Καλημέρα και καλή όρεξη

Kαλημέρα πιστόνια μου.
Είπα να σας φτιάξω τη μέρα με μια φωτογραφία από το πλάσμα που στριφογυρνάει κολασμένα τώρα
στην ψησταριά μου. (Αρνί-χεράκι κοντοσούβλι, παραδοσιακόν. Μόνο αλατοπιπερορίγανη)


Ευτυχείτε και μην σας παίρνει από κάτω

Hangover - το manual

Πέρα από τις Χολυγουντιανές ταινίες και τα κλισέ τους.

Το παρον πιθανότατα λειτουργεί ως prequel στο "Ενα καλό μεθύσι", αν και όταν το γράψω βέβαια, και χρησιμεύει στο να σας βοηθήσει να επιβιώσετε το....επόμενο πρωινό .

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως την προηγούμενη νύχτα δοξάσατε τον Σουβλακέα τα μέγιστα τρώγοντας τον άμπακο και γινόμενοι παραλλήλως σταφίδα. Ισως, αν δεν φάγατε και πολύ, να κάνατε και τα απαραίτητα αεροπλανικά σας, ίσως να σας έφεξε γκομενικώς κιόλας, ίσως (πιθανότερα δηλαδή) όχι, τέλος πάντων φαγατε, ήπιατε, κάνατε ότι κάνατε και κοιμηθήκατε.

Μπρρρρρ. Δεν έχει ειπωθεί τυχαία πως ο Υπνος είναι αδελφός του Θανάτου. Και μην πιστεύετε τις ταινίες ή τη μαμά σας. Δεν χρειάζεται "να σου βάλουν κάτι στο ποτό" για να ξυπνήσεις κουδούνι και να μην θυμάσαι τίποτε ή σχεδόν τίποτε, ή έστω κάτι αχνές καταστάσεις που σε κάνουν να σηκώνεσαι έντρομος και να πάρεις τηλέφωνο αυτόν που θυμάσαι ώς τον "νηφάλιο της παρέας" (εισαγωγικά, εισαγωγικά) και να του πεις να σου πει τι στο καλο εγινε γαμώ την πουτάνα μου γαμω.

Προς το παρόν αυτά τα αφήνουμε για αργότερα και συνεχίζουμε, ή μάλλον αρχίζουμε να ξετυλίγουμε το manual του hangover.

1. Ανοιγει το ένα μάτι αργά επιφυλακτικά, κατόπιν ανοίγουμε και το δεύτερο. Το γεγονός πως χτες τα κοπανησαμε ελαφρώς παραπάνω από το κανονικό επιβεβαιώνεται  από εναν ισχυρό πονοκέφαλο, ανακατεμένο στομάχι και μια τρομακτική πίεση για κατούρημα. Πριν απ' όλα αυτα επιβεβαιώνουμε το πού είμαστε. Ειναι αυτό το δωμάτιό μου; Το σπίτι μου; Η πόλη μου; Εαν ναι (κατά κανόνα ναι δηλαδή), αρχίζουμε να εξερευνούμε το χώρο. Οσο πιο οικεία φαίνονται τα αντικείμενα γύρω μας, τόσο πιο εύκολα καταλαγιάζει ο πρώτος πανικός. Εαν ξυπνήσαμε σε ξένο σπιτι χαλαρώνουμε για ένα πενταλεπτο πριν κάνουμε οτιδήποτε. Έτσι θα φύγει ο πρώτος πανικός και θα μπορέσουμε να σηκωθούμε καπως πιο σίγουρα. Ειναι προφανές πως σε ένα χώρο που δεν ειναι δικός μας η πολυτέλεια της αβεβαιότητας κινήσεων μικραίνει. Αρχικά όμως κοιτάμε το άμεσο περιβάλλον. Ειναι κανείς άλλος εκεί και κοιμάται μαζί (καταλαβαινόμαστε ε;) ή έστω "παράλληλα" με μας;

Πιθανότητες:

* Μια πλαστική λεκάνη. Η εσείς ή η γυναικα/φίλη/φίλος/διπλανος άγνωστος είδε πως ειναι πιθανο να ξεράσετε,σας γύρισε μπρούμυτα και την έβαλε από κάτω. Πιθανότητες καλές. Τώρα πως εσεις ξυπνήσατε ανάσκελα και η λεκάνη είναι στα πόδια σας, τρεχα γύρευε.

* Σουπερ ουάου γκομενάκι που καβατζώσατε χτες όντας λιώμα στο μεθύσι. Σοβαρά τώρα. Οι πιθανότητες γι αυτό είναι περίπου μηδέν εις την νιοστή αλλά το βάζουμε για...ισορροπία, αν και σίγουρα εμείς εδώ έχουμε να πούμε κάτι χαριτωμένες ιστορίες (που χρησιμεύουν κυρίως σαν εξαιρέσεις για να εξηγούμαστε. Το ότι όντας πιωμένοι νιώθουμε πιο κουλ, σεξυ, ψηλοί, γαμάω κτλ δεν σημαίνει πως ο υπόλοιπος-και πιο νηφάλιος- κόσμος συμφωνεί μαζί μας)

* Χοντρομπαζοπατσαβούρα που μπροστά της η Βασιλειάδου μοιάζει καλλονή που καβατζώσατε χτες όντας λιώμα στο μεθύσι. Πιθανότητες αυξημένες

* Η γυναικα/φιλη σας κτλ. Πιθανότητες αβέβαιες. Αμα πίνετε τον κώλο σας σε καθημερινή βάση δεν θα σας κρατήσει για πολύ

* Ο Βαγγέλας με το τσιγκελωτό μουστάκι και τα ρόζ εσώρουχα. Εχουμε πρόβλημα! Αποτανθείτε σε κανένα σύλλογο Α.Α. ή κάτι τέτοιο, εκτος και αν σας αρέσει οποτε....

* Ο κολλητός με τον οποίο τα πινατε και λιποθυμήσατε παρέα. Συνήθως δεν ειναι και τόσο gay, ειδικά αν δειτε πως και οι δύο φοράτε ακόμα έως και τα παπούτσια σας.

2. Σε κάθε περίπτωση τα περι σεξ μάλλον είναι δύσκολα, οποτε στην παρούσα φάση είναι αδιάφορο διπλα σε τι ξυπνήσατε αρκεί να μην έχει χόμπι την τελετουργική κοπή και τηγάνισμα μαλαπέρδας ή τη θυσία μωρών ή κάτι τέτοιο. Μην αγχωθείτε και μην νιώσετε άσχημα για τίποτε - ακόμα. (ακόμα και αν έχει συμβεί κανένα ατύχημα ακράτειας το βράδυ, δεν είναι ακόμα η ώρα να ασχοληθείτε με αυτό, κινδυνεύουν να σας πιάσουν τα ψυχολογικά σας).

Πιθανότατα είστε ακόμα υπό την επήρεια αυτων που καταναλώσατε οπότε το τόσο θα φαίνεται τουλάχιστον τοοοοοσο. Από το να τρελαθείς με ότι τελος πάντων έγινε, προτίμα να αφήσεις λίγο την λογική παραπέρα, βολέψου με τα ενστικτα-συνήθειες αυτοσυντηρησης (σαν αυτες που προτείνουμε εδώ. Αν τα κάνεις ψυχαναγκαστικά 2-3 φορές μετά γίνονται ένστικτο) και ξαναφερε την λογική στο προσκήνιο αργότερα (ίσως και αρκετές ώρες αργότερα, ανάλογα του τι έχουμε πιει)

Το πρώτο μας μέλημα  είναι να επαναφέρουμε το σώμα μας και το μυαλό μας σε μια κατάσταση όπου να μπορεί να διαχειριστεί τον εαυτό του και τον κόσμο.

3. Σηκωνόμαστε. ("ωωωωωχχ!"). Πηγαίνοντας για το επείγον κατούρημα που λέγαμε ρίχνουμε κλεφτες ματιές στον υπόλοιπο χώρο/σπίτι/δωμάτιο/διάδρομο/πεζοδρόμιο/κτλ αν είναι κανένας άλλος εκεί η αν λείπει κανένας/τίποτα (συνήθως όλα ειναι ΟΚ, είδες που αγχωνώσουνα;). Η ακαταστασία προς το παρόν (τουλάχιστον) δεν μας νοιάζει. Αν το σπίτι είναι ξενο δεν μας νοιάζει παρά μόνο η χαρτογράφηση 2 σημείων. Τουαλέτα-κουζίνα. Προς Σουβλακέα μην τα μπερδεψετε!

4. Πρόταση για την τουαλέτα: ΜΗΝ νιφτείτε, καταχρηστικά μόνο πλύνετε (αν μπορείτε) τα δόντια σας για να φύγει η ξινίλα. Η πολύ  επαφή με το νερό όταν ανακατεύεται το στομάχι δεν ειναι και το φόρτε μου.

5. Εδώ ειναι η  καλύτερη στιγμή για να δείτε τίποτε σημάδια από μελανιές, μαυρισμένα μάτια, κοψίματα από γυαλιά, λάσπες κτλ. Σε κάθε περίπτωση όμως που είμαστε αρτιμελείς δεν δίνουμε (ακόμα!) ιδιαιτερη σημασία σε λεπτομέρειες. Αν ΔΕΝ είμαστε αρτιμελείς:

α) έχουμε πεθάνει και τόση ώρα ασχολούμαστε με μαλακίες. Οι νεκροί δεν ζουν "μετά", οπότε σκάσε και ψόφα

β) ενδεχεται να υπάρχει ζήτημα και να χρειαστεί η παροχή βοήθειας. Εδώ το πράγμα κρίνεται κατα περίσταση. Η απλή μελανια δεν ειναι προβλημα, αλλά το σπασμένο χέρι είναι, σωστά; Σε καμία περίπτωση μην ξυπνήσετε κανέναν. Η βοήθεια ή οι συμβουλές μερικών μεθυσμένων στο hangover τους δεν ειναι και το άκρων άωτον της χρησιμοτητας. Εαν μπορείτε να σταθείτε/βαδίσετε το καλύτερο που έχετε να κάνετε ειναι να πάρετε τηλ ταξι/το 166 ή να πάρετε το λεωφορείο για κανα νοσοκομείο. Το καλό του πράγματος είναι πως αν συνειδητοποιήσετε το τραύμα η αδρεναλίνη και μόνο που θα βγάλει ο οργανισμός σας θα σας ξεμεθύσει περίπου αυτόματα.

6. Αν τέλος πάντων είστε καλα, στην συνέχεια η πορεία είναι μονόδρομος. Κουζίνα. Δεν ξυπνάμε κανέναν, δεν ξαναπέφτουμε για ύπνο, δεν τίποτα. Κουζίνα.

Παραλλαγές και επίλογές επί του δωματίου κουζίνα:

* Χαρντκοριές: Σφηνάκι με ποτό ίδιο με το κυρίαρχο της προηγούμενης. Αποδεδειγμένα δεν λειτουργεί μακροπρόθεσμα, μπορεί όμως να σε τσιτώσει για να προχωρήσεις στα επόμενα.

* Mainstream: Εχουμε το εξής πρόβλημα: Εκτος από την προφανή αφυδάτωση μιας και το αλκοόλ χρειάζεται πολλαπλασιες ποσότητες νερου για να καταβολισθεί/μεταβολισθεί/πωςτολένε, έχουμε και ένα ανακατεμένο και γεμάτο με υγρά στομάχι, διότι είναι πιθανόν στο τελειωμα να μην υπήρχε τροφη αλλά μόνο ποτό, έτσι δεν είναι;  Οι έμπειροι κάτι ξέρουν και ΠΑΝΤΑ τρώνε κάτι πριν πέσουν για ύπνο, ακόμα και μπουσουλώντας, ακόμα και όταν δεν μπορούν καν να μιλήσουν: έχουν εκπαιδεύσει έναν ξενύχτη σουβλατζή/φούρναρη (γεια σου φίλε Μάικ)/ οτιδήποτε ο οποίος μπορεί να βγάλει άκρη από τις μεθυσμένες ασυναρτησίες τους, μπορεί να τους μπουκώσει στο φαί και να αφήσει το θέμα "λεφτά" για την επόμενη. Τα δε υγρά που έχουμε στο στομάχι μας δεν είναι ακριβώς....νερό έτσι δεν είναι; Εδω να υπενθυμίσουμε πως οι λέουρες πίνουν νερό πριν, κατά τη διάρκεια του πιώματος, αλλά και μετά, και το συνηθέστερο αποτέλεσμα είναι πως γίνεσαι το ίδιο σκατά μεν, αλλά την επομένη τα πράγματα είναι σαφώς πιο αντιμετωπίσιμα

Οπότε:

* πίνουμε όσο νερό αντέχουμε (συνήθως όχι πολύ)

* Παράλληλα σαβουρώνουμε ότι είναι πιο εύκολο/ευκαιρο/αγορασμενο απο χτες από τα ακόλουθα: τυρόπιτες/ψωμι και τυρι/ψωμι και ψωμί/λουκάνικα/μπριζόλες κτλ. Η κρεατόλιγδα (βρωμικο, πιτογυρα, πιτσες κτλ) ειναι η καλύτερη συνταγή.  Μετά ασχολούμαστε με το θέμα καφές. Και αργοτερα με το θέμα βιταμίνες - φρούτα. Προς Σουβλακέα, όχι γλυκά.

* Midi mainstream. Ειμαι φοιτητής και δεν έχω τίποτα στην κουζίνα ουτε και λεφτα για ψωμί κτλ ή αν έχω δεν το σκέφτηκα ή δεν μπορώ γιατί ζαλίζομαι.Τουλάχιστον μπορείς να πιεις νερό ε;; Νερό λοιπον. Μετά καφέ. Ενδιάμεσα μια - δυο αναβράζουσες βιταμίνες Σου (οπως και δήποτε must για κάθε φοιτητικό και όχι μόνο σπίτι). Μετά νερό. Μετά 2ο καφέ. Ε, μετά μπορείς να βγεις για ψώνια, τι διάολο.

Αν υπήρχε συνκοιμώνενη-συνκοιμώμενος και έχει ξυπνήσει βάλτε τον να τα φτιάξει αυτή/αυτός. Εσεις έχετε πονοκέφαλο. Αν δεν έχει ξυπνήσει, μην γίνεστε γαϊδούρια και φτιάχτε δυο (ή και παραπάνω ανάλογα με τις προμήθειες και τα άτομα) μερίδες απο οτιδήποτε. Αν η συνκοιμώμενη/ος ειναι το μπάζο που λέγαμε παραπάνω, μην πτοείστε.  Ακόμα και τα μπάζα ξέρουν να φτιάχνουν καφέ (μη σου πω και ομελέτα) και δείχνουν κατά κανόνα λίγο φιλότιμο παραπάνω. Μην ανησυχείτε για τίποτα το οποίο μπορεί να σας ανησυχήσει. Αφήστε το (ακόμα) για αργότερα.

7. Φιλοσοφία. Στον δευτερο-τρίτο καφέ και πεντέξι τουλάχιστον τσιγάρα μετά αρχιζουμε να αφήνουμε σιγά σιγά τα ένστικτα και βάζουμε στο μυαλό δευτέρα, οποτε μπορούμε να αρχίσουμε να αναρωτιώμαστε, ντρεπόμαστε, ξυπνάμε τους αλλους, ωρυόμαστε, κάνουμε απόπειρα αυτοκτονίας ή μεγαλόστομες δηλώσεις ("εγώ δεν το ξαναβάζω στο στόμα μου" και τέτοια). Αυτό κατά κανόνα μας οδηγεί σε πολύ λιγότερες καταστάσεις ντροπής από ότι το να αρχίσουμε το μπουρου-μπουρου αμέσως με το που ξυπνάμε, διότι μιας και το μυαλό έχει πλέον ενεργοποιηθεί και δεν δρα σπασμωδικα και ενστικτωδώς το τόσο πλέον φαίνεται τόσο, άντε τοοσο, ίσως και τοσοδά αντί για το τοοοοοοσο που θα φαινόταν προηγουμένως. Τα πάντα είναι θέμα προοπτικής και να μην ξεχνάμε ποτέ πως ότι μαλακία και αν κάναμε το προηγούμενο βράδυ τουλάχιστον:

α) επιζήσαμε

β) δεν ηταν και τοσο πρωτότυπο τελίκά. Μεθυσμένοι υπάρχουν πολλοί και όλοι τις κάνουν τις μαλακίες τους. 

Και αν αρχισουν διαφοροι να σας λενε πως αυτοι ποτέ και τέτοια, πάλι δεν πειράζει διότι αυτοί ειναι:

α) ξενέρωτοι

β) μαλάκες

γ) και τα δύο

δ) απλά ψεύτες

8. Αν δεν είστε σπίτι σας χαιρετίστε και φύγετε, εκτός και αν κονομήσετε πρόσκληση για μεσημεριανό (μετά παρασκευής αυτου) και δεν έχετε άλλη δουλειά να κάνετε. Αν είστε σπίτι σας νομίζω πως οι επιλογές κυμαίνονται μεταξύ της ετοιμασίας για εργασία (ωωωωωχ), της παρασκευής μεσημεριανού (φοιτητιλίκι, όχι μαλακίες) του νέου , φυσιολογικού πλεον ύπνου, του σεξ με το γκομενάκι που λέγαμε ή με το έτερόν σας ήμιση ή στην χειρότερη της ευρέσεως μιας καλής ιστορίας ξεκουβαλήματος αν σας έκατσε γκόμενα μεν, δεν ήταν της πρωινής αρεσκείας σας δε.

9. Βεβαίως να θυμόμαστε πως και το αντίπαλο δεος έχει μυαλό και γούστο. Πιθανόν άσχημο για να έμπλεξε μαζί σας, αλλά κάτι έχει και με αυτό βολεύεται. Και μπορεί η αλκοολική άμβλυνση αισθήσεων και εντυπώσεων να ήταν αμφίπλευρη. Αν λοιπόν το σουπερ-ουάου και απίθανο γκομενάκι που χτυπήσατε χτες κόντρα στο νόμο των πιθανοτήτων και την απλή λογική, όταν ξυπνήσει αρχίσει να ωρύεται σαν την τρελή περί του τι μαλακίες κάνω και τετοια, εσείς χαμογελάστε και μην εξάπτεστε. Λογικά:

* Ειναι μικρή και ανώριμη ακόμα για να εκτιμήσει το τι καλό της κάνατε ! (τα καλα και συμφέροντα)

* Εχει το δημοκρατικο δικαίωμα να τσιρίζει αλλα μπορεί παρακαλώ να το κάνει χαμηλόφωνα φτιάχνοντας έναν καφέ γιατί έχω πονοκέφαλο;

* Μαλλον δεν έχει διαβάσει το παρον πόνημα, δεν κατέχει το savoir vivre του ποτού ή και τα δύο

* Πως κάνεις έτσι μωρή; Καλα έναν σμπούτσο ρίξαμε μην το κάνεις και ζήτημα!

Επανάσταση ή Αλλαγή Συνήθειας; Μια φιλοσοφική κουβέντα

Αγαπητά μου πιστόνια, σεπτοί μου φίλοι, πότνιοι χρηματοδότες της επιχ.. πίστης μας.

Όλοι μας.

Όλοι μας λέγω - σκούπισμα παγωμένου δακρύου στη γωνία του σμιλεμένου λες από πέτρα προσώπου μας- συγκινηθήκαμε!
Αναστατωθήκαμε!
Ανατσουτσουρωθήκαμε!
Συμπουρμπουλιαστήκαμε!
Εξηνέστημεν!
(εχέσθημεν μπάρμπα)
Όταν μάθαμε τα θλιβερά νέα της ανόδου του ΦΠΑ στα σουβλάκια. Και σε κάτι άλλες σκουπιδοπαπαριές που είναι αλλωνών χωράφια.

Από σήμερα, η ολοένα και λιγότερο δημοφιλής μας κυβέρνηση, μας ανεβάζει κατά 10% το ΦΠΑ στα σουβλάκια.Δε θα μπω εις πολιτικά χωράφια και σχολιαζμούς τέκνα μου. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου κακοχρονονάχουν οι παλιομπαταχτσήδες. Οι πολιτικοί σχολιασμοί και επεμβάσεις είναι ίδιον άλλων, πιο επηρμένων ηγετών και όχι ημών.
Οπότε ξεπερνώντας τις πολιτικές παραινέσεις και ηρωικές κραυγές, ερωτώ :

Ξεσηκωνόμαστε να τους σπάσουμε τα παϊδια ή όχι;
(τι; αυτό είναι πολιτικό σχόλιο; τι πολιτικό ρε μπαγλαμά; να τους σπάσουμε τα παϊδια είπα, όχι να συζητήσουμε μαζί τους τις επιδράσεις της ρεαλπολιτίκ στην τιμή των σέσκουλων..! τι; α ναι ε; και η βία με πολιτικά κίνητρα πολιτική κίνηση είναι; α.. δηλαδή άμα πάω και πλακώσω τον άλλον στις μάπες χύμα είμαι καννίβαλος, αλλά άμα ταυτόχρονα κραυγάζω κάποιο σύνθημα κάνω πολιτική δήλωση; και θα φάω λιγότερη φυλάκα έτσι; τι; άμα πω ότι είμαι αγωνιστής του τάδε θα έρθουν τα άλλα απόξω και θα χειροκροτάνε; καλά και τι τους έχω τους πιστούς; ναι καλα. Θα τα πούμε μετά. Ναι θα φέρω κιμά το βράδυ. Ναι . Όχι δε θα αργήσω. Μα.. καλά . Ναι θα περάσω και από τη μάνα σου. Πιο μετά.)

ΟΧΙ ΑΔΕΡΦΙΑ. 


Δεν ξεσηκωνόμαστε. Δεν καταφεύγουμε στην εύκολη λύση της βίας και του αδερφοκτόνου πολέμου για 10% στα σουβλάκια. Το 10% πάνω είναι μια ευκαιρία.
Ναι είναι μια ευκαιρία για τους ευκαιριακούς ευκαιροσκόπους να βγάλουν ευκαιριακά λεφτά ανεβάζοντας την τιμή στο αγαπημένο μας έδεσμα κατά 15% ή και 20%. Αυτοί είναι άξιοι της αδιαφορίας μας. Της ιεράς οργής μας. Αλλά και του οίκτου μας.
Το 10% πάνω είναι και μια ευκαιρία για μας. Για σας. Για όλους μας. Να επιστρέψουμε στις ρίζες. Να ξαναενωθούμε με την ιερά τσίκνα. Να τιμήσουμε τους προγόνους μας και να ευχαριστηθούμε κοψίδια με την ψυχάρα μας.
Η λύση είναι απλή και εφαρμόσιμη σαν το Κεμπάπ του Κολόμβου (ποιο αυγό και μαλακίες, αυτά τα λένε κάτι ανιστόρητοι κερχελέδες που δεν ξέραν να μαγειρεύουν).
Θα ψήνουμε σπίτια μας αδέρφια.
Κάθε σπίτι και θράκα.
Κάθε γωνιά και ψησταριά.
Κάθε προεξοχή και σούβλα.
Σε όλη την Ελλάδα. Από το Τριεθνές στη Γαύδο και από την Κεφαλλονιά στη Σάμο.
Η ιερή σπίθα του Σουβλακέα να φουντώσει σε κάθε σπίτι.
Να γίνει φλόγα.
Να γίνει φωτιά.
Να γίνει πύρινη γλώσσα που θα γλείφει ηδονικά τα λιπάκα των καθαγιασμένων κοψιδίων, πασαλειμμένων με λάδια, λεμόνια, ρίγανες, πάπρικες, μπούκοβα, κρομμύδια, ντομάτες και λοιπά.
Να μυρίζει όλη η γειτονιά κοντοσούβλι και προβατίνα.
Και κρασί. Και μπύρα. Και τσίπουρο. Και τηγανητά συκωτάκια. Και κοκορέτσια. Και κεμπάπ.
Και σουβλάκια και πανσέτες και μπιφτέκια.

Ανάφτε τις φλόγες πρώτα στις καρδιές σας και μετά ανάφτε και τις ψησταριές σας.
Με λίγη οργάνωση, μετά το κίνημα των αγανακτισμένων, θα οργανώσουμε το κίνημα των καψαλισμένων και θα πλημμυρίσουμε τη χώρα με την ιερή τσίκνα των καλοψημένων κρεατικών.
Καλέστε τους φίλους σας στο σπίτι και τσακιστείτε στη μασαμπούκα και το λαδομπούκι στα λεμονολάδια της πιατέλας με τα ψητά. Πιείτε και τους κράσους και τις μπύρες σας και στείλτε στον αγύριστο τα 10% του κρυφοχορτοφάγου Ζορζ.

Ολοι μαζί για μια Ελλάδα νέα, τσικνιστή και χαρούμενη.

Και εγώ μαζί σας.
+Σουβλόγησον+

Σουβλακική Ημέρα Κρίσεως - 2011

Αγαπητοί μου πιστοί, ήρθε η ώρα.
Όλες οι άλλες θρησκείες (δημοφιλείς και μη) έχουν ένα σκάλωμα με τις ημέρες της κρίσεως. Θειάφια, φωτιές, ατμοί, σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, τέρατα με 8 κεφάλια 23 μύτες και 47 παπάρια, διαόλοι, τριβόλοι, εφρίτ, δράκοι, ελοχίμ, παπαρίμ, ταμτιριριμ, τα τσιμπιρδόνια του Καράμπελα και το κουτί της Χάϊδως.

Ασε που αυτοί οι ερασιτέχνες, όσο δημοφιλείς και να είναι, παραμένουν ερασιτέχνες. Δεν έχουν ΜΙΑ μέρα κρίσεως, έχουν πολλές.
Σου έλεγε ο άλλος "την τάδε ημερομηνία, το έτος 1000, θα έλθει η μέρα της κρίσεως". Έκανες και συ τον προγραμματισμό σου. Πήγαινες, μετανοούσες, έγραφες τα υπάρχοντά σου στην ενορία να σου σχωρεθούν οι αμαρτίες, έτρωγες ένα ωραίο γεύμα με την οικογένεια, και την πρώτη μέρα της χιλιετίας, περίμενες αγκαλιά με την κυρά και τα κουτσούβελα, να ρθει το θειάφι απο τον ουρανό να σου κάνει τα μουσούδια κοντοσούβλι. Αλλά δεν.
Πήγαινες μετά στον μπάρμπα και του ξηγιώσουν πασαλιμανιώτικα.
"Έλα δω ρε μόρτη, σύ δεν είπας ότι σήμερα θα μας πάρει ο δγιάολος;"
"Ναι τέκνο μου αλλά να, υπήρξε ένα μικρό γραφειοκρατικό λάθος, και τελικά δεν εννοούσαμε ακριβώς σήμερα αλλά σε χίλια γενικότερα"
"Ρε άσε τις μαλαγανιές και φέρε πίσω το οικόπεδο που σου γραψα".
"ΤΕΚΝΟ μου, μη, αμαρτία. Δε μπορώ να στο δώσω τώρα. Αστο καλύτερα γραμμένο σε εμάς, να είσαι καλυμμένος για όποτε καταφέρουμε να οργανώσουμε την ημέρα της Κρίσεως".
"Τι να σου πω ρε παπά, μπορεί και να χεις δίκιο".
Έτσι γινόταν κάθε λίγα χρόνια.
"Φέτος η Μέρα της Κρίσεως"
"Του χρόνου η Μέρα της Κρίσεως"
"Την άλλη Παρασκευή η Μέρα της Κρίσεως"
"Στις 31 του Φλεβάρη η Μέρα της Κρίσεως"
"Τώρα περίμενε όπου να ναι σκάει, έ-ε-έρχεται"
"Έρχεται ο Αντί-Τετοιος. ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΦΤΑΝΕΙ"
"ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΦΤΑΝΕΙ"
"ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΚΙΝΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΛΙΓΟ ΕΡΧΕΤΑΙ"
"Μετανοείτε, ο Αντίτετχοιος κοντεύει να φτάσει και είναι παρμένος επειδή τον κουτσούλησε ένα περιστέρι στο πέτο και ήταν το καλό Δευτεροπαρουσιάτικο κοστούμι που είχε ράψει για αυτό το λόγο στον Αρτίστι Γκαρκαλιάνοι"
Και όχι τίποτα άλλο, αλλά δε συννενοούνται και μεταξύ τους τα διάφορα παρακλάδια.
Έτσι έχουμε περίπου 18 ημέρες Κρίσεων κάθε χρόνο, με μεγάλη αύξηση του φαινομένου σε χρονιές με στρογγυλά νούμερα. Ειδικά τότε με το γαμήδι το Μιλλένιουμ, πρέπει να είχαν την Ημέρα της Κρίσεώς τους όλες μαζί οι θρησκείες - γνωστές και άγνωστες και μερικές που δημιουργήθηκαν μόνο και μόνο για να κάνουν την ημέρα της κρίσεως τους στο μιλένιουμ.
Φυσικά έχουμε βαρεθεί με τις αναβολές εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια.
"Αχεμ ξέρετε, ναι, όχι τώρα τελικά, ο Μεγάλος άλλαξε γνώμη"
"Μην ανησυχείτε, είχαμε ένα θεματάκι στο τελωνείο γιατί τόση Φωτιά της Κόλασης, έχει κεγαμω τους δασμούς"
"Πέσαμε λίγο έξω στους υπολογισμοί. Τί; πόσα χρόνια; Αρκετά ώστε να σε κοροϊδεύουμε μέχρι να πεθάνεις -και μετά δε θα χει σημασία. Πέφτε το φράγκο τώρα, γιατί η οργάνωση της Κρίσεως είναι δαπανηρή διαδικασία".

ΕΜΕΙΣ όμως, δεν είμαστε ερασιτέχναι ρε λαμόγια!
ΕΜΕΙΣ είμαστε συνεπείς.
ΕΜΕΙΣ όταν οργανώνουμε Ημέρα Κρίσεως, το λέμε και το ΚΑΝΟΥΜΕ.
ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ
Και το κάνουμε ΤΖΑΜΠΑ. (Αντε να μας κεράσετε κανα τσιπουράκι αλλά από την καλή σας την καρδιά, όχι υποχρεωτικά)

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!

Πρόσκληση Ημέρας Κρίσεως Μέγα Σουβλακέα

Υ.Γ : Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να κριθούν και για τα οπίσθια προσόντα, αν επιθυμούν, είμεθα ευέλικτοι

Υ.Γ2 : Επειδή η Eskarina μας την είπε ότι δεν τάζουμε τίποτα, σε αντίθεση με τους άλλους..
Το επιχείρημα "οκ οι αλλοι τάζουν αλλά είδες πως κρατάνε τις υποσχέσεις τους" δεν έπιασε.
Οπότε ας τάξουμε και μεις.
"Τα καλύτερα μπαλκόνια κερδίζουν εισιτήριο διαρκείας στη Σουβλαντάθ, δια βίου προμήθεια μπύρας και το θαυμασμό του ιερατείου"
Νταξ τώρα;;

Το μήνυμα της Τσικνοπέμπτης

Αγαπητά μου αδέλφια, φίλοι, φίλες (ειδικά εσείς με τα τσουπωτά πωπίδια και το δερματάκι-φίλντισι).

Σήμερα εορτάζουμε. Σήμερα χαιρόμεθα. Σήμερα αφήνουμε πίσω τα όποια προβλήματά μας, οικονομικά, ερωτικά, προσωπικά, επαγγελματικά και τα λοιπά και βγαίνουμε όξω να χαρούμε λίγο γιατί πολύ μαυρίλα έχει πέσει γαμώ την καταδίκη σας.

Βέβαια θα μου πεις "πόσο εύκολο είναι ρε μπάρμπα να τα ξεχάσουμε όλα αυτά, μου λες;"
Και εγώ θα σου πω "τέκνο μου, μπορείς να ξεχάσεις τα πάντα αν πιείς νηστικός 4-5 σφηνάκια τσίπουρο-χειροβομβίδα. Το κακό είναι ότι θα ξεχάσεις και το όνομά σου, που μένεις και πως γυρνάς, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες".
Τα πάντα τα χει μελετήσει ο Σουβλακέας. Οίνος ευφραίνει καρδίαν λέγανε οι σοφοί πρόγονοί μας και ξέραν τι λένε. Βέβαια ήταν κατά της κατάχρησης γιατί τότε δεν είχαν γιατρούς να σου βάζουν ανταλλακτικό συκώτι όποτε οι τρανσαμινάσες σου ήταν περισσότερες και από το χρέος της Γκρέτσιας.

Πως ξεκίνησε όμως το έθιμο της Τσικνοπέμπτης; Ξέρεις; Όχι. Θα σου πω για να μαθαίνεις.

Πριν χιλιάδες χρόνια, στο μικρό χωριό Άνω Χοιρομέριον Κορινθίας (που είναι τώρα τα Τρίκαλα που πάτε και τα σκάτε για κόκορα-μακαρόνια και προβατίνα γάστρα; Από την άλλη πλευρά, καμία σχέση) είχε πέσει λιμός. Ο κόσμος πείναγε, δεν έβγαινε από τα σπίτια, οι έμποροι στην αγορά ήτο απογοητευμένοι, ο Τσίπρας της εποχής καθόταν σε μια γωνιά και κράταγε μούτρα στο σύμπαν, υπήρχε πολλή γκρίνια και απαλεψιά, όπως θα λέγαμε στο στρατό.
Έτσι κύλαγε ο καιρός και ο κόσμος μιζέριαζε. Ώσπου μια σκοτεινή και μουρτζούφλα μέρα κάπου στο τέλος του μήνα Γαμηλίωνα έγινε ένα θαύμα.
Ο Σουβλακεύς τους λυπήθηκε και είπε να τους στρώσει λίγο χαρακτήρα. Έτσι έριξε ένα τελεφούνκεν στο Διόνυσο (άλλη μεγάλη μορφάρα από κει πέρα). Ο Διόνυσος εκείνη την ώρα μόλις είχε ξυπνήσει από ένα γερό μεθύσι και έπινε για να θυμηθεί τι έκανε χτες βράδυ ενώ κάτι σούπερ ντούπερ θηλυκούλια του έκαναν μασσάζ στις πατούσες και τεχνητή αναπνοή στα αμελέτητα.
Λίγο πολύ ο διάλογος ήτο ο εξής :
Σ : ΈΕΕΕΕΕΕΛΑ ρι μιλίκι, τι λέει;
Δ : Μπρος
Σ : ΙΕΛΑ ΡΕ ΜΟΥΣΚΑΡΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ
Δ : Ε και εγώ εγώ είμαι αλλά δε βλέπω που θα μας πάει αυτό.
Σ : Ξύπνα ρε βόϊδι και σε θέλω για δουλειά.
Δ: Ποτάκι θα κεράσεις;
Σ: Και ψητό.
Δ: Θα χει και καλλίπυγες κορασίδες;
Σ: Ε φέρε και συ καμία
Δ: Νταξ από αυτό και από κρασί, έχουμε περίσσεμα. Για πε
Σ: Ρε συ, είναι ένα χωριό το Άνω Χοιρομέριον που είναι πολύ εντάξει τυπάκια αλλά έχει πέσει πολλή μαυρίλα. Και δεν τους βοηθάει κανείς. Γουστάρεις να οργανώσουμε ένα ωραίο θαυματάκι να τους φτιάξουμε το κέφι;
Δ: Πάρτι δηλαδή;
Σ : Τέτοιο πάρτι, που θα τους φύγει η μαγκιά
Δ: Μέσα δικέ μου.

Ξημέρωνε Πέμπτη και στο χωριό η γνωστή μαυρίλα, καταχνιά και εγκατάλειψη.

 To Άνω Χοιρομέριον τα ξημερώματα της πρώτης Τσικνοπέμπτης

Γύρω στις 4 το απόγευμα ο Διόνυσος άκουσε μια φωνή στα ώτα του.

"ΞΥΠΝΑ ΡΕ ΚΑΡΜΠΟΓΥΦΤΑ, ΤΟ ΠΑΡΤΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ"

Αγουροξυπνημένος και ακόμα μέσα στη ζαλούρα, πετιέται ο Ντένις, βάζει τη χλαμύδα (στραβά) αρπάει τον Πάνα και τη φλογέρα του , μερικούς Σάτυρους, κάτι Νύμφες, κάτι Σειληνούς και βάζει τα πόδια στον ώμο να πάει Άνω Χοιρομέριον.

Κρύβονται στο δασάκι στις παρυφές του χωριού. Περίμεναν το σύνθημα.

Με το που έπιασε να νυχτώνει, ξαφνικά πυκνοί καπνοί έπνιξαν το χωριό.

H απαρχή του θαύματος (Inception για τους αγγλοσαξωνομαθείς)

Ο κόσμος άρχισε να πανικοβάλλεται γιατί αφ ενός μεν ήταν κοντά ο Πάνας, αφ ετέρου δε όταν βλέπεις ξαφνικά τέτοιο ντουμάνι, κλάνεις παστοκύδωνο. Και τότε ο Σουβλακεύς έριξε το σύνθημα

Σ : "ΝΤΟΥ ΡΕ!"

......

Σ : ΝΤΟΥ ΛΕΩ!!

......

......

......

Σ: ΞΥΠΝΑ ΡΕ ΠΑΛΙΟΜΠΕΚΡΟΥΛΙΑΚΑ, ΝΤΟΥ ΛΕΜΕ ΝΤΟΥ!!

Δ: ΤΙ ΝΤΟΥ ΡΕ ΣΟΥΒΛΑΚΕΑ;

Σ: ΜΑΝΙ

Δ: Ε-ΧΙΚ-Ε;

Σ : ΝΤΟΥ-ΜΑΝΙ ξύπνα ρε τι είπαμε!! ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΡΕ, ΝΤΟΥ-ΜΑΝΙ!

Και παίρνει μπροστά ο Ντένις με την κουστωδία του.

Και η ομίχλη μετατρέπεται σε ευωδιαστή τσίκνα από ψητά. Και μέσα στην αιθέρια αχλύ διαγράφονται οι σιλουέτες των κοντοσουβλίων και των γουρουνακίων που ψήνονται. Και δίπλα τους η μπάντα του Πάνα να βαράει ροκιές, καλαματιανά, πανκιές, ντίσκο, σκα, ρέγγε. Και οι Νύμφες ημίγυμνες να χορεύουν -αλλά όχι όπως οι καμένες γκόμενες του ΣΥΡΙΖΑ στα πάρτυ με πειραματικό ρεγγεχιπχοπραπτζαζφανκσοουλεθνικ- .

Και στη μέση του χωριού τρεις κρουνοί άρχισαν να ρέουν μπύρα, τσίπουρο και κρασά.

Και οι κάτοικοι ξεψάρωσαν και άρχισαν δειλά δειλά να τσιμπάνε και να πίνουν.

Μέσα σε δύο ώρες στην κεντρική πλατεία του χωριού γινόταν της Μαινάδας το κάγκελο.

Χορεύανε γυμνοί κρατώντας μπούτια (ψητά) στο αριστερό και μπούτια(ζωντανά) στο δεξί - εξ ου και το "δεν ξεύρει η αριστερά τι ποιεί η δεξιά", ο Διόνυσος ντυμένος παπαροκάς να χορεύει μέσα στο συντριβάνι, τα Σουβλοχίμ να φασώνονται με τη Δημαρχέσσα, ο Δήμαρχος να τραγουδάει καραόκε αγκαλιά με τον Πάνα "Καραπιπεριμ πιπερίμ πιπερίμ", οι κάτοικοι ταυτόχρονα να τρώνε να πίνουν και να μπαλαμουτιάζονται.. Χαμός σου λέω. Γέλιο, τραγούδι, φαϊ, χορός, σεξ, κεγαμώ τις φάσεις.

Και παντού γύρω η ιερά τσίκνα να αγκαλιάζει το πλήθος και να του απορροφά τον καημό, τη δυστυχία τους ρευματισμούς και την ποδάγρα.

Το άλλο πρωί τίποτα δεν ήταν το ίδιο.

Οι κάτοικοι ξύπνησαν χαρούμενοι, ευδιάθετοι και χωρίς κανένα σημάδι του τι είχαν περάσει τόσο καιρό.

Το χωριό, αγνώριστο.

To Άνω Χοιρομέριον μετά το πάρτυ

Και σε μια γωνιά στην άκρη του χωριού, ο Σουβλακέας, ο Πάνας και ο Διόνυσος, ροχάλιζαν ευχαριστημένοι και μακάριοι, γιατί για άλλη μια φορά είχαν γιατρέψει τον κόσμο από τα δεινά του, χωρίς να ζητήσουν κανένα αντάλλαγμα, πέραν από αυτό το τεράστιο χαμόγελο που ήταν ζωγραφισμένο στα χείλη των κατοίκων.

Εδώ τελειώνει η ιστορία της πρώτης Τσικνοπέμπτης.

Ευοί Ευάν αδέλφια.

Να στε καλά

Ένα κοινωνικό μήνυμα

Πολιτιστική σύγκρουση ιδεών.

Όταν οι άλλοι μαντρώνουν τον κόσμο μέσα σε χιλιάδες απαγορεύσεις και περιορισμούς, εμείς νουθετούμε με σκοπό την απελευθέρωση σώματος και πνεύματος αλλά και τη διατήρηση της υγείας μας.

Προφυλακτικά Souvlaki Magnus
Σε 5 εκρηκτικές γεύσεις
Πίπα γύρο
Πίπα σουβλάκι
Τυροκαυτερή
Τζατζίκι
και ηφαιστειακή έκρηξη με πάπρικα-barbecue

Εντζόι !

Y.Γ : Μετά από σχετική αίτηση του φίλτατου Latecomer επεξεργάζομαι την ιδέα να κυκλοφορήσει η σειρά προφυλακτικών μας σε γεύσεις προσαρμοσμένες σε τοπικές σπεσιαλιτέ, με πρώτη στη σειρά τη γεύση "Κρέπα Τζε" (προελεύσεως Ιωαννίνων, με εξευρωπαϊσμένη χροιά όμως). Η γεύση "Κρέπα Τζε" μάλλον θα έχει γεύση κοντοσούβλι πρόβειο, γιαούρτι Δωδώνης και τσίπουρο.

Κρεσφόντης ο Όμορφος

Σήμερα η εκκλησία του Μέγα Σουβλακέα τιμά τη μνήμη (;;; δεν είμαστε και σίγουροι, δες παρακάτω)του Κρεσφόντη του Όμορφου, γνωστού γόητα της αρχαιότητας, με πάνω απο 6500 καταγεγραμμένες κατακτήσεις. Ο Κρεσφόντης ήτο μάστορας στο σουτζουκάκι το οποίο και εμπότιζε με ειδικά αφροδισιακά βότανα και κουτούπωνε τα κοριτσούδια. Σήμερα θεωρείται προστάτης της ν-απλής συνουσίας και της ερωτικής ορμής.

                 Ο Κρεσφόντης σε τιμητικό νόμισμα της πατρίδος του

Γεννημένος το 860 π.χ σε ένα χωριό της Θήρας, ήτο γόνος κτηνοτρόφων και σουβλατζήδων. Η Θήρα ήταν γνωστή για τα σουβλάκια της από τότε όπως και για τον τουρισμό της. Ο μικρός Κρεσφόντης λοιπόν, κυκλοφορούσε το πρωί στα βουνά σαλαγώντας κατσίκια με τον παππού Φερεκύδη και το απόγευμα έπιανε δουλειά στο κρατευτήριο "Η Καλλίπυγος Αφροδίτη" στο σημείο που και τώρα είναι τα αντίστοιχα σουβλατζίδικα των Φηρών.

Πρόσφατα ανακαλυφθέντες "κρατευτές" από την αρχαία Θήρα

Τους καλοκαιρινούς μήνες,το νησί τίγκαρε στις 18χρονες Μυκηναίες, Μινωϊτισες, Κυκλαδίτισες, ακόμα και γκρουπ με φοιτήτριες από τη Φοινίκη και ενίοτε την Αίγυπτο. Δεν ήταν σπάνιες και κάτι Ετρούσκες από Ιταλία μεριά, αλλά αυτές παραήταν χίπισες και οι ντόπιοι δεν τις γούσταραν επειδή δεν είχαν φράγκο.

Ο μικρός Κρεσφόντης λοιπόν, που ήταν και παιδί της πιάτσας, δεν άργησε να νοιώσει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα σε πολύ νεαρή ηλικία. Τόσος ποδόγυρος τριγύρω, δεν άντεξε το παιδί, έτσουζε και κάτι θηραϊκές μπύρες στη ζούλα από τον πατέρα του, να η ζέστη, να το αλκοόλ να αυτή η κουκλάρα η Μινωϊτισα, σε ηλικία 11 1/2 ετών ο Κρεσφόντης έγινε άντρας πίσω από το μαγαζί του μπαμπά, κάτω από τα σκαλάκια. Εκεί που σε 2600 χρόνια περίπου θα άνοιγε το Tithora. Από κει και πέρα ο μικρός γόης, έμαθε τα κόλπα και έγινε μάστορας. Και στον κρατευτή και στο καμάκι. Άλλωστε μην ξεχνάμε και την προφανή φαλλικότητα του σουβλακίου το οποίο μετατρέπεται σε εντονότατο σεξουαλικό υποννοούμενο την ώρα που διαπερνά την τρυφερή σάρκα του κρέατος.. 

Στα αρχαία Φηρά, ο Κρεσφόντης είχε το παρωνύμιο "σατυρίζων" και "διακορευτής". Αν ήταν πιο μπροστά τεχνολογικά μπορεί να τον έβγαζαν "Πυραυλοκίνητο" ή "Οδοστρωτήρα".Οι άθλοι του στο σουβλατζίδικο και στο "καμάκιον" ξεπέρασαν τα όρια της βουκολικής Θήρας και έφτασαν μέχρι την Αθήνα. Όταν είχε γίνει πλέον 18, η φήμη του κόντευε να φτάσει στην Κίνα. Ο τουρισμός στη Θήρα είχε ανέβει 1000% και το καλοκαίρι γινόταν πατείς με πατώ σε. Άρχισαν να ανοίγουν οι πρώτες μεγάλες δισκοθήκες, τα μικρά και άνετα "συναγελαστήρια" καθώς και οι Κυκεωνίες, μια και οι αρχαίοι το πρωί δεν έπιναν καφέ, αλλά κυκεώνα και έτρωγαν ακράτισμα. Και όλα αυτά ως αποτέλεσμα των υπερδραστήριων γεννετήσιων αδένων του Κρεσφόντη.

Γράφει ο ιστορικός της εποχής Φυστίκιος ο Αλμυρός :

"Την 1η Μουνιχίωνα (ο Μάιος ζώα αμόρφωτα) στη Θήρα ξεκινούσι τα Μεγάλα Κρατευτήρια. Ο κόσμος εορτάζει 7 μέρες και εφτά νύχτες με κρέας ψητόν, θηραϊκό ζύθο και χορόν. Εις τα περισινά Κρατευτήρια ο Κρεσφόντης ο Όμορφος κατόρθωσε να παραμείνει ξάγρυπνος για 7 μερόνυχτα, το πρωί ψήνοντας και πουλώντας σουβλάκια και σουτζουκάκια και το βράδυ συναγελαζόμενος με την αφρόκρεμα των επισκεπτριών της νήσου, πολλές φορές επιδιδόμενος σε συνουσία και βακχικάς καταστάσεις, με πλείστες όσες ταυτοχρόνως, παράλληλα ή κατά σειρά.Σύμφωνα με προχείρους υπολογισμούς ο Κρεσφόντης επώλησε πέρισυ 12500 σουβλάκια και εσυνουσιάσθη με περίπου 765 νεανίδας όλων των χρωμάτων και προελεύσεων. Προφανώς ο ερωτικός αυτός Κολοσσός είναι ευλογημένος από όλους τους Θεούς του Έρωτα που γνωρίζομεν, και ίσως από μερικούς που δεν γνωρίζωμεν, ακόμα ακόμα και από μερικούς που ξεπήδησαν εκ του Ερέβους σπεσιάλ ίνα τον ευλογήσουσι".

Η Θήρα σήμερα είναι γνωστή για τη φάβα και τις ληστρικές τιμές, αλλά τότε ήταν γνωστή για το σουβλάκι, τη μπύρα και τον Κρεσφόντη. Κατά ένα περίεργο τρόπο το μαγαζί της οικογένειάς του έκανε τρελλές πωλήσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα, έχοντας κατά 98% στην πελατεία του ωραίες γυναίκες. Αυτό σύμφωνα με τους ιστορικούς εξηγείται με πολλούς τρόπους. Η επικρατούσα εξήγηση είναι ένας συνδυασμός των δύο πιο "δεύτερων" : Ο Κρεσφόντης έριχνε στο μείγμα μπαχαρικών μικρές ποσότητες αιδοιοδιεγερτικού και έτσι όσες έτρωγαν από το κρατευτήριό του αισθανόντουσαν μια περίεργη θέρμη να τις κατακλύζει. Ήταν και εντελώς για εντελώς ομορφόπαιδο, ήταν γλυκομίλητος, αττακαδόρος και τζιμάνι, ε δεν ήθελε πολύ. Στενάζαν οι σωμιέδες. 

Ο θρύλος του είναι τόσο μεγάλος, που κυκλοφορεί ο μύθος πως ακόμα και η Αφρόδω του κατσε ένα ηλιοβασίλεμα στην Οία. Ως απόδειξη οι ντόπιοι χρησιμοποιούν κάποια βαθουλώματα σε μια πέτρα που αν έχεις λίγη φαντασία μπορείς να αντιστοιχίσεις σε δύο παλάμες ανοιχτές, δυό γόνατα παραπίσω και 10 αποτυπώματα από δάχτυλα ποδιού, παράλληλα σε αυτά ένα διπλό ωοειδές βαθούλωμα που προσομοιάζει με γυναικεία οπίσθια. Ο θρύλος λέει πως αυτά άφησε από πίσω της η Αφρόδω όταν την εβόλεψε ο Κρεσφόντης και πως όποια γυναίκα κάτσει εκεί πάνω και κουμπώσει καλά, έχει ιδανικές αναλογίες, ήτοι επιστημονικά "αβυσσαλέα κωλάρα".

Υπάρχει και ένας άλλος θρύλος που λέει πως για αυτές του τις ιδιότητες και για τη μαστοριά του στο σουβλάκι ο Σουβλακέας έδωσε στον Κρεσφόντη αιώνια νιάτα και σφρίγος και οτι ακόμα κυκλοφορεί ανάμεσά μας, χαλαρώνοντας την ατμόσφαιρα και προάγοντας το καλό πατροπαράδοτο σεξ χωρίς απαιτήσεις.

Για αυτό και σήμερα, κόντρα στις άλλες φλωριές των άλλων, εμείς ενθυμούμεθα τον Κρεσφόντη τον Όμορφο και σας προτρέπουμε να χαρείτε τη ζωή, τον έρωτα, τα ψητούρια και τα μπυρόνια.

Και αν φάτε κανα σουβλάκι και σας γυαλίσει ο Σουβλατζής, μπορεί να είστε πολύ τυχερές και να πετύχετε τον Κρεσφόντη τον Όμορφο...

Ιστορικό Υ.Γ : Το όνομα "Κρεσφόντης" μου κόλλησε χτες που έριξα ένα γρήγορο διαβασματάκι στις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη. Αν θυμάμαι καλά ήταν και ένας από τους απευθείας απογόνους του Ηρακλή. Αυτά περί σύγκρισης με την πραγματικότητα. 

Τώρα και στα Ερτζιανά!

Στην πρωϊνή ραδιο- φονική εκπομπή των Παναγιώτη Λιάκου και Κώστα Γιαννουλόπουλου, Οι αδιάβροχοι, συχνά-πυκνά γίνεται αναφορά στο σεπτό μας δημιούργημα, το Μέγα Σουβλακέα.
Σήμερα δε, οι δύο παρουσιασταί ομολόγησαν δημοσίως και πίστη σε εμάς -έστω και έμμεση-.
Αγαπητοί μου αδερφοί, κατ αρχήν σας ευχαριστώ για τη διαφήμιση και ελπίζω να μη μου ζητήσετε μπικικίνια για την προώθηση γιατί μόνο κανα μπουκαλάκι μπύρα μπορώ να προσφέρω.
Επίσης τι θα γίνει με αυτό το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, θα το κερδίσω καμιά φορά;; Πολλή γκαντεμιά έχει πέσει τελευταία.
Δεύτερον και σημαντικότερον, όσον αφορά τις θρησκευτικές σας πεποιθήσεις. Εμείς εδώ πέρα είμαστε κουλ, δε θέλουμε αποκλειστικότητα. Οπότε η δήλωση του ενός εκ των παρουσιαστών ότι "Εγώ είμαι κατά βάση με αυτούς αλλά αν δεν ήμουν θα ήμουν Σουβλακιστής" δε μας πειράζει. Μας ευχαριστεί και μας ικανοποιεί κλπ. Μπορεί ευχαρίστως ο πιστός να πάρει από την κύρια θρησκεία του αυτά που του αρέσουν και από μας πάλι αυτά που του αρέσουν. Δεν απαιτούμε μονογαμικότητα στη θρησκεία. Άμα μας γουστάρεις και εμάς, σε πάμε.  Μας ενδιαφέρει να είσαι καλό παλλικάρι, να μην είσαι λαμόγιο και να τιμάς τα σουβλάκια σου. Απο κει και πέρα, come as you are που έλεγε και ο Cobain.
Σουβλογείτε!

De profundis

Μία αποκαλυπτική συνέντευξη με τον εμπνευστή, ιδρυτή, Προφήτη και Μέγα Μάγειρα του Μέγα Σουβλακέα, δηλαδή εμένα.
Δεν κατάλαβα, εδώ στο Σταρ απο ο,τι έμαθα από το Ράδιο Αρβύλα, οι άλλοι κάνουν βίντεα που θαυμάζουν τον εαυτό τους, εγώ δε μπορώ να πάρω μια συνέντευξη από μένα;
Η συνέντευξη αυτή είναι εφ'όλης της ύλης αν και κυρίως περιγράφει θέματα θεολογικής ανάλυσης και σεξουαλικής πείνας.

-Καλησπέρα σας. Κατ αρχήν πείτε μου, ποιος ΕΙΝΑΙ ο Προφήτης;
- Καλησπέρα αγαπητέ μου. Κατ αρχήν ευχαριστώ για την ερώτηση που μου έκανα, γιατί πρέπει να καταρριφθούν μερικοί αστικοί μύθοι. Ο Προφήτης είναι όντως υπαρκτό πρόσωπο, αν και μερικές πρώην του θα επιθυμούσαν το αντίθετο. Είναι οριακά νέος και πίνει τον κώλο του με την πρώτη ευκαιρία. Επίσης είναι ικανός να φάει μισό πρόβατο στην καθησιά του και το τζατζίκι απλά δεν τον πιάνει. Κατά τα άλλα απέχει από κάθε είδους υπερβολές, όπως τα ναρκωτικά, η γυμναστική και η ανάγνωση εφημερίδων ενώ συνήθως κοιμάται νωρίς για να αντέχει το Σαββατοκύριακο που ξεσαλώνει. Παρ΄όλη αυτή την προφανώς ανθυγιεινή ζωή, δεν έχει κανένα πρόβλημα υγείας εκτός από μια μικρή ενόχληση στον αυχένα, δεν έχει χοληστερίνη και τριγλυκερίδια, δεν έχει υψηλές τρανσαμινάσες και δίνει αίμα 3-4 φορές το χρόνο. Η πίστη βλέπετε, η πίστη μας, πραγματικά ανταμείβει.

-Πείτε μου για τη Θρησκεία σας. Τι γίνεται εδώ, τι γίνεται μετά;
- Εξαίρετη ερώτηση, θα σας κεράσω κεμπάπ. Κατ'αρχήν να καθορίσουμε τα όριά μας. Είμαστε ευέλικτοι. Ευκίνητοι. Φλέξιμπλ ρε αδερφέ. Ναι μεν έχουμε Δόγμα, αλλά είναι υπό το γενικότερο πνεύμα του "νταξ μωρέ, άμα γουστάρεις κάνε αυτό, δε θα σου βάλουμε και τίποτα καυτές πηρούνες στον κώλο άμα δεν έρθεις μαζί μας". Κοινώς, πης μαν και όλα καλά. Τι γίνεται εδώ τώρα. Εδώ βασικά σκοπός μας είναι να βλέπουμε τον κόσμο χορτάτο από όλα. Από φαγητό, από ποτό, από σεξ, από καλοπέραση, από φίλους, από αγάπη, από τα πάντα.  Μια ζωή την έχουμε και αν δε τη γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντήσουμε που λέει και το άζμα. Καλά να είμαστε, να περνάμε καλά, να μη σπάμε τα παπαράκια των άλλων συνανθρώπωνε, να μην είμαστε μαλάκες και παρτάκηδες και ε αυτά.
Τώρα για το Μετά, τι να σου πω ρε φιλάρα, εκτός από μια φορά που με είχαν ποτίσει κάτι τελειωμένα τσίπουρα, δεν έχω φτάσει ποτέ κοντά. Βασικά πιστεύουμε ότι μετά αν είσαι καλό παιδί πας σε κάτι τεράστια τσιμπούσια κοντά στο Μέγα Σουβλακέα, έχει κάτι γαμάτους συναυλιακούς χώρους που παίζουν οι υπερμπάντες του κερατά, δωρεάν ψητούρια, αλκοόλια, τα γκομενάκια είναι όμορφα και φιλόξενα -if you know what I mean-, εσύ παίρνεις δωρεάν ένα σώμα 25χρονο, σφριγηλό και άψογο σαν τον Ερμή του Πραξιτέλα να ουμ (αλλά ΜΕ τα χέρια,ε) και γενικά περνάς μέγκλα. Άμα δεν είσαι με εμάς, τι να σου πω, πάλι καλοδεχούμενος είσαι, φαϊ, ποτό, διασκέδαση κλπ περισσεύει και για άλλους, δεν τα χουμε καβατζώσει για τον εαυτό μας.

-Και είστε σίγουρος για αυτό το Μετά;
- Κοίτα να δεις, το έχω δει από κοντά μια φορά. Αλλά μάλλον ήταν τότε που ήμουν με το Zaphod στην Ίο και πίναμε όλη μέρα. Ναι νομίζω ότι το πιο κοντινό στη Σουβλαντάθ είναι η Ίος, και μάλιστα η Ίος του 2005, αρχές Αυγούστου. Κατά τα άλλα, τι να σου πω; συμβόλαιο θα σου κάνω; Κατά πάσα πιθανότητα άμα κλείσει το μάτι και κόψει ο εγκέφαλος λάσπη, σβήνουν τα φώτα και άντε γεια. Για αυτό και εμείς επικεντρωνόμαστε στο να περάσουμε καλά όσο είμαστε ΕΔΩ, γιατί ΜΕΤΑ, δε γαμείς, ποιος σε ξέρει ποιος σε είδε και από δω παν και οι άλλοι, καλός ήταν και του λόγου του.

-Πως βλέπετε την κατάσταση τώρα, θρησκευτικώς,πολιτικώς κλπ;
- Κοίτα, όπως το βλέπω το πράμα, είναι ευκαιρία να βγάλουμε τρελλό μπικικίνι, αλλά οι άλλοι οι μαλαγάνες είναι περισσότερα χρόνια στο κουρμπέτι και δε θα μείνει ψίχουλο για μας. Κατά τα άλλα, ο κοσμάκης είναι πολύ μπερδεμένος, από τη μία έτοιμος να πάρει μια πέτρα και όποιον πάρει ο Σαλατανάς, από την άλλη κλασμένος σπίτι μπροστά στο χαζοκούτι να βλέπει βυζιά και απατεώνες.
Τι να μου πω ρε παλλικάρι, σκατά τα χει κάνει ο σύμπας και άντε να ξεμπλέξουμε. Σκεφτόμασταν να φτιάξουμε ένα πολιτικό κίνημα ναουμ να δώσουμε καμιά λύση, αλλά πλέον έχουμε περισσότερα πολιτικά κινήματα και από σουβλατζίδικα. Μόνο το Συνασπισμο και τη ΝΔ να δεις, έχουν ο καθένας 7 εκατομμύρια συνιστώσες. Βγήκε και ο Μίκης χτες και έκανε τον Κάστρο, νταξ είπαμε να μην πάμε με το συρμό. Κατά τα άλλα είμαι αισιόδοξος γιατί βλέπω μια επιστροφή του κόζμοντα στο παραδοσιακό ιερό σουβλάκι (με πίτα ή χωρίς), αρχικά λόγω φτήνιας. Δε με χαλάει. Είχαν καλομάθει οι κουφάλες στις γκουρμεδιές και στα σκατά πάπιας γαρνιρισμένα με μασχαλότριχες κάστορα τυλιγμένες σε αιθέριο αφρό ελαίου σπουργιτιού,παπάγιας και πευκοβελόνας. Πηγάινανε και τρώγανε παπαργιές και πληρώνανε 2 μισθούς. Και έμεναν και νηστικοί. Γύρνα τώρα αδερφέ μου στο σουβλατζιδικάκι, να φας χοιρινούλι σχάρας καλοψημένο, με τζατζικάκι και κρομμυδάκι να ευφρανθεί ο στόμας σου να λιγδώσει τ'αντεράκι σου.

- Για τα ριάλιτι μαγειρικής τί έχετε να πείτε;
- Είναι πορνό για το στομάχι, μόνο που δε μπορείς να χορτάσεις. Τουλάχιστον στο κανονικό πορνό, μπορεί να μη γνωρίζεις κόσμο, αλλά ψιλοχορταίνεις. Αλλά είναι τραγελαφικό που από το "ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται" των παππούδων μας, περάσαμε στο "ο πεινασμένος φουαγκρά με σάλτσα φραγκοστάφυλλου και πουρέ αχινού ονειρεύεται". Επίσης αυτό που με χαλάει απίστευτα σε κάτι τέτοια είναι το πόσο σοβαρά παίρνουν τον εαυτό τους όλοι. Ρε χαλαρώστε λίγο ρε σιγά ρε. Το φαγητό είναι τέχνη, είναι δημιουργία, είναι χαρά, είναι αγάπη, είναι διασκέδαση, είναι απόλαυση, είναι συντροφικότητα, είναι ... είναι λόγος για να βρεθείς με αυτούς που αγαπάς και να ανανεώσετε τη σχέση σας πάνω από ένα ωραίο πιάτο, ένα καλό ποτό, μια ωραία κουβέντα. Βέβαια θα μου πεις αυτοί είναι επαγγελματίες, από αυτό ζουν, έχουν άλλα στάνταρ. Ναι. Αλλά. Εγώ και ο κάθε εγώ, όταν πάει να φάει, τι θέλει, ξέρεις; Θέλει ένα νόστιμο πιάτο, με καλά υλικά που να τον χορτάσει. Αυτός που στο φαγητό του ψάχνει πατάτα-πατάτα να δει αν καμία έχει ξεφύγει στο κόψιμο 1.2 χιλιοστά, είναι άρρωστος, δεν είναι "εκλεκτικός". Επαγγελματίας μάγειρας δεν είμαι ούτε πρόκειται να γίνω και δεν είμαι και επαγγελματίας γευσιγνώστης. Αλλά ξέρω ότι πολλοί από αυτούς που σας πουλάνε μούρη, πουλάνε μόνο αυτό. Μερικοί που τα έχω φάει τα φαγητά τους, μαγειρεύουν εξαιρετικά. Άλλοι είναι λάδια πολλά και τηγανίτες τίποτα που λεγε και ο παππούς μου.

- Η γυναίκα τι ρόλο παίζει στη ζωή σας;
- Κατ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι όρκους αγαμίας και τέτοια παράλογα εμείς δεν έχουμε. Ο κόσμος έχει υποφέρει χρόνια από απέχοντες ανθρώπους που ξεχαρβαλωμένοι από τους πόθους τους -τους οποίους τους θεωρούσαν όνειδος και κακία- ξεσπάγαν στους υπόλοιπους. Τις γυναίκες τις αγαπάμε, τις τιμάμε και τις έχουμε ανάγκη, εκτός άμα μας σπαν τα παπάργια οπότε γινόμαστε μπουχός και ησυχάζουμε. Η ησυχία και η ευτυχία κανενός δεν πρέπει να επισκιάζουν την ησυχία και την ευτυχία του άλλου. Αυτά τα δύο σώματα σε ένα και τέτοια τα απεχθανόμαστε. Δύο σώματα, δύο μυαλά, δύο άνθρωποι. Που πορεύονται μαζί όσο γουστάρουν. Άμα δε γουστάρουν, τι με το ζόρι; Ας είναι καλά ο κόσμος και ας έχει ο καθένας όσες και όσους θέλει. Τσολιάς στα τσιμπιρδόνια του καθενός θα γίνω;

- Και με τους ομοφυλόφιλους τι σχέση έχετε;
-  Ισχύει για όλους και όλα η ίδια αρχή :Άμα δε μου ζαλίζεις τον έρωτα και άμα δεν κάνεις κάτι άρρωστο (παιδεραστίες, ναρκωτικά, κτηνοβασίες και τέτοια), μπορείς να τα έχεις και με το αμπαζούρ στο σαλόνι. Τι με νοιάζει ρε εμένα τι κάνει ο άλλος με τον κώλο του; Τι τον νοιάζει το Σουβλακέα; Πλάκα με κάνεις ρε φιλαράκι;

- Ναι αλλά δε σας "ενοχλούν";
- Φιλαράκι, όλοι ενίοτε παλεύουμε να ξεπεράσουμε μερικά στερεότυπα που μάθαμε μικροί. Ναι με ενοχλούν ενίοτε, αλλά σε συγκεκριμένες εκφάνσεις. Ο τύπος που θα είναι ντυμένος πριγκηπέσσα και θα χαμουρεύεται στα πατώματα στο μαγαζί που θα πάω με τον νταλικέρη, με ενοχλεί ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με τον σφίχτη που φοράει σιθρού κολλητό μπλουζάκι, έχει ανορθόγραφο τατουάζ στο μέτωπο και χαμουρεύεται με την ξεκωλιάρα μπροστά μου. Ακριβώς το ίδιο. Δε με ενοχλάνε σεξουαλικές συμπεριφορές, με ενοχλεί η κακογουστιά ρε πως να στο πω; Άμα είσαι μαλάκας, είτε στρέιτ είτε γκέι, ε μαλάκα θα σε πω.

- Για τη θεωρία της εξέλιξης τι έχετε να πείτε;
-  Τι να πω ρε; Ουάου! Όσο τη διαβάζω τόσο εντυπωσιάζομαι. Είναι σα να έχεις μπροστά σου ένα παζλ με 100000000000000000000000 κομμάτια, να έχεις IQ 5 και να έχεις κάποιον να σου τα λέει τόσο ωραία που ένα-ένα τα κομμάτια κολλάνε το ένα με το άλλο ενώνονται και σχηματίζουν μια εικόνα τόσο ωραία που ταυτόχρονα γελάς,κλαις και σου σηκώνεται ο παργαλάτσος.

- Για το σύμπαν;
- Το μόνο που έχω να πω είναι ότι είναι τόσο όμορφο, που το να καταφεύγεις σε κάθε είδους -μάντες για να το εξηγήσουν , το προσβάλλει και το βρωμίζει. Κοίταξέ το, θαύμασέ το, απόλαυσέ το και μην πιστέψεις ποτέ ότι είσαι το κέντρο του. Ούτε ότι νοιάζεται για σένα και πως η κίνηση μερικών κοτρόνωνε επηρρεάζει τη ζωή σου. Γιατί κατά βάθος ΞΕΡΕΙΣ μωρή κουφάλα ότι δεν την επηρρεάζει, απλά σου αρέσει να ρίχνεις τις ευθύνες για τις μαλακίες σου αλλού.

- Μελλοντικά σχέδια;
- Να δημοσιεύουμε πιο συχνά και να δημοσιεύουμε και συνταγές με ωραία πράγματα για να φχαριστιέται ο κόζμοτας. Και να βγάλουμε και κανα φράγκο παραπάνω, αλλά όχι με απατεωνιά. Και να ποθάνω στα 90, με 7 εικοσάχρονες από πάνω μου να λένε "αχ όχι άλλο, φτάνει"

- Κάτι άλλο έχετε να πείτε;
- Βεβαίως. Πάω για μπύρες.

-Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μου δώσατε, επιφυλάσσομαι για συνέχεια
- Και εγώ με ευχαριστώ για τη συνέντευξη που μου έδωσα, σας αξίζω και είμαι πολύ περήφανος που με ξέρω ναουμ..

Βεγκαγεδδών Ι.Ι - Προοίμιο

Ως θρησκεία σεβόμενη τον εαυτό της, πρέπει και εμείς να επινοήσουμε μια ωραία ιστορίουα για το τέλος του κόζμου, των πάντων και του κρέατος, ώστε να φοβηθούν και λίγο τα πιστόνια, να μας σκάσουν τίποτα γκαφρά στα σουβλατζίδικα, μπας και τελειώσω ποτέ τη βίλα στη Μύκονο. Θέλω να βάλω κάτι πέτρες Καρύστου και είναι πανάκριβες οι ρημάδες.
Έτσι, μια μέρα που καθόμην εις κορυφήν βουνού και ατένιζον το πέλαο και κάτι γυμνές τουρίστριες παραδίπλα, οι ουρανοί εσχίσθησαν, μεγάλη φωνή ηκούσθη και οι τουρίστριες έκλασον πόμολα και την έκαναν. Με τρανή φωνή ανεφώνησα "Γιατί ρε πούστη μου τώρα, πάνω που ετοιμαζόμην να κάνω πλονζόν πάνω στα τροφαντά κοριτσούδια;" και ο Σουβλακεύς απήντησε : "Σκάσε ρε παπάρα, έχουμε μεγαλύτερα προβλήματα τώρα. Περίμενε λίγο και θα στις ξαναφέρω. Πάρε τώρα την έμπνευση, να κάτσεις να γράψεις για τον Βεγκαγεδδώνα, τη μεγάλη μάχη εναντίον των Βέγκαν και Βετζετάριαν που θα σημάνει ή το τέλος των ψητών ή το τέλος των χορταρικών και την οποία θα νικήσουμε γιατί αυτοί είναι ένα μάτσο ξεπεσμένοι χίπηδες και θα μας επιτεθούν με κοφτερές φέτες ανανά, ενώ εμείς θα σκάσουμε μύτη με σούβλες, μπαλτάδες και μηχανές του κιμά. Σου λέω η τελική μάχη θα είναι πιο επική και από τη σκηνή του πάρτυ στο Braindead".
"ΜΕΣΑ ΜΑΣΤΟΡΑ" αναφώνησα, κατέβασα δυό κουβάδες Mikkeler και ξεκίνησον τη συγγραφή του έπους.

Βεγκαγεδδών Ι.Ι - Προοίμιο

Σκύψε ευλογημένη δίπλα μου, μοίρα σκοτεινή κι απάνθρωπη
ανέκραξε τους στεναγμούς σου, βαθιά μέσα στα ώτα μου
και πες μου μοίρα κακιά και στριτζωμένη
για τα σημάδια της συμφοράς που θα ρθει
τη γη να συνταράξει και το ψητό μου να χαλάσει.
Και μοίρα ενεφανίσθη ασκαρδαμυκτί, πανώρια τρομερή
αδύνατη και κοκκαλιάρα, με δόντια σουβλερά
μα το βυζί στητό σιλικονάτο, και η κόμη της ξανθιά

Άκου θνητέ κακόμοιρε, μικρέ σουβλακιστή
παλιορεμάλι κοιλιόδουλε, αλκοόλα τρομερή
Λίγα ειν τα ψητά σου εδώ, εσένα και των άλλων
Σε λίγο τέλος έρχεται, με εντολές των Γάλλων
Γιατί δεν είναι δυνατό, να τρως να μπεκροπίνεις
να φχαριστιέσαι γενικά, σα βόδι θα παχύνεις
Προφητεία φρέσκια σου φερα, να κλασεις το μαλλί
για συμφορά που έρχεται, μεγάλη τρομερή

Ισα μωρή άρρωστη, σαβούρα λιμασμένη
τον πρόλογα παράτα μας, παλιοσαφρακιασμένη
Έμπα αμέσως στο ψητό, και πες την παπαριά σου
Και φάε και κανα ψητό, να πάρουν κρέας τα κανιά σου
Φόρα πάρε τρομερή, και έλα να με φοβίσεις
στα σάλια που σου τρέχουνε, μόνο να  μη γλυστρίσεις
Και όπως θα ρχεσαι τσακίσου φέρε καμιά μπύρα
και δυό κομμάτια παστουρμά, με μάξιμουμ αλμύρα

Ω μικρέ ανόητε, θύμα και κακομοίρη
κρεατοφάγε ηλίθιε και μπατιροκαρμοίρη
τώρα γελάς τωρα μιλάς, που ναι νωρίς η ώρα
η προφητεία όμως αυτή, θε να αρχίσει τώρα
Πρόσεχε και άνοιξε τα ώτα και τα μάτια
και άσε παραδίπλα του γύρου τα κομμάτια
Αρχίζω γω λοιπόν, αν θέλεις άκουσέ με
και αφού τελειώσω μοναχά, έλα και τάϊσέ με
(γιατί πεινώ γιατί πονώ, συνέχεια η ρουφχιάνα
2 μήνες τώρα τρώω, μάγκο και γκουαράνα)


Θα έρθει ήμαρ σκοτεινό, ήμαρ σκοτεινιασμένο
και κάθε ζαρζαβατικό, θα σκάσει θυμωμένο
οι μπύρες θα ξυνίσουνε, τα πρόβατα θα κράζουν
τα χοιρινά δε θα σωθούν και εκείνοι που τα σφάζουν
τα κάρβουνα θα σβήσουνε, οι θράκες θα βουρκώσουν
οι αρτηρίες σας και η καρδιά, αμέσως θα βουλώσουν


Έσεται ήμαρ άγριο, το σύμπαν να θερίσει
και του θηρίου η κραυγή φριχτά θα αλυχτήσει
7 κοτσάνια θα κρατά, 7 θα'ν οι κατάρες
7 σιχτίρια στα ψητά, 7 και στις μανάρες
αμέσως θα ξινίσει το κρασί, το τσίπουρο, η μπύρα
και δε θα ξέρει ο καθείς, την βρωμερή του μοίρα

Όταν το κτήνος αντρωθεί , η δίαιτα γεννήσει
σύννεφο άγριο θα μαζωχτεί, και τόφου θα μυρίσει
7 κοτσάνια θα απλωθούν, 7 θα'ν τα σημάδια
αλλά μπορεί να ναι και 12, δεν κάνουμε παζάρια

Πρώτο κοτσάνι θ'απλωθεί, σε λίγο, πως το λένε
στο επόμενο κεφάλαιο, που οι χοντροί θα κλαίνε
η έμπνευση με έφυγε, μακριά και με αφήνει
μέχρι τότε όμως πιστέ, πορεύου εν Μπυρίνει

Γκιούλμπασι το Πελοποννησιακόν

Πιστοί μου, αδέρφια μου, γκομενάκια
Σας έλειψα, το ξέρω, αλλά ένεκα αι καταστάσεις και οι συγκυρίες, να κάτι έκτακτα σουβλέλαια που έπρεπε να κάνω, να κάτι πιστές πολύ ζουμερές που θέλαν την πνευματική μου καθοδήγηση, ε άνθρωψ είμαι, που να τα προλάβω όλα. Γύρισα όμως δριμύτερος και να ετοιμάζεστε για το χειμώνα που φέτος προβλέπω ότι θα είναι πολύ καλοκαιρινός. (Αν πέσω μέσα θα είμαι και γαμώ τους προφήτες, αν πέσω έξω, θα βρω κάποια χαζή δικαιολογία που θα καταπιείτε αμάσητη)
Σήμερα σας φέρνω μια συνταγή νόστιμη, εξόχως κρασο- και μπυρό-τραβηχτική. (να θυμηθώ να σας βγάλω και τη συνταγή της καπνιστής weiss που έφτιαξα. Βασικά, να πάτε στο www.beer.gr να τη δείτε.)
Γκιούλμπασι λοιπόν, ή γιούλμπασι :
Πρόκειται για μια συνταγή που απαντάται κυρίως στην Πελοπόννησο. Οι ρίζες της συνταγής και της ονομασίας χάνονται βαθιά στις ομίχλες της ιστορίας, όταν ο Γοδεφρείδος Βιλλαρδουϊνος με το Γοδεφρείδο ντε Μπουγιόν (τι διάλο, τα ίδια ονόματα είχαν όλοι), έκαναν ένα τουρ της Πελοποννήσου, από τον οποίο μάλιστα προέκυψαν αρκετοί ιστορικοί νεολογισμοί. Όπως π.χ η ονομασία "Βατικανό" η οποία είναι ελληνικής προελεύσεως - Ήταν ο Βιλλαρδουϊνος με τον Γκοφρουά κάπου έξω από το Γύθειο και ήθελαν να πάνε να πάρουν κρεμμύδια βατικιώτικα, αλλά είχαν ψιλοχαθεί. Οπότε ρώτησαν έναν ντόπιο, δείχνοντας προς τα δεξά "Βάτικα;;" και ο ντόπιος απάντησε "Βάτικα, νο. Δις γουέι". Ε κει πολύ τους άρεσκε που χάθηκαν και από τότε όλο Βάτικα-νο Βάτικα-νο λέγαν μεταξύ τους και έμεινε και το πρότειναν και στον Πάπα και πολύ του έκανε κέφι και τουτουνού.
Το Γκιούλμπασι λοιπόν αρχικά δεν είχε όνομα ή είχε κάποιο φλώρικο φράγκικο όνομα όπως "Ζεμπλιμπλι λεφλέρ Φού". Λα ξεράσω δηλαδή. 
Ήταν ένα μεσημέρι που λέτε, που ο Βιλλαρδουίνος και ο Γκοφρουά το χαν ρίξει στο τάβλι, αφού είχαν ρίξει κάτι μανή-κια σε μερικά έξτρα λαρτζ γκομενάκια στη Μάνη (εξ'ού και το "μανή-κια" και ουχί μανίκια). Είχαν παίξει φεύγα και πλακωτό που λέτε ο Βιλλαρδουίνος και ο Γκοφρουά ντε Μπουγιόν και περίμεναν το Μανωλάκη το χαζό μάγερα να τους φέρει το φαϊ, να φαρμακώσουν κανα τρίκιλο στις γαστέρες τους, να πάνε για τούφες μετά. Ε ήταν το σκορ 5-4 και είχαν παίξει και πλακωτό και φεύγα.
Οπότε λέει ο Βιλλαρδουϊνος στο Γκοφρουά
"Γκιούλ;" (εννούσε το παιχνίδι, αμόρφωτοι)
Απαντά ο Γκοφρουάς
"Μπα"
Εκείνη την ώρα σκάει ο μάγειρας ο Μανωλάκης ο χαζός με την ταψάρα το φαϊ, και επειδή ο Βιλλαρδουϊνος πολύ τον έκανε κέφι, σκέφτηκε μπας και παίξει μαζί του.Οπότε τον ρωτάει
"Συ;"
Οπότε και ο Μανωλάκης που δεν ήταν και το πιο λαμπρό αστέρι, τους κοιτάει με απορία, φαντάζεται ότι κάτι είπαν στα γαλλικά για το φαϊ, τους δείχνει το ταψί και λέει : "Ουϊ. Ουϊ. Γκιουλ-Μπα-Συ". 
Ο Βιλλαρντουάν και ο Γκοφρουά λέρωσαν τα βρακάκια τους από τα γέλια, αλλά μια χαρά το τσάκισαν το φαϊ και το κρασί και τα λοιπά και μετά πήγαν και ψοφοντάρεψαν και α στο διάτανο κιόλας πολύ μας ταλαιπώρησαν.


Και από τότε έμεινε το "Γκιούλμπασι". 
Έτσι για να ξεστραβώνεστε κιόλας. Όλο φαϊ-ποτό-φαϊ, θα σκάσετε και θα πλαντάξετε. Μούσκαροι.

Πάμε τώρα για μια κλασσική γιουλμπασοσυνταγή. Γίνεται με οποιοδήποτε συνδυασμό των κρεάτων που βλέπουτε, αλλά εγώ προτιμώ χοιρινό-πρόβατο (αλλά έχω φάει και χοιρινό-πρόβατο-κοτόπουλο και ήτο λουκούμι)

2 κιλά χοιρινό μπούτι
1 κιλό μοσχαράκι ψαχνό (κυλότο καλύτερα)
1 κιλό προβατάκι μπούτι
Σκόρδο όσο γουστάρεις (3-4 σκελίδες, μη σου πω και 5)
Ένα μιξ αλατοπίπερου -μπόλικο
Κανα μισόκιλο κεφαλογραβιέρα
2 ντομάτες κομμένες φέτες
1 μπύρα του συρμού, παγωμένη μέχρι αηδίας
1 τσιγάρο
λαδόκολλες 
σπάγκο

Πλένουμε καλά τα κρέατα και τα στεγνώνουμε. Άλλοι δεν τα κόβουν, εγώ όμως τα κόβω σε χοντρά κομμάτια και τα αναμειγνύω. Κόβουμε το σκόρδο σε χοντρά κομματάκια επίσης. Αν δεν έχετε κόψει τα κρέατα, τους κάνετε τρυπούλες με μαχαιράκι, βάζετε σε κάθε τρύπα αλατοπίπερο και σκόρδο. Αν τα κόψετε, δε χρειάζεται να κοπιάσετε. Βάζετε τα κρέατα σε λεκάνη, ρίχνετε το σκόρδο και το αλατοπίπερο και αναδεύετε να πάει παντού. Σε περίπτωση που υπάρχει και χρόνος, τα αφήνετε και όλο το βράδυ να τραβήξουν.
Κόβετε το τυρί σε κομματάκια και το ρίχνετε στο μπολ, κρατάτε και μια ποσότητα για να πέσει από πάνω πριν το τύλιγμα.
Απλώνετε δύο λαδόκολλες στον πάγκο και μπουρδάρετε από πάνω τα κρέατα. Προσέχτε όσο το δυνατόν περισσότερο να είναι "ομοιόμορφα" κατανεμημένα όλα τα υλικά. Ανοίγετε τη μπύρα και ανάβετε το τσιγάρο. Πίνετε τη μισή με μια κατεβασιά και τραβάτε μια τζούρα. Πάτε στο σαλόνι και βάζετε μουσική να παίζει, κατά προτίμηση Motorhead ή AC/DC ή αν ακούτε σκυλάδικα, U2.
Τελειώνετε το τσιγάρο και τη μπύρα και συνεχίζετε. Ομοιομορφοαπλώνετε το κρέας πάνω στη λαδόκολλα και από πάνω βάζετε το υπόλοιπο τυρί. Από πάνω πάνω βάζετε τις ντομάτες κομμένες σε φέτες. (Όποιος θέλει μπορεί και να τις βάλει ψιλοκομμένες μέσα στο κρέας). Τυλίγετε σφιχτά και δένετε με το σπάγγο.
Εγώ το ψήνω ένα 6ωρο γύρω στους 180-200. Προ 3 εβδομάδων το φαγα ψημμένο σε φούρνο επαγγελματικό, 9 ώρες. Ήταν λουκούμι, δε μπορούσες να το πιάσεις με το πηρούνι.
Καλή όρεξη και Σουβλόγησον

Φτιάξτο μόνος σου στο σπίτι

Αγαπητοί πισθοί, σεβαστά τέκνα, εκλεκτές κιουρίες, γκομενάκια

Άκουσα τα μέτρα που μας πήρε ο Τζέφρι το πρωί και εφρύαξα. Απεφάσισα λοιπόν πως ως σοβαρός ηγέτης θρησκείας, οφείλω, όχι!! ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΙΕΡΟ, να προσπαθήσω να βοηθήσω και εγώ όσο μπορώ, ώστε και να προωθήσω τα της θρησκείας μας, αλλά και έμπρακτα να οδηγήσω το κοινόν εις νέας ατραπούς. Πιο μαγγιόρικας. Πιο μεζεκλίδικας. Πιο κοντά εις το πραγματικό εύ ζειν, το οποίο πρέπει σιγά σιγά να αποσυνδέσομεν εκ των μπουζουκίων, των πλατινέ σκυλούδων και του καφέος με 6 ευρά. Πρέπει να αποσυνδέσουμε το ζειν μας από την τριάδα «φράγκα-μούρη-μαγκιατουκωλου». Η ομορφιά και ο πλούτος είναι στα απλά, αυτά που ζεσταίνουν την καρδιά και το μυαλό. Είναι στην καλή παρέα, το καλό ποτό, το καλό φαϊ και το καλό σαικς. Τα υπόλοιπα είναι σάλτσες και μάλιστα κατεψυγμένες και ζεσταμένες σε φούρνο μικροκυμάτων. Μια Κυριακή μεσημεράκι σπίτι με φίλους, μπυρίτσες και μεζέδια, δεν ξεπερνάει κανένα κακοσυντηρημένο«σαλέ»-πρώην κοτέτσι με 380 ευρώ το δευτερόλεπτο, που κάποιος καούνος έφτιαξε με κλεμμένη επιδότηση και τώρα την είδε Υβ Σεν Λοράν των Τζουμέρκων. Οι σπιτικοί μεζέδες που θα δώσω συνταγές παρακάτω είναι κλάσης ανώτεροι από μερικά γκουρμεδιάρικα πιάτα-δαχτυλίθρες σε εστιατόρια της αντίληψης «είμαι ακριβός άρα είμαι καλός». Και μπόνους, φυσικά οδηγίες παρασκευής μπύρας από το beer.gr, στο οποίο έχω γνωρίσει εξαιρετικά άτομα, με μεράκι και όρεξη για παρέα, γκουρμεδοαναζήτηση και μπυροκατάνυξη. Οι συνταγές παρακάτω προέρχονται από το forum και αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία –στο μέτρο της λογικής του «μου ανήκει μια συνταγή». Καμία δεν ανήκει σε κανέναν. Το κείμενο όμως είνια άλλο πράγμα..- των συγγραφέων τους, το ίδιο και οι οδηγίες παρασκευής μπύρας. Κοινώς, απαγορεύεται το copy/paste, η αναδημοσίευση σε ηλεκτρονικά ή έντυπα μέσα χωρίς πρότερη ειδοποίηση του συγγραφέος καθώς και η οικειοποίηση των παρακάτω κειμένων. Πιο απλά : ΔΕ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΒΑΛΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΜΕΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΝΑ Η ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΤΙΚΟ LINK.

Θα ακολουθήσουν και άλλες συνταγές, γιατί μέγιστο μέλημα του Μέγα Σουβλακέα είναι να χορταίνει ο κόσμος με πράγματα απλά, ποιοτικά και νόστιμα.

Βουρ επί του πατσέος δηλαδή

Καβουρμάς – του Diver

Παραδοσιακή Βορειοελλαδίτικη συνταγή. Τα υλικά προσαρμόστε τα ανάλογα με την ποσότητα που θέλετε να φτιάξετε. Είναι ένας μεζές για όλα τα γούστα, τσίπουρο, μπύρα, ούζο, ρακί, κρασί. Αλλά είναι και φαγητό, με αυγά ομελέτα, σαγανάκι ανατολίτικο, φλογέρες, μπουρέκια, πίτες, κροκέτες, καναπεδάκια, σάλτσα για μακαρόνια και ρύζι, κλπ.

Υλικά 1.5 κιλό χοιρινό κρέας (σπάλα, στήθος, πλευρά χωρίς κόκκαλα) 3.5 κιλά μοσχάρι (ποντίκι) αφαιρούμε τα νεύρα όπου υπάρχουν. (εάν μπορείτε να βρείτε βοδινό ή ακόμα καλύτερα βουβαλίσιο κρέας – για ακριβά γούστα) αλάτι, πιπέρι, κίμινο -μπόλικοοοοο-, ρίγανη ανάλογα με τα γούστα μας. για όσους θέλουν ρίχνουν μέσα να βράσουν μαζί πράσα και κρεμύδια ξερά ή πράσινα.

(Σημ. Του Estarian : Δε χρειάζεται να φτιάξεις 5 κιλά κρέας. Κοστίζει. Η αναλογία όπως βλέπεις είναι περίπου 1 χοιρινό με ~2.5 μοσχάρι – ναι ξέρω ρε τριμ.. 2.333333 βγαίνει οκ..) .

 

Κόβουμε τα κρέατα σε μερίδες τα ξεπλένουμε με χλιαρό νερό και τα βράζουμε με τα μπαχαρικά αλλά χωρίς αλάτι για 6- 6 1/2 ώρες. Μετά ρίχνουμε το αλάτι και ζυμώνουμε (ανακατεύουμε πολύ καλά) και είναι έτοιμος για ψυγείο ή όταν κρυώσει το κάνουμε ρολό σε λαδόκολα και στην κατάψυξη ή σε μερίδες.

 
 

Παστουρμάς – Εκτέλεση Estarian

1 κιλό μοσχαρίσιο κυλότο (ή νουά) – ο πρώτος μου παστουρμάς έγινε με κυλότο 2-3 κιλά αλάτι χοντρό (μην το λυπάστε, σχεδόν τσάμπα είναι) 200 γραμμάρια μοσχοσίταρο (στα μπαχαράδικα) ή 400-500 έτοιμο τσιμένι (στα μπαχαράδικα επίσης) 2-3 κουταλιές αλάτι ψιλό 200-250 γρ. Πάπρικα γλυκιά 1 κουταλάκι του γλυκού μπούκοβο (άμα γουστάρεις καυτερό πολύ, βάλε και 2 και 3) 2-3 σκελιδες σκόρδο 1 σφηνάκι κονιάκ Τριμμένο πάγο

Αρχικά καθαρίζουμε το κομμάτι το κρέας από πετσούλες, λιπάκια κλπ. Φροντίζουμε να είναι όσο καθαρό γίνεται.

Παίρνουμε ένα μεγάλο μπολ και στρώνουμε στον πάτο αλάτι. Βάζουμε το κρέας μέσα και το καλύπτουμε καλά από όλες τις μεριές. Το αφήνουμε στο μπολ 7-8 μέρες. Κάθε βραδάκι το κοιτάμε αν έχει βγάλει υγρά το κρέας (βγάζει στάνταρ), τα πετάμε και συμπληρώνουμε αλάτι. Εναλλακτικά, αν έχετε κανα σουρωτήρι-μπολ, βάζετε το κρέας μέσα εκεί, από κάτω άλλο μπολ ίδιου μεγέθους και απλά σηκώνετε το ένα και χύνετε τα υγρά. Πιο εύκολο. Μετά από μια βδομάδα ή και κανα δυό μέρες περισσότερο αν θέλετε να «ψηθεί» καλά το κρέας στο αλάτι, το βγάζετε και το ξεπλένετε ΚΑΛΑ. Μιλάμε για αρκετό νερό, γιατί μπορεί να βγει λύσσα ο παστουρμάς και να μην τρώγεται. Παίρνετε που λέτε μια σακοράφα ή βελόνα ή κάτι ρε αδερφέ, περνάτε λίγο σπάγγο κουζίνας και τρυπάτε το κρέας στη μια άκρη, να μπορεί να κρεμαστεί. Βάζετε σε ένα τάπερ το κρέας στο ψυγείο 1-2 μέρες, να σφίξει. Το κρέας δεν παθαίνει τίποτα έτσι, είναι ήδη παστό.

2 μέρες μετά ήρθε η ώρα της τελικής προετοιμασίας. Παίρνουμε τον πολυκόφτη μας και ρίχνουμε μέσα αρχικά μερικά παγάκια. Τα τρίβουμε καλά. Μετά προσθέτουμε το μοσχοσίταρο, την πάπρικα, το αλάτι, τα σκόρδα, το μπούκοβο και το κονιάκ και του δίνουμε να καταλάβει. Σκοπός είναι να βγει μια πάστα αρκετά λασποειδής αλλά όχι σούπα. Προφανώς άμα βγει πιο σφιχτή-πιο αραιή, συμπληρώνουμε ή νερό ή πάπρικα αναλόγως μέχρι να στρώσει. Και τώρα αρχίζει το μακιγιάζ. Σκοπός μας είναι να καλύψουμε το κομμάτι το κρέας με την πάστα αυτή καλά και ΤΕΛΕΙΩΣ. Να μην υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ η παραμικρή τρύπα ή αμυχή γιατί αλλιώς το κρέας θα χαλάσει. Μην ανησυχείτε γιατί το μοσχοσίταρο φουσκώνει κιόλας και καλύπτει καλά. Σε περίπτωση που έχετε πάρει έτοιμο το μείγμα για το τσιμένι από το μπαχαράδικο, απλά το κάνετε λάσπη με τον τριμμένο πάγο και είστε κομπλέ. Αφού το καλύψετε το κρεατάκι καλά, είναι έτοιμο για κρέμασμα. Το κρεμάτε σε ένα δροσερό και σκιερό μέρος, το καλύπτετε με ένα τούλι μην πηγαίνουν και μύγες και το αφήνετε μια βδομαδούλα να γίνει. Προσωπικά το άφησα 2 βδομάδες για να μου στεγνώσει καλά, αλλά αυτό είναι θέμα γούστου. Όταν γίνει, κόβετε και απολαμβάνετε.

 

 

 

Λούτζα από τον Μiren

(...) Οι λούτζες απαντώνται στις Κυκλάδες. Κάθε νησί έχει και το δικό του τρόπο και δυστυχώς δεν έχουν κατωχυρώσει την ονομασία και τον τρόπο παρασκευής. Επίσης δυστυχώς, χρόνο με το χρόνο η τέχνη εγκαταλείπεται και τα τοπικά χασάπικα δεν παρασκευάζουν λούτζες πια.

(Σημ. Του Estarian : Έχουμε και καπνιστή και απλή. Άμα είστε ούλτρα μερακλήδες, και έχετε τρόπο για κάπνισμα, δοκιμάστε το)

Υλικά 1 ψαρονέφρι χοιρινό (11/2 με 2 κιλά) Αλάτι Μαύρο ξηρό κρασί ,2 κτσ Φρεσκοτριμμένο πιπέρι 2 κτσ θρούμπι (αν δεν έχετε βάλτε ρίγανη ή ματζουράνα) 3 κόκκοι μπαχάρι κοπανισμένο 2 τριμένα γαρύφαλλα 1 αιματιά (παχύ έντερο χοίρου) καλά πλυμένη – βρίσκετε άνετα σε χασάπικα πριονίδι απο φρύγανα, θυμάρι και ότι μυρωδικό κλαδί για κάπνισμα (από δρυ θα βρειτε πιο εύκολα)

Αλατίστε το ψαρονέφρι και αφήστε το στο ψυγείο ένα 24ωρο. Αλλές 24 ώρες μαρινάρετε το στο κρασί. Στεγνώστε και κάνετε κοψιές στο κρέας, ανακατώστε τα μυρωδικά και βάλτε τα στις κοψιές. Περάστε το ψαρονέφρι στο έντερο. Καπνίστε για 3-4 μέρες σε ψυχρό καπνό. Στεγνώστε για 20 μέρες.

Αν δεν έχετε τρόπο να καπνίσετε το κρέας, τότε αφήστε το ψαρονέφρι στο αλάτι για 4 ημέρες και ακολουθήστε τη συνταγή χωρίς το κάπνισμα.

3-4 μέρες στο αλάτι και μετά τα σκεπάζεις με μαυροδάφνη, κόλιανδρο, πράσινο πιπέρι και λίγο αστεροειδή γλυκάνισο, για τουλάχιστον 1 εβδομάδα....

 

Λούντζα νούμερο δύο. Εδώ θα δούμε μια παραλλαγή της παραδοσιακής συνταγής της Τήνου. Θα χρειαστούμε  1,5 κιλό χοιρινό κόντρα φιλέτο (ξεκοκαλισμένο) 1 κιλό περίπου χοντρό αλάτι 200 γρ μαραθόσπορο 100 γρ πράσινο πιπέρι σε κόκκους 1 λίτρο κρασί βισάντο (γλυκό) (εγώ έβαλα μαυροδαύφνη -απο το Lidl-)

Σε ένα πλαστικό τάπερ στρώνουμε τον πάτο με το χοντρό αλάτι, ακουμπάμε το κρέας και το σκεπάζουμε όλο με το αλάτι. Το αφήνουμε στο ψυγείο για τρεις μέρες γυρνώντας το τακτικά και προσθέτοντας αλάτι αν χρειάζεται
Ξεπλένουμε το κρέας από το αλάτι, στρώνουμε μια λαδόκολλα, βάζουμε τον μαραθόσπορο και το πιπέρι και ρολάρουμε το κρέας για να κολλήσουν πάνω.
Το βάζουμε πάλι στο ταπερ αλλά τώρα σκεπάζουμε με το βισαντο ή μαυροδαύφνη. Αφήνουμε στο ψυγείο για μια εβδομάδα. Βγάζουμε το κρέας από το κρασί, στεγνώνουμε και το τυλίγουμε με ένα τούλι. Το κρεμάμε σε δροσερό μέρος που αερίζεται καλά για τέσσερις ήμερες για να στεγνώσει
Το συντηρούμε στο ψυγείο για αρκετό καιρό

Λουκάνικο Τρικαλινό από τον Miren

Υλικά (για ένα κιλό κρέατος) 700 γρ. Χοιρινό κρέας (μπούτι) 300 γρ Χοιρινό λίπος (από την πλάτη του χοίρου, κατά προτίμηση) 12 γρ αλάτι 7-10 γρ μπαχαρικά για τρικαλινό. 1 μέτρο έντερο χοιρινό παστωμένο.

Δεν μπαίνω στη διαδικασία να γράψω αναλυτικά τα είδη μπαχαρικών που χρειάζονται για την παρασκευή τρικαλινού διότι στην Αθηνάς θα βρείτε έτοιμα μείγματα γι'αυτό το είδος λουκάνικου με τη σωστή αναλογία. Ήτοι νοστιμότατα.
Αν χρησιμοποιήσετε έτοιμο μείγμα βάλτε 12 γρ αλάτι. Αν φτιάξετε δικό σας μείγμα αυξήστε την ποσότητα αλατιού σε 15 γρ.
Αν έχετε μηχανή του κιμά και δίσκο κοπής με οπές 12 mm είστε τυχεροί. Το μυστικό στα λουκανικάκια αυτά είναι το χοντροκομμένο κρέας και λίπος. Αν δεν έχετε δίσκους τέτοιους, αλλά έχετε κέφι λιανίστε το κρέας με μαχαίρια.
Κόψτε στο ίδιο μέγεθος και το λίπος (έχει σημασία).
Σε μία λεκάνη ανακατέψτε όλα τα υλικά, ζυμώστε 5 λεπτά και αφήστε στο ψυγείο όλη νύχτα.
Την επομένη μουλιάστε σε κρύο νερό το έντερο 10 λεπτά για να μαλακώσει και να φύγει το αλάτι.
Περάστε το στη μηχανή γεμίσματος και γεμίστε τα λουκάνικά σας.
Κρεμάστε τα έξω να στεγνώσουν για 24 ώρες προτού καταναλώσετε.

Τρόπος μαγειρέματος.
Στο γκριλ σε σιγανή ένταση και στη μέση του φούρνου σας η σχάρα ώστε να λιώσει το λίπος και να μείνει μισό στο μέγεθος. Δε χρειάζεται να προθερμάνετε το γκριλ.

 

 

Πάριζα από τον Miren

 (Σημ. Του Estarian : Δυστυχώς για τα αλλαντικά που είναι αλεσμένα, χρειαζόμαστε κουζινομηχανή, το οποίο σημαίνει μια κάποια «επένδυση». Αν ψάξεις όμως μπορείς να βρεις πολύ οικονομικές λύσεις, άσε που οι περισσότεροι σπίτι όλο και κάποιο μίξερ θα έχουν..)

Οι ποσότητες που θα δώσω είναι για ένα κιλό κρεατομάζας. Εσείς φτιάχνετε όσο θέλετε δια της απλής μεθόδου των τριών.

Υλικά για τον κρεατοπολτό

120 γρ. βοδινό άπαχο κρέας (επειδή μάλλον δε θα βρείτε βοδινό πάρετε μοσχάρι)
120 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
110 γρ λίπος χοίρου (από την πλάτη κατά προτίμηση)
110 γρ μάγουλο χοιρινό (αν δεν έχει ο χασάπης αντικαταστήστε το με κοιλιά)
80 γρ τριμμένος πάγος (στο μουλινέξ)
10 γρ κρεμμύδι πολτοποιημένο

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα τα παραπάνω υλικά στην κρεατομηχανή χρησιμοποιώντας δίσκο 2 ή 3 mm. Τοποθετήστε το κρέας στο ψυγείο για να ξαναπέσει η θερμοκρασία του.

Υλικά για το πρόσθετο κρέας

350 γρ χοιρινό κρέας (μπούτι)
100 γρ χοιρινή κοιλιά άπαχη.

Αλέστε ελαφρώς παγωμένα αυτά τα υλικά στην κρεατομηχανή με δίσκο 8 ή 10 mm. Τοποθετήστε στο ψυγείο.

Καρυκεύματα

15 γρ αλάτι
3 γρ μείγμα Νιτρώδους Νατρίου (6,25% ΝαΝΟ2 με αλάτι). Αν δε θέλετε να βάλετε νιτρικά αντικαταστήστε την παραπάνω ποσότητα με καθαρό αλάτι. (Σημ του Estarian : Eγώ δε θέλω ! )
2,3 γρ άσπρο πιπέρι τριμμένο.
0,5 γρ μοσχοκάρυδο.
0,5 γρ κορίανδρο.
0,5 γλυκιά πάπρικα.
0,3 γρ πιπερόριζα.
0,3 γρ καρδάμωμο
0,7 γρ γλουταμινικό μονονάτριο (προαιρετικό)
10 γρ φιστίκια Αιγίνης ανάλατα.

Στην κουζινομηχανή, με το γάντζο ζυμώματος, ζυμώστε πρώτα για 6 με 7 λεπτά την λεπτοαλεσμένη κρεατομάζα μαζί με τα καρυκεύματα (χωρίς τα φιστίκια)και τη μισή ποσότητα αλατιού κατόπιν προσθέστε το χοντροκομμένο κρέας και την υπόλοιπη ποσότητα αλατιού και τα φιστίκια. Ζυμώστε για άλλα 2 με 3 λεπτά. Αφήστε τη ζυμωμένη κρεατομάζα όλη τη νύχτα στο ψυγείο.
Την επομένη γεμίστε το περίβλημα και ζεματίστε το σαλάμι στους 75 βαθμούς.
Αν έχετε διάμετρο περιβλήματος 7 εκ ζεματίστε για 1 1/2 ώρες. Αν η διάμετρος είναι 90 εκ για 2 ώρες. Στη συνέχεια ψύξτε σιγά σιγά το σαλάμι σε μπάνιο δροσερού νερού.

TIPS
1. Τα καρυκεύματα για να κατανεμηθούν ομοιόμορφα στην κρεατομάζα μπορείτε να τα διαλύστε σε λίγο νερό.
2. Το περίβλημα ενδέχεται να είναι μεγάλο και να μη χωράει στην κατσαρόλα σας. Αν συμβαίνει αυτό κόψτε το στα δύο.
3. Συνθετικό περίβλημα είναι απίθανο να βρείτε.Όμως για φυσικό μπορείτε να πάτε στου ΜΕΣΣΗΝΕΖΗ (Αρμοδίου 18 Αθήνα απέναντι από την κρεαταγορά) και να ζητήσετε μια κάλτσα για αλλαντικά. Αυτός έχει επίσης και φυσικά αντεράκια για λουκάνικα.

Σημείωση 
Η συνταγή αυτή, όπως και κάθε άλλη συνταγή αλλαντικών θερμικής επεξεργασίας, απαιτεί τη χρήση θερμόμετρου. Το θερμόμετρο είναι απαραίτητο για την συνεχή παρακολούθηση της θερμοκρασίας γιατί αν ανέβει η θερμοκρασία πάνω από κάποια όρια τότε όλοι οι χυμοί των αλλαντικών θα χαθούν και τα αλλαντικά θα στεγνώσουν.

Καλή επιτυχία

 

Σπιτικό «Ταμπάσκο» - «Επικοινωνήστε με το Σουβλακέα» - του Προφήτη

Στον κηπάκο με τα αρωματικά μου, έχω και 2 ρίζες καυτερές πιπεριές. Είναι ένα είδος που μου φερε ο κουμπάρος μου από την Αίγυπτο. Κοντές και με πολύ λεπτή σάρκα.
Οπότε μια μέρα είπα να πειραματιστώ, καθότι τα ρημάδια τα φυτά βγάζουν ΠΟΛΥ πράμα. Σκέφτηκα να φτιάξω κάτι που να μοιάζει με ταμπάσκο, και πέτυχε. 

Υλικά 20 πιπερίτσες φρέσκες μικρές 1 κουταλιά χοντρό αλάτι 1 κλωνάρι θυμάρι Μισή σκελίδα σκόρδο 1 μπουκάλι άσπρο ξύδι

Πήρα καμιά 20αριά πιπερίτσες και τις έβαλα μια βδομάδα ανάμεσα σε δυό στρώματα χοντρό αλάτι.
Να πω την αλήθεια, δεν ειδα και καμιά σπουδαία διαφορά στην όψη τους μετά το πέρας της εβδομάδας, αλλά τέλος πάντων.
Πήρα ένα μπουκάλι λευκό ξύδι και μιση σκελίδα σκόρδο. Τα έβαλα να βράσουν μαζί με τις πιπεριές, κανά 10λεπτο.
Το πράμα που βγήκε το έριξα στο μούλτι και του δωσα να καταλάβει μέχρι να λιώσουν τελείως οι πιπεριές. Παράλληλα κατά τη διάρκεια του κοψίματος, έριχνα μέσα και αλάτι. 
Ε αυτό ήταν, το έβαλα μέσα σε ένα βαζάκι, έριξα μέσα και 2 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι και το άφησα 2 βδομάδες.
Το αποτέλεσμα ήταν ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ.. Ανοίγεις το βαζάκι και κλαίνε οι γείτονες!

 

Παραλλαγή Ταμπάσκο του Diver

3-4 καυτερές πιπεριές τύπου «κέρατο» - οι μεγάλες

1 μπουκάλι μπαλσάμικο καλαμάτας

Λίγο αλάτι – 1 ή 2 κουταλιές φτάνουν

1 κουταλιά καπνιστή πάπρικα

Χοντροκόβουμε τις πιπεριές και τις βάζουμε σε κατσαρολάκι να βράσουν με το ξύδ, μισό ποτήρι νερό , την πάπρικα και το αλάτι. Τις βράζουμε καλά και μετά πολτοποιούμε με το μούλτι και αποθηκεύουμε στο ψυγείο.

 

Σολομολακέρδα του Diver

1 Κομμάτι Σολωμό φρέσκο

Αλάτι

Καλαμποκέλαιο

Η συνταγή αυτή αποτελεί πατεντάρισμα της κλασικής λακέρδας που πέρνουμε από τα σούπερ μάρκετ και βγαίνει αναπάντεχα καλή!
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε φέτα σολομού, είτε φιλέτο. Εάν χρησιμοποιήσουμε φέτα, καλό είναι να αφαιρέσουμε το κεντρικό κόκκαλο γιατί μετά από καιρό θα δώσει βαριά μυρωδιά και γεύση. Εγώ χρησιμοποίησα φιλέτο.
Τοποθετούμε σε ένα δοχείο αλάτι ώστε να σκεπαστεί ο πάτος, τοποθετούμε το σολομό και στη συνέχεια σκεπάζουμε με αλάτι.
Αφήνουμε στο ψυγείο 3-5 ημέρες ανάλογα με το πάχος της φέτας και το πόσο αρμυρό-λιπαρό θέλουμε να είναι. 
Στη συνέχεια φτιάχνουμε άρμη 10-12 βαθμούς (100-120 gr άλας για κάθε 1000ml νερό) και το αφήνουμε άλλες 3-5 ημέρες.
Τέλος το βάζουμε σε ένα δοχείο με καλαμποκέλαιο (ΟΧΙ ελαιόλαδο). Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο τουλάχιστον 6 μήνες.
Κόβουμε όσο θέλουμε να φάμε, το βάζουμε σε ένα πιάτο, ρίχνουμε ελαιόλαδο και λεμόνι και........ γίνεται το έλα να δεις!!!! Το τσίπουρο κατεβαίνει αέρα!!

 

Μπύρα Μπύρα Μπύρα Μπύρα

 

Και τώρα αγαπητοί μου πιστοί, περνάμε στη μπύρααααα..... Ε πως, μεζές άνευ μπύρας πάει; Δεν πάει.. Ειδικά τώρα το καλοκαιράκι.

Θα σας πω τα βασικά περί των υλικών, και ακολουθεί το άρθρο του συνιδιοκτήτη του Beer.gr , γνωστού στους κύκλους των αλκοολικών ως Beerallica. Οι οδηγίες παρασκευής αφορούν μόνο την πρώτη φάση, όχι την εμφιάλωση, αλλά κάντε λίγη υπομονή και όλα θα γίνουν.

Τα βασικά:

Η μπύρα από τι αποτελείται; Από βύνη (κριθάρι που έχε υποστεί κάποια επεξεργασία δηλαδή), λυκίσκο, μαγιά και νερό. Κατά βάση δηλαδή, αλλά ας μείνουμε εδώ προς το παρόν.

Πως ξεκινάμε; Απλό. Κυκλοφορούν στην αγορά τα λεγόμενα «κιτ». Αφορούν τον αρχάριο στην Παρασκευή μπύρας και με αυτά φτιάχνετε μια μπύρα με το λιγότερο δυνατό κόπο – αλλά προφανώς και με τη λιγότερη δυνατή «παρεμβολή» στη συνταγή και στο αποτέλεσμα. Το κιτ αποτελείται από μια μεγάλη κονσέρβα που περιέχει μια ποσότητα (1.5 ή 1.8 λίτρα συνήθως ) εκχυλίσματος βύνης με λυκίσκο, σε μορφή ενός παχύρρευστου πράγματος, σα μελάσσα και ένα φακελλάκι μαγιά. Με ένα κιτ μπορείτε να φτιάξετε από 17 έως 23 λίτρα μπύρα, ανάλογα με την αρχική ποσότητα βύνης στο κιτ.

Το κόστος.. Ίσως φανεί λίγο πολύ για τον αρχικό εξοπλισμό, που κοστίζει γύρω στα 80 ευρώ, αλλά αυτά τα δίνεις μια φορά, όχι 100. Η πρώτη μου μπύρα, 23 λίτρα μιας καλούτσικης lager (45 μπουκάλια λέμε τώρα) μου κόστισε 20 ευρώ.

Από κει και πέρα, το προχωράς όπως θες εσύ και αν γουστάρεις να το πας πολύ παραπέρα. Αν την ακούσεις και περάσεις στη λεγόμενη all grain μέθοδο παρασκευής (στην οποία φτιάχνεις τη μπύρα τελείως μόνος, από το επίπεδο της βύνης σε σπόρους), ε ναι θα σκάσεις κάτι παραπάνω για εξοπλισμούς. Και πάλι αξίζει.

Μια εξαιρετική Weiss που έφτιαξε ένα φιλαράκι –πλέον- από κει μέσα, του κόστισε 25 ευρώ τα 23 λίτρα. Άντε πήγαινε να πιείς weiss έξω, η φθηνότερη έχει τάλλαρο το μπουκάλι.

Το σπορ αξίζει, έχει πλάκα, σου γλυτώνει φράγκα και έχεις τη χαρά να πίνεις κάτι που ξέρεις ακριβώς τι είναι και δεν έχει χημικούρες για γεύση μέσα. Μόνο απλή βύνη, λυκίσκο και σάκχαρα. (Τις μαγκιές με καφέδες, βανίλιες, ουϊσκια κλπ αφού ανέβετε level πρώτα και ξεκινήσετε να φτιάχνετε stouts ή porters).

Προχωράμε λοιπόν στις οδηγίες παρασκευής απο κιτ, άρθρο του Beerallica όπως είπαμε, τον οποίο ίσως τον έχετε πετύχει σε κάποια εκπομπή πάνω από μια μαρμίτα ως άλλο Πανοραμίξ. Είναι και το μοντέλο στις φωτογραφίες. Πιστές μην λυσσάτε, είναι παντρεμένος. :P

Παρασκευή μπύρας by Beerallica

Συγχαρητήρια, έχετε αγοράσει τον βασικό εξοπλισμό, ένα beer kit και την απαραίτητη δεξτρόζη. Τα αγγλικά σας όμως είναι σκουριασμένα και χρειάζεστε βοήθεια με τα πρώτα σας βήματα. Το άρθρο αυτό είναι για σας, ανοίξτε μια μπυρίτσα και αρχίστε το διάβασμα.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να φτιάξει κανείς μπύρα στο σπίτι, όμως για το συγκεκριμένο παράδειγμα θα σας περιγράψω τη μέθοδο που ακολουθώ εγώ. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα, όπως πάντα.

Θα χρειαστούμε:

• 1 κιτ εξοπλισμού Deluxe
• 1 beer kit (για το παράδειγμά μας, η lager της Munton's)
• 1 κιλό δεξτρόζη
• 1 βραστήρα
• Περίπου 20 λίτρα καθαρό νερό
• Ένα λεκανάκι για την αποστείρωση
• Ένα κατσαρολάκι για μπεν μαρί (να χωράει την κονσέρβα)
• Μια κατσαρόλα για το μίγμα (να χωράει 5-6 λίτρα νερό)
• Ένα γυάλινο ποτήρι, κατά προτίμηση λείο
• Λίγη μεμβράνη κουζίνας
• Μικρή ποσότητα vodka για την αεροπαγίδα
• Ανοιχτήρι για κονσέρβες

 

 

Ξεκινάμε πλένοντας προσεκτικά και με επιμέλεια τα πάντα. Δεν έχει σημασία αν το κατσαρολάκι το πήρατε από το ντουλάπι καθαρό, ρίξτε του ένα φρέσκο πλύσιμο για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Θεωρώ ότι έχετε πλύνει τα πάντα, οπότε δεν αναφέρω πλυσίματα παρακάτω στη διαδικασία, έτσι; Επίσης θεωρώ ότι έχετε πλύνει καλά και τα χέρια σας ως τον αγκώνα.

Γεμίζουμε το λεκανάκι με καυτό νερό από τη βρύση. Εκεί διαλύουμε την κατάλληλη ποσότητα απολυμαντικού μέσου (πχ. chemipro oxi που περιέχεται στο Deluxe). Στο διάλυμμα αυτό βυθίζουμε τον αναδευτήρα μας, το ποτήρι και την αεροπαγίδα.

Αφαιρούμε το πλαστικό καπάκι από την κονσέρβα και απομακρύνουμε το φυλλάδιο με τις οδηγίες και το φακελάκι με την μαγιά.

Βράζουμε μια ποσότητα νερού στο βραστήρα.

Βγάζουμε το ποτήρι από το διάλυμμα αποστείρωσης και το ξεπλένουμε με λίγο καθαρό νερό. Το γεμίζουμε μέχρι τη μέση με κρύο νερό. Προσθέτουμε ελάχιστο από το βραστό νερό που ετοιμάσαμε, ίσα-ίσα για να φτάσει το περιεχόμενο του ποτηριού σε χλιαρή θερμοκρασία. Ανοίγουμε το φακελάκι της μαγιάς και το ρίχνουμε στο χλιαρό νερό χωρίς να το ανακατέψουμε. Σκεπάζουμε το ποτήρι με τη μεμβράνη και το αφήνουμε στην άκρη, για να ενυδατωθεί η μαγιά ενόσω εμείς ετοιμάζουμε το υπόλοιπο μίγμα.

Αδειάζουμε το υπόλοιπο βραστό νερό στο κατσαρολάκι και βυθίζουμε μέσα την κλειστή ακόμα κονσέρβα, για να μαλακώσει η βύνη στο εσωτερικό και να ρέει εύκολα όταν ανοίξουμε την κονσέρβα. Η βύνη στο εσωτερικό της κονσέρβας είναι σαν μέλι, ίσως και λίγο πιο πυκνόρρευστη.

Εικόνα 1 : Ρίχνουμε ζεστό νερό γύρω απο την κονσέρβα να μαλακώσει η βύνη

 

Αποστειρώνουμε τον πρώτο κάδο (αυτόν με τα αυτοκόλλητα) ρίχνοντας λίγο από το αποστειρωτικό διάλυμμα μέσα και απλώνοντάς το παντού με το χέρι μας. Αδειάζουμε το διάλυμμα στο νεροχύτη και ξεπλένουμε με καθαρό νερό. Παρομοίως, αποστειρώνουμε και το καπάκι του, αυτό με την τρύπα και την τσιμούχα.

Ρίχνουμε στον κάδο περίπου 18 λίτρα κρύο νερό. Εγώ χρησιμοποιώ το εμφιαλωμένο από τη μεγάλη φιάλη των 19 λίτρων, εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε από μπουκάλι ή τη βρύση του σπιτιού σας. Τον κλείνουμε χαλαρά με το καπάκι του και τον αφήνουμε κι αυτόν να περιμένει.

Βράζουμε άλλο 1,5 λίτρο νερό στον βραστήρα μας.

Αφού έχει ζεσταθεί καλά το περιεχόμενο της κονσέρβας, την ανοίγουμε με το ανοιχτήρι και αδειάζουμε το περιεχόμενό της στην κατσαρόλα.

Εικόνα 2 : Μπουρδάρουμε τη βύνη στο κατσαρόλι

 

Ρίχνουμε το βραστό νερό στην κονσέρβα (προσέξτε μην καείτε!) για να λιώσουν τα υπολείμματα στα τοιχώματα και ανακατεύουμε κουνώντας την κονσέρβα κυκλικά, κρατώντας την με ένα γάντι ή πετσέτα κουζίνας. Αδειάζουμε και αυτό το περιεχόμενο στην κατσαρόλα.

Ξεπλένουμε τον αναδευτήρα με φρέσκο νερό και ανακατεύουμε το μίγμα.

Ανοίγουμε μια συσκευασία δεξτρόζης (1 κιλό) και την ρίχνουμε ολόκληρη στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε καλά με τον αναδευτήρα μας για να διαλυθεί εντελώς. Έχουμε λοιπόν τώρα μέσα στην κατσαρόλα περίπου 4 λίτρα μίγμα (1,5 η βύνη, 1,5 το βραστό νερό και 1 η δεξτρόζη).

Εικόνα 3 : Βουρ και η δεξτρόζη στο κατσαρόλι

Στη συνέχεια, ανοίγουμε το καπάκι του κάδου και ρίχνουμε μέσα το μίγμα. Ο κάδος μας τώρα περιέχει περίπου 22 λίτρα (18 το νερό και 4 το μίγμα). Συμπληρώνουμε κρύο νερό ως τα 23 λίτρα. Το κρύο νερό με το ζεστό μίγμα πρέπει να έχουν έρθει σε μια θερμοκρασία χλιαρή, παρόμοια με αυτή στο ποτήρι της μαγιάς.

Η μαγιά στο ποτήρι πρέπει θεωρητικά να έχει ήδη ενυδατωθεί και η μεμβράνη έχει φουσκώσει ελαφρώς. Ανακατεύουμε το περιεχόμενο κουνώντας το ποτήρι με κυκλικές κινήσεις (όχι με κουτάλι), αφαιρούμε τη μεμβράνη και το ρίχνουμε κι αυτό στον κάδο.

Εικόνα 4 : Το γλεύκος στον κουβά ζύμωσης

Κλείνουμε τον κάδο με το καπάκι και το πατάμε γύρω-γύρω μέχρι να κουμπώσει καλά.

Τώρα θα πρέπει να "αερίσουμε" το μίγμα, που τώρα πια λέγεται γλεύκος (συντομία του "ζυθογλεύκος", είναι το αντίστοιχο του μούστου για το κρασί). Είναι η μοναδική φορά σε ολόκληρη τη διαδικασία που θέλουμε να έλθει σε επαφή το οξυγόνο με το γλεύκος. Κλείνουμε με τον αντίχειρα του ενός χεριού την τρύπα στο καπάκι, με το άλλο χέρι πιάνουμε τον κάδο από το χείλος, τον τραβάμε προς το μέρος μας μέχρι να σηκωθεί διαγώνια και να πατάει κάτω μόνο στη μια γωνία, και τον κουνάμε δυνατά μπρος πίσω για να αφρίσει το γλεύκος.

Ξεπλένουμε την αεροπαγίδα και το καπάκι της με φρέσκο νερό. Βάζουμε την αεροπαγίδα στο καπάκι του κάδου και τη γεμίζουμε με vodka ως τις γραμμούλες. Την κλείνουμε με το κόκκινο καπάκι. Σε αυτό το σημείο, μπορούμε αν θέλουμε να πάρουμε κι ένα δείγμα από το βρυσάκι του κάδου ώστε να μετρήσουμε την αρχική πυκνότητα του γλεύκους με το ωραίο μας πυκνόμετρο. Σημειώνουμε την θερμοκρασία, την ημερομηνία/ώρα, τον τύπο της μπύρας που παρασκευάσαμε, την αρχική πυκνότητα και οποιαδήποτε σχόλια σε ένα σημειωματάριο.

Είμαστε έτοιμοι!

Το γλεύκος θα ξεκινήσει να ζυμώνεται σύντομα και θα το καταλάβουμε από τις φυσαλίδες στην αεροπαγίδα. Διατηρούμε τον κάδο στην κατάλληλη σταθερή θερμοκρασία (που διαφέρει ανάλογα με τον τύπο της μπύρας). Μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία θα προκαλέσουν σοκ στη μαγιά και η ζύμωση θα σταματήσει - προφανώς δεν το θέλουμε αυτό.

Δεν ξεχνάμε να αποκαταστήσουμε την τάξη και την καθαριότητα στην κουζίνα (διαφορετικά το έτερον ήμισυ δεν θα δει με καλό μάτι την διαδικασία και θα έχουμε γκρίνιες!).

Σε επόμενο αρθράκι θα σας περιγράψω πώς παίρνουμε μετρήσεις στον δοκιμαστικό σωλήνα, πώς ξέρουμε ότι η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί, και ολόκληρη τη διαδικασία εμφιάλωση