευμένος εκ της κυτταρίτιδας και των ψωμακίων. Εκεί, στη Γή, θα ημάθαινον λοιπόν να αγωνίζονται και να αγκομαχάνε για να τα βγάλουν πέρα, ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωπες και να κερδίσουσι πάλι την επιστροφή στην Ευλογημένη Ιεροκ.. ε καλά Ε.Ι.Γ.Τ.Σ , μετά τυμπάνων, δίαυλων και τρελλών πιτόγυρων με τζατζίκι μπόμπα.
Ναι αλλά ο δρόμος ήτο μακρύς, σκονισμένος και κακοτράχαλος. Πηγές δεν υπήρχασι, φαϊ μόνο σκοίνα και τζοχοί. Και επειδή ο Σουβλακεύς μεγάλος εστί, τους προμήθευσε με φαϊ ίνα μη ψωμολυσσάξουσι μέχρι να φτάσουν στη Γή, και κακαρώσουν στα μισά του δρόμου και μετά τι σκατά θρησκεία θα φτιάξουμε;
Έτσι τους έδωσε μια μεγάλη ποσότητα παστού κρέατος να έχουν να μασουλάνε στο δρόμο (παστό, γιατί πλέον τα κρέατα υπό την επίρρεια της Μεγάλης Παγκόζμιας Συνωμοσίας που έχουμε προαναφέρει, χαλάγαν πλέον άνευ ψυγείου - το οποίο θα εφευρεθεί πολύ αργότερα) και αντί για νερό, ευλογημένες μπύρες να πίνουν να ξεδιψάνε. Μπύρες που κάθε μέρα θα τους θύμιζαν τις ευωδιές της Ε.Ι.Γ.Τ.Σ. Με εκλεκτούς λυκίσκους, με βύνες Α' ποιότητας και φυσικά all-grain παραγωγή, μερακλίδικες, ευωδιαστές και αρωματικές.
Εσκέφθη μάλιστα ο Μέγας να τους δώσει αρχικά εσαεί παγωμένες μπύρες - καταρρίπτοντας έτσι τους νόμους της Θερμοδυναμικής, αλλά επειδή τους γουστάρει τους έδωσε απλές μπύρες. Προνόησε όμως να τους  δώσει διαφορετικές μπύρες για κάθε μέρα, ώστε οι πρώτες να πίνονται παγωμένες και όσο πέρναγαν οι μέρες, να πίνουν μπύρες πιο χλιαρές, μέχρι την Παρασκευή που θα έπιναν αγγλόμπυρες ζεστές ως κάτουρο εμπύρετου ρινόκερου.
Έτσι, τη Δευτέρα πίνουν μια ωραία lager, παγωμένη και ξεδιψαστική.
Την Τρίτη μια πικρούτσικη Pils, ακόμα δροσερή, αλλά όχι παγωμένη.
Την Τετάρτη μια Indian Pale Ale, μια επική Mikkeller Green Gold, με τα κωνοφόρα από το λυκίσκο Cascade και τον Amarillo να φέρνουν στη μύτη αναμνήσεις από τα δάση της Σουβλαντάθ.
Την Πέμπτη είναι η ώρα μιας χλιαρής σκούρας Trappist Mikkeller Drink Your Sorrows Away, σοβαρής, στιβαρής και με όνομα με πολύ υποννοούμενο.
Και την Παρασκευή, θα πιούν μια ζεστή, κλασσική Imperial Stout, με αλκοόλ σε επίπεδα κρασιού, να βαράει ντουβρουτζά στο κεφάλι και να την ακούς με ένα μπουκαλάκι, να ξεχνάς τον πόνο του αποχωρισμού από τη Σουβλαντάθ.

Έτσι, και στις μέρες μας, η Εβδομάδα των Παστών, προτείνει την κατανάλωση μόνο παστού κρέατος, ό,τι είδους θέτε, από σύγλινο και απάκι μέχρι Beef jerky, καθώς και την κατανάλωση άφθονης μπύρας, αν και ο περιορισμός της θερμοκρασίας είναι χαλαρός.
Τα ξαναλέμε οσονούπω, με το έπος του Σουβλαγεδδώνος και τα έθιμα του ΠαστοΣάββατου και της Κυριακής.
Σουβλογείτε εν Μπυρίνει

Υ.Γ : Η Εβδομάς των Παστών, προηγείται της Εβδομάδος των Αμνοεριφίων, για να μην ξεχνιόμεθα κιόλας.

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

FUCUS - Μια έκδοση των expatriate Σουβλακιστών

Φίλοι, πιστοί, και -τολμώ να πω με ένα κόμπο στο λαιμό, ΑΔΕΛΦΙΑ μου..
Χαλεποί καιροί, δύσκολαι στιγμαί, βαριά ευθύνη, βαρύς αχός ακούγεται μακριά στην Αλαμάνα.
Η Πατρίς μας χρειάζεται.
Η Πατρίς κινδυνεύει.
Η Πατρίς γονυπετής, επαίτης θεριακλής, σε ένα ζεϊμπέκικο μοιραίο. (Αυτό να το σημειώσω, μπορεί να γίνει σουξέ). (Όποιος το κλέψει να του πάει η χοληστερίνη 6 εκατομμύρια).
Η Πατρίς μας χρειάζεται, σχεδόν όλους μας. Και λέω σχεδόν γιατί μερικούς δεν τους χρειάζεται καν, ενώ μερικοί άλλοι χρειάζονται δε, αλλά είναι από αυτούς που είναι πάντα πίσω από σένα όταν πολεμάς με ένα λιανοντούφεκο στα βουνά της Αλβανίας πχ... Περίπου 900 χιλιόμετρα πιο πίσω, με πουράκι και 2 κιλά παϊδι, μη σου πω και κανα ωμό κρεατικό, ξέρεις τώρα. Και όταν τα παιδάκια τους ζητάνε κανα ξεροκόμματο, κλείναν τη μύτη με αρωματισμένα μαντήλια..Και μετά, όταν τελειώσει η μάχη, βγαίνουν στα κανάλια και βγάζουν πύρινους πατριωτικούς λόγους. Και εμπρός για την πατρίδα, ή όλοι να νικήσουμε ή όλοι να πεθάνετε..(Μην αρχίσω με αυτό τώρα, δε θα τελειώσουμε ποτε)
Μας χρειάζεται όλους η Πατρίς, αλλά δε χρειάζεται τους άχρηστους. Και δυστυχώς είστε πολλοί οι άχρηστοι σε αυτό τον τόπο. Και το κακό ξέρετε ποιο είναι; Ότι οι περισσότεροι από τους άχρηστους καταφέραν να διαφεντεύουν τους χρήσιμους.
Και μέσα σε όλα αυτά, βγαίνουν κάτι γερμανικά αντίστοιχα των περιοδικών που έχουν συνήθως φωτογραφίες της Μενεγάκης και της Πέγκυς Ζήνας λέμε ναουμ, και μας προσβάλλουν την Άφρο.
Ρε σε, την παλέεις; Πατώνεις ρε Φριτς; Και όχι δε στο λέω γιατί με αυτό που έκανες "μείωσες" με κάποιο τρόπο τα εθνικά μου δίκαια. Γιατι αγαπητέ μου Φριτς, πραγματικά. νομίζεις ότι είσαι τόσο σημαντικός ώστε να καταφέρεις να σπιλώσεις  την Αφροδιτάρα, που περπάταγε στον Όλυμπο, καλλίπυγος και ευειδής και σειότανε το σύμπαν από τις φουσκοθαλασσιές στα νότια της αντρικής ανατομίας; Κοίτα δω ρε τι είπε ο άνθρωπας ο Ευριπίδης ρε...
Δε βλέπεις τι λογής θεά είναι η Aφροδίτη;
Ούτε να πεις μπορείς ούτε και να μετρήσεις
πόσο είναι μεγάλη κι ως πού φτάνει.
Εκείνη τρέφει εσέ κι εμέ και τους θνητούς τους πάντες.
Δεν θα το μάθεις μόνο με τα λόγια,
μ’ έργα τη δύναμη της θα σου δείξω·
Λαχταρά η Γη τη βροχή όταν ξερό τον τόπο έχει
άκαρπη απ’ τη στέγνα του νερού και στερημένη.
Και λαχταρά ο σεβάσμιος Ουρανός, βροχή
γεμάτος, στη Γη να πέσει, χάρη στην Αφροδίτη.
Κι όταν οι δυο τους σ’ ένα ενωθούν,
όλα μας τα παράγουν κι όλα τα γεννούν,

απ’ όπου των θνητών το γένος ζει και θάλλει
[Πηγή - Μετάφραση : Χ.Μήνη

Έτσι που λες.. Τέτοιον αφράτο, ζουμερό και τροφαντό θεοκόμματο θα έπρεπε να έχει κάθε θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, αλλά τα τελευταία χρόνια οι μοδέρναι θρησκείαι το ρίξανε στην απλυσιά, την αξυρισιά και την αποχή από τη σημαντικότερη και χρησιμότερη πράξη που εφευρέθηκε ποτέ απο τους θεοί.
Και έρχεσαι εσύ ο Τυχάρπαστος Χ Φρίτς, που έχεις πήξει στο sauerkraut, το blutwurst και λοιπά γαμάτα γαστριμαργικά μεζεκλίκια και ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι μπορείς να το "προσβάλλεις"; Και έρχονται οι ανιστόρητοι επι το πλείστον Χ συμπατριώτες μας και ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ο οποιοδήποτε να καταφέρει να ΜΕΙΩΣΕΙ αυτό το πράμα; Φρομ γούεαρ του γουέαρ; Για να κοιτάχτε μπας και ΕΣΕΙΣ δεν το έχετε σε τόσο μεγάλη υπόληψη ώστε να το μειώνετε τόσο εύκολα και αφήστε τους Γερμανοί ήσυχοι. Στο κάτω κάτω εσείς οι ανώτεροι και πολιτισμένοι δεν καίγατε πέρσι Γερμανικαί σημαίες (και βέλγικες, γιατί εκτός από απαίδευτοι είστε και αμόρφωτοι)..Τι να πεις..
Από αλλού ξεκίνησον, αλλού θέλει κατέληξον.
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΟ..
Φίλος της εκπομπ.. φίλος του Σουβλακέα μου έστειλε τις προάλλες, εξώφυλλο που έβγαλαν οι ίδοι, έλληνες τση Γερμανίας, σε ένα τοπικό περιοδικό που ανήκει στην ένωση Σουβλακιστών-Πιτογυριστών Άνω Βούπερταλ (Οι πιτογυριστές είναι μια ψιλοσέχτα που έχει δημιουργηθεί, με την οποία έχουμε ελαφρά κόντρα, μονο και μόνο όμως για το αν μπαίνει το τζατζίκι πρίν ή μετά, θα τα βρούμε αν πιούμε κανα καφάσι μπύρες και γ... με στο φαϊ ούλοι μαζί).
Το εξώφυλλο αυτό του περιοδικού FUCUS (Προφέρεται Φ(ου)κους, με ελαφρύ "ου") είχε την Άφρο με σουβλάκι, ένα άρθρο για την κρίση, και μια δίαιτα εξπρές, που ονομάζαν, δίαιτα της Αφροδίτης. ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ η αποκάλυψη, και ευχαριστώ το φίλο και πιστό Μανώλη-Γκέρχαρντ-Σιγισμούνδο Ανθρακωρυχάκη που μου το έστειλε :


Όχι για να μη μας περνάνε για χτεσινούες..
<------------|- Σούβλησον